VI SA/Wa 1008/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie z dnia 6 marca 2017 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie referendarza sądowego w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia p o s t a n a w i a: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie referendarza sądowego Zarządzeniem z 6 marca 2017 r. sędzia sprawozdawca pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego R. P. o wyłączenie referendarza sądowego. Odpis ww. zarządzenia skarżący osobiście odebrał 20 marca 2017 r. (vide zwrotne potwierdzenie odbioru - karta nr 65 akt sądowych sprawy). W dniu 3 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący złożył zażalenie na to zarządzenie, wnosząc o jego uchylenie. W zażaleniu zawarł również następujące wnioski: o wyłączenie sędziego sprawozdawcy (jako autora zaskarżonego zarządzenia), o przyznanie prawa pomocy oraz o przywrócenie terminu do wniesienia niniejszego zażalenia. Postanowieniem z 31 sierpnia 2017 r. starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącego od ww. orzeczenia, postanowieniem z 10 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie starszego referendarza sądowego z 31 sierpnia 2017 r. Natomiast zarządzeniem z 22 listopada 2017 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego ze względu na niewykonanie przez skarżącego wezwania Sądu z 21 kwietnia 2017 r. do uzupełnienia braków formalnych tego wniosku. Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł w ustawowym terminie zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W orzecznictwie wykształcił się pogląd, że w sytuacji, gdy nie jest możliwe jednoznaczne ustalenie, czy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do dokonania uchybionej czynności został zachowany, to obowiązkiem Sądu jest wydać rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. - vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 13 listopada 2013 r., sygn. akt II OZ 974/13; z 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 376/08; z 28 czerwca 2006 r., sygn. akt II OZ 661/06 i z 15 września 2006 r., sygn. akt II OZ 885/06. Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia w niniejszej sprawie, albowiem skarżący nie wskazał momentu ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z art. 87 § 2 p.p.s.a. we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia zażalenia na zarządzenie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie referendarza sądowego, ponieważ jego wniosek o przywrócenie terminu nie zawierał uzasadnienia. Uwzględniając powyższe, Sąd na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.