V SO/Wa 8/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia NSA Piotr Piszczek po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa za nieprzekazanie Sądowi kompletnych akt sprawy postanawia: wymierzyć Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa grzywnę w wysokości 1000 zł (tysiąc złotych) Pismem z 10 października 2018 r. S. sp. z o.o. z siedzibą w W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezesowi Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej jako: p.p.s.a.) za nieprzekazanie Sądowi kompletnych akt sprawy tj. bez pisma strony z 21 grudnia 2016 r. przy którym przedłożono podpisane odwołanie. We wniosku wskazano, że brak podpisu pod odwołaniem był jedyną przyczyną stwierdzenia przez Sąd nieważności zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że Prezes ARiMR, niedopełniając obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a., wprowadził Sąd w błąd co do okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Zaś Sąd wydał wyrok, który stoi w oczywistej i widocznej sprzeczności z bezspornym stanem faktycznym sprawy (faktem uzupełnienia przez Skarżącą podpisu pod odwołaniem). Do wniosku załączono m.in. pismo z 21 grudnia 2016 r., przy którym przesłano podpisane odwołanie od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] września 2016 r. nr [...]. Pismem z 11 października 2018 r. strona skarżąca wskazała, że w siedzibie organu II instancji znajduje się pismo z 21 grudnia 2016 r. wraz z załączonym odwołaniem od decyzji z [...] września 2016 r. – podpisanym przez Prezesa Zarządu Skarżącej na każdej stronie odwołania. Do pisma załączono fotokopię ww. pism. W odpowiedzi Prezes ARiMR pismem z 25 października 2018 r. wniósł o oddalenie wniosku w całości jako niezasadnego lub umorzenie postępowania, gdyż jak wyjaśnił, w zaskarżonej decyzji organu odwoławczego uczyniono odpowiednią wzmiankę o braku formalnym odwołania, jak i o jego uzupełnieniu przez stronę. Wskazał, że organ nie starał się ukryć przedmiotowych okoliczności, a brak wśród dokumentów przekazanych Sądowi podpisanego egzemplarza odwołania należy traktować jako zwykły błąd, który można było naprawić w drodze odpowiedniego zarządzenia Sądu. Organ podkreślił, że skarga została przekazana do Sądu w przepisanym terminie, wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy administracyjnej. Pismem z 15 listopada 2018 r. strona skarżąca podtrzymała wniosek o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. i podkreśliła, że znaczenie procesowe nieprzekazanego dokumentu, nie sposób kwalifikować jako zwykłego błędu organu czy drobnej, przypadkowej omyłki. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny. Zgodnie z art. 3 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania (art. 54 § 2 ustawy). Stosownie zaś do art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy. Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego, o czym organ winien pamiętać), ale również funkcji represyjnej. Grzywna pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.11.2009 r. sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2, post. NSA z 11.05.2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, Lex nr 1164456). Jednakże powołany przepis nie obliguje Sądu do wymierzenia grzywny. Kwestia ta pozostawiana jest uznaniu sądu orzekającego. Sąd bowiem "może" orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku o wymierzenie organowi grzywny należy wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj.: przyczyny niewypełnienia obowiązków, wyjaśnienia udzielone przez strony, skutki zaniechań. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że w trakcie prowadzonego postępowania organ dostrzegł brak formalny złożonego w dniu 24 października 2016 r. odwołania od decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] września 2016 r. nr [...] i wezwał Stronę w dniu 29 listopada 2016 r. do podpisania odwołania. Strona w dniu 21 grudnia 2016 r. przesłała uzupełnione odwołanie w zakresie złożenia podpisu (przez Prezesa Zarządu B.B.). Powyższe okoliczności zostały wskazane w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji (str. 1 uzasadnienia decyzji z [...] listopada 2017 r. nr [...]). Tym samym – zgodnie z treścią art. 54 § 2 p.p.s.a. – organ winien przekazać akta administracyjne wraz z podpisanym odwołaniem Strony. Uwzględniając powyższe, Sąd uznał wniosek strony skarżącej za uzasadniony i wymierzył organowi grzywnę w wysokości 1000 zł. Określając wysokość grzywny Sąd miał na uwadze treść wniosku i skutki nie załączenia (fizycznie) podpisanego odwołania do akt administracyjnych sprawy oraz okoliczności usprawiedliwiające ten stan rzeczy tj. wyraźne wskazanie w treści zaskarżonej decyzji, że brak formalny odwołania został uzupełniony przez stronę w dniu 21 grudnia 2016 r. W ocenie Sądu wymierzenie organowi administracji publicznej grzywny w wysokości 1.000 zł będzie adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązku wynikającego wprost z art. 54 § 2 p.p.s.a. Grzywna – w orzeczonej wysokości – jest tym bardziej uzasadniona, że Organ w sprawie V SA/Wa 137/18 wniósł skargę kasacyjną, a do dnia dzisiejszego nie uzupełnił przedmiotowego braku w postaci dołączenia do akt sprawy oryginału podpisanego odwołania. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd orzekł o wymierzeniu grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art. 154 § 6 p.p.s.a. uznając, iż wysokość wymierzonej grzywny osiągnie cel przewidziany w przywołanej normie prawnej.