V SO/Wa 45/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Irena Jakubiec-Kudiura po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości postanawia: - przywrócić termin do wniesienia skargi. Pismem z dnia 21 maja 2015 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] sierpnia 2014 r. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że od lipca 2014 r. przebywa na bezustannym zwolnieniu lekarskim z powodu niewydolności serca. Do wniosku skarżący dołączył historię choroby. Zarządzeniem z dnia 20 lipca 2015 r. skarżący został wezwany do wskazania kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu. W odpowiedzi wskazał, że nadal przebywa na zwolnieniu lekarskim i na zasiłku. Następnie zarządzeniem z dnia 13 listopada 2015 r. wezwano skarżącego do wyjaśnienia od kiedy przebywa na zwolnieniu lekarskim, i czy jest to zwolnienie ciągłe, a jeżeli nie, wezwano skarżącego do wyjaśnienia, kiedy następowały przerwy w zwolnieniu. Wezwano skarżącego także do wskazania, czy przebywał na zwolnieniu lekarskim w dniu odbioru przez swojego syna zaskarżonej decyzji z dnia [...] sierpnia 2014 r. oraz czy przebywał na tym zwolnieniu w dniach następnych po dniu doręczenia tej decyzji, tj. po dniu 22 sierpnia 2014 r. W zakreślonym w wezwaniu terminie skarżący wskazał, że w szpitalu przebywał w dniach 23 stycznia-3 lutego 2014 r. Ponadto skarżący wskazał, że po dniu 22 sierpnia 2014 r. przebywa na zwolnieniu lekarskim. Kolejnym zarządzeniem wezwano skarżącego do wyjaśnienia czy przebywał na zwolnieniu lekarskim w okresie od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji, tj. od dnia 22 sierpnia 2014 r. do dnia wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję, tj. do dnia 21 maja 2015 r. W odpowiedzi skarżący wyjaśnił, że pomimo trwania choroby powodującej niezdolność do pracy ze względów proceduralnych (wymagana przerwa zasiłkowa) nie pobierał zasiłku chorobowego, a tym samym lekarz nie wystawiał mu zwolnienia lekarskiego. Skarżący nadesłał ponadto zaświadczenie Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego – Placówka Terenowa w G., z którego wynika, że w okresie od 23 października 2012 r. do 3 czerwca 2014 r. pobierał zasiłek chorobowy, w okresie od 22 sierpnia 2014 r. do 20 października 2014 r. nie pobierał zasiłku chorobowego z uwagi na wymaganą przepisami 60-dniową przerwę zasiłkową, w okresie od 21 października 2014 r. do 21 maja 2015 r. pobierał zasiłek chorobowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przepis art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012, poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. – przewiduje, że "jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym". W myśl art. 87 p.p.s.a pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1). Zgodnie z § 3 wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Zgodnie natomiast z art. 87 § 4 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W ocenie Sądu warunki formalne wniosku o przywrócenie terminu zostały przez skarżącego dochowane. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi za pośrednictwem organu, a na wezwanie Sądu nadesłał skargę. Na wezwanie Sądu skarżący wyjaśnił również, że przyczyna uchybienia terminu ustała w dniu wniesienia przez niego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, tj. w dniu 21 maja 2015 r. Stosownie do art. 87 § 2 powołanej ustawy w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W świetle tego przepisu, co wymaga zaakcentowania, przesłanką dla przywrócenia uchybionego terminu jest jedynie uprawdopodobnienie, że uchybienie nastąpiło bez winy strony. Uprawdopodobnienie oznacza złagodzenie rygorów dowodowych odnośnie do okoliczności usprawiedliwiających niedopełnienie czynności procesowej w terminie. W piśmiennictwie wskazuje się na następujące różnice między udowodnieniem a uprawdopodobnieniem faktu (okoliczności). I tak, udowodnienie czyni istnienie pewnego faktu pewnym, uprawdopodobnienie – tylko prawdopodobnym. Udowodnienie służy celowi przekonania organu orzekającego (sądu) o prawidłowości pewnego twierdzenia, uprawdopodobnienie służy celowi obudzenia w organie (sądzie) ufności w to, że pewne twierdzenie odpowiada prawdzie. Uprawdopodobnienie jest to czynność procesowa stwarzająca w świadomości organu orzekającego (sądu) mniejszy lub większy stopień przekonania o prawdopodobieństwie jakiegoś faktu (por. A. Wróbel w M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz, Zakamycze 2000, str. 371). W ocenie Sądu, w złożonym wniosku jak i w kolejnych pismach stanowiących jego uzupełnienie skarżący wskazał na okoliczności, które uprawdopodobniają brak jego winy w dochowaniu terminu do wniesienia skargi. Uprawdopodobnił bowiem, że przyczyną uchybienia terminu była jego choroba – niewydolność serca. Wykazał też, że w okresie od dnia doręczenia zaskarżonej decyzji do dnia złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na tę decyzję nie mógł sporządzić i nadać tej skargi. Wprawdzie okres pobierania zasiłku chorobowego został przerwany w terminie od dnia 22 sierpnia 2014 r. do dnia 20 października 2014 r., jednak w ocenie Sądu nie można z tego faktu wnioskować, że w okresie tym dolegliwości chorobowe skarżącego ustąpiły w stopniu pozwalającym mu na sporządzenie i nadanie skargi. Wspomniany okres stanowił jedynie wymaganą odrębnymi przepisami tzw. przerwę zasiłkową, przyczyny długotrwałej niezdolności do pracy skarżącego nadal się jednak utrzymywały, o czym świadczy choćby przyznanie zasiłku na kolejny okres od dnia 22 sierpnia 2014 r. do 21 maja 2015 r. Z powyższych względów na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.