VI SA/Wa 1005/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi A. S. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego postanawia 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie; 2. zwrócić skarżącej 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Skarżąca A. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego z dnia [...] lutego 2011 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego. Pismem z dnia 10 sierpnia 2011 r. skarżąca poinformowała, iż wycofuje skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270, ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa lub powodowało utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, zatem cofnięcie skargi jest dopuszczalne i skuteczne. Gdy cofnięcie skargi jest skuteczne, zgodnie z art. 61 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.