V SO/Wa 6/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 2 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: przywrócić termin do złożenia skargi. Pismem z dnia 25 lipca 2019 r. (data stempla pocztowego) S.K. (dalej jako: "Skarżący", "Strona") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję nr [...] z dnia [...] marca 2019 r. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazała, iż w okresie od 28 marca 2019 r. do 17 kwietnia 2019 r. przebywał w Centrum Rehabilitacji Rolników w K. i dopiero w dniu 18 lipca 2019 r. otrzymał pismo informujące o wydanej decyzji. Do wniosku Strona dołączyła kserokopię karty informacyjnej z pobytu ww. ośrodku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 p.p.s.a., terminu do wniesienia tegoż wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Stosownie zaś do treści art. 88 p.p.s.a., spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] marca 2019 r. Dyrektor M. Oddziału Regionalnego ARiMR w W. wydał decyzję w spawie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2018 w części dotyczącej płatności do krów. Przedmiotowa decyzja była dwukrotnie awizowana (w dniach: 1 kwietnia 2019 r. i 9 kwietnia 2019 r.), a następnie, z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie – zwrócona do organu. Pismem z dnia 2 lipca 2019 r. (data pisma), Skarżący zwrócił się do organu o udzielenie informacji o sposobie załatwienia sprawy, na które w odpowiedzi organ poinformował Stronę, iż sprawa została rozpatrzona przez organ odwoławczy w dniu 28 marca 2019 r. poprzez wydanie decyzji nr [...] r. Przedmiotowa korespondencja została odebrana przez Skarżącego w dniu 18 lipca 2019 r. Analiza powyższych ciągów zdarzeń wskazuje, iż Strona wnosząc w dniu 25 lipca 2019 r. wniosek o przywrócenie terminu, zachowała 7 – termin na dokonanie tejże czynności. Przechodząc do dalszej analizy wniosku, Sąd wskazuje, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu, którą strona winna uprawdopodobnić we wniosku o przywrócenie terminu. Brak winy strony w uchybieniu terminu powinien wiązać się z zaistnieniem obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności. Oceniając wystąpienie tej przesłanki Sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (por. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 4, Lexis Nexis, Warszawa 2010 r., s. 244). Sąd zwraca uwagę, iż instytucja przywrócenia terminu jest stosowana jedynie w sytuacjach wyjątkowych, tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W rozpoznawanej sprawie Skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu podniósł, iż w okresie, w którym nastąpiła próba doręczenia decyzji, Strona przebywała w Centrum Rehabilitacji Rolników, na dowód czego przedstawiła kartę informacyjną. Co istotne korespondencja kierowana do Strony nie została ani przez nią ani przez osobę upoważnioną podjęta, w konsekwencji czego zwrócono ją do organu. Ponadto Skarżący pozostając w niewiedzy co do wydanej decyzji, zwrócił się do organu o udzielenie informacji, na jakim etapie jest postępowanie. Powyższe, zdaniem Sądu, wskazuje na to, iż Skarżący nie pozostawał bierny w sprawie, interesował się swoją sytuacją oraz w terminie dokonał czynności, prowadzącej do zaskarżenia decyzji organu II instancji. W tej sytuacji nie można Stronie przypisać winy, zwłaszcza że okoliczność pobytu w Centrum Rehabilitacji Rolników, skutecznie (oraz obiektywnie) uniemożliwiła Skarżącemu podjęcie kierowanej do niego korespondencji, a w konsekwencji wniesienie skargi do sądu. Mając na względzie powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.