V SO/Wa 8/09

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym złożonym przed wpłynięciem skargi na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie statusu uchodźcy; postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata; Wnioskiem z 7 sierpnia 2009r. (data nadania) złożonym przed wpłynięciem skargi Z. L. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż wspólne gospodarstwo domowe prowadzi wraz z mężem i małoletnią córką. Wyjaśniła, że razem z mężem ubiega się o nadanie statusu uchodźcy, mieszkają w prywatnym lokalu w W. Stwierdziła również, że podczas procedury uchodźczej nie ma możliwości podjęcia legalnej pracy na terytorium RP. Wskazała, że uzyskuje pomoc od syna oraz, że posiadane środki zaledwie wystarczają im na opłacenie mieszkania i wyżywienia. Oświadczyła również, że nie posiada dochodów, ani przedmiotów wartościowych. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Dokonując takiej oceny, kierowano się przede wszystkim tym, iż cudzoziemka nie posiada wystarczającego źródła dochodu, które pozwoliłoby jej ponieść koszty związane z postępowaniem sądowym. Już sama okoliczność, iż rodzina skarżącej uzyskuje pomocy od syna, świadczy o trudnej sytuacji materialnej wnioskodawczyni. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżący nie posiada nieruchomości, ani przedmiotów wartościowych. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.