VI SA/Wa 1012/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi G. G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy GOTTIE FREDERIQE GOTTIE oddala skargę Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2005r. Urząd Patentowy RP działając w trybie spornym, na skutek sprzeciwu wniesionego przez T. D. prowadzącego B. wobec decyzji o udzieleniu G. G. prowadzącemu firmę R. prawa ochronnego na znak towarowy słowno-graficzny "GOTTIE FREDERIQE GOTTIE" unieważnił to prawo ochronne. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia [...] stycznia 2002r. Urząd Patentowy RP działając w trybie art. 147 i 150 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. prawo własności przemysłowej - dalej zwanej pwp /Dz.U. nr 119 z 2003r. poz.117/ na wniosek T. D. prowadzącego B. udzielił prawa ochronnego za numerem R-134510 na słowny znak towarowy THOMAS GOTTIE z pierwszeństwem od [...] listopada 1998r. dla towarów w klasach według klasyfikacji nicejskiej : 9, 24, 25, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35, 36, 40, 41, 42, 43, 44 i 45, przy czym towary w klasie 25 zostały określone jako: ubrania, buty, nakrycia głowy. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003r. Urząd Patentowy RP działając w trybie art.147 i art.150 pwp na wniosek G. G. prowadzącego firmę R. /później nazwaną R. F. G./ udzielił prawa ochronnego za numerem R-147097 na słowno-graficzny znak towarowy GOTTIE FREDERIQE GOTTIE z pierwszeństwem od [...] grudnia 1999r. dla towarów w klasie 25 według klasyfikacji nicejskiej - krawaty. Według opisu znak składa się z prostokątnej poziomej tarczy z czarną obwódką oraz szarego tła, na którym w górnym rzędzie umieszczony jest czarny napis GOTTIE, zaś w dolnym rzędzie- mniejszymi, cieńszymi, czarnymi literami napis FREDERIQE GOTTIE. W toku tego postępowania T. D., któremu służy z wcześniejszym pierwszeństwem prawo ochronne do znaku towarowego THOMAS GOTTIE, działając na podstawie art.143 pwp wskazał, że posiadane przez niego prawo ochronne uniemożliwia zarejestrowanie znaku FREDERIQE GOTTIE i zapowiedział wystąpienie z wnioskiem o unieważnienie prawa w razie jego udzielenia. Urząd Patentowy RP wskazaną wyżej decyzją udzielił prawa ochronnego na znak towarowy GOTTIE FREDERIQE GOTTIE. Od tej decyzji, działając przez pełnomocnika-rzecznika patentowego, w trybie art.246 pwp, złożył sprzeciw T. D. Wskazał na duże podobieństwo znaku GOTTIE FREDERIQE GOTTIE do należących do niego znaków THOMAS GOTTIE z pierwszeństwem od [...] listopada 1998r. i GOTTIE z pierwszeństwem od [...] lutego 2001r. Podniósł, że należące do niego prawa ochronne są udzielone dla towarów w wielu klasach towarowych w tym dla towarów w klasie 25 : ubrania, buty, nakrycia głowy. Znak sporny zarejestrowany jest dla krawatów, które są elementem ubrania. Element znaku GOTTIE jest najbardziej wyeksponowany i słyszalny oraz rzucający się w oczy. Podobieństwo towarów oraz brzmienia znaku może powodować u odbiorców błąd polegający na kojarzeniu obu znaków z tym samym uprawnionym i uznaniu znaku GOTTIE FREDERIQE GOTTIE za odmianę znaku THOMAS GOTTIE. Zarzucał naruszenie art.132 ust.2 p.1 pwp, bowiem sporny znak jest identyczny lub podobny do znaku zarejestrowanego z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, co może spowodować u części odbiorców błąd polegający na skojarzeniu między znakami. Wskazał ponadto, że zachodzi podejrzenie wykorzystania jego myśli twórczej. Zarzucał naruszenie art.143 pwp. Zarzucał też zgłoszenie spornego znaku w złej wierze i powołał się na art. 131 ust.2 p.1 pwp. Wskazał, że o złej wierze uprawnionego świadczy fakt, iż firma THOMAS GOTTIE była sponsorem popularnego programu telewizyjnego "[...]" o dużej oglądalności. Zgłoszenie spornego znaku prowadziło do przywłaszczenia cudzej myśli. Zarzucał ponadto naruszenie art.131 ust.1 p.2 pwp przez udzielenie praw ochronnych, których używanie jest sprzeczne z porządkiem publicznym i dobrymi obyczajami. Sprzeczność ta polega na korzystaniu z cudzych dokonań i naśladownictwie. W sprzeciwie jako uprawnionego ze spornego znaku wnoszący sprzeciw wskazał dwukrotnie G. G. i dwukrotnie G. S. Uprawniony G. G. nie uznał sprzeciwu. Wskazał, że jest producentem od 1991r. i służą mu prawa do wielu fantazyjnych znaków towarowych. Sporny znak był nakładany przez niego na krawaty od 1996r. Nie znalazł na rynku towarów z branży odzieżowej opatrzonych znakiem THOMAS GOTTIE, a wobec wielości klas towarowych, dla których zarejestrowany jest ten znak sprzedaż większości towarów i usług, dla których jest zarejestrowany nie występuje. Krawaty nie są elementem ubrania tylko dodatkiem do ubioru. W sprawie nie ma zastosowania ustawa Prawo własności przemysłowej powołana jako podstawa prawna sprzeciwu. Zarzuty postawione G. S. nie mają znaczenia w sprawie, gdyż nie on jest uprawniony do spornego znaku. W toku postępowania G. G. przedłożył zaświadczenie z ewidencji działalności gospodarczej z dnia [...] czerwca 2005r. o zmianie nazwy prowadzonego przez siebie przedsiębiorstwa na "R. F. G.". Na rozprawie w dniu 13 grudnia 2005r. pełnomocnik wnioskodawcy sprecyzował podstawę prawną sprzeciwu w ten sposób, że zarzucił naruszenie art.9 ust.1 p.1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych /Dz.U. nr 5 poz.17 z późn. zmianami dalej zwana uzt/ z uwagi na podobieństwo do dwóch znaków towarowych R-134510 THOMAS GOTTIE i R 138197 GOTTIE oraz naruszenie art.8 p.1 uzt tj. sprzeczność z zasadami współżycia społecznego. Podobieństwo znaków i towarów może powodować wśród odbiorców błąd polegający na kojarzeniu znaków z tym samym uprawnionym i uznanie, że znak GOTTIE FREDERIQE GOTTIE jest odmianą znaku THOMAS GOTTIE. Zgłoszenie było wbrew zasadom współżycia społecznego z naruszeniem cudzej własności, ponieważ uprawniony do znaku THOMAS GOTTIE reklamował w telewizji w programie "[...]" znak towarowy z elementem GOTTIE. Uprawniony do znaku GOTTIE FREDERIQE GOTTIE wnosił o oddalenie sprzeciwu. Podnosił, że używa spornego znaku dla krawatów od 1996r. i znak ten stał się synonimem luksusowych krawatów. Nie znalazł na rynku towarów oznaczonych znakiem THOMAS GOTTIE. Znak R-138197 /GOTTIE/ został zgłoszony później niż znak sporny, zatem nie ma znaczenia w sprawie. Znak sporny jest znakiem słowno-graficznym, a znak sprzeciwiający się – słowny i nie występuje podobieństwo między porównywanymi znakami. Żadna zasada współżycia społecznego nie została naruszona, a o sponsorowaniu programu telewizyjnego nie wiedział. Krawaty są innym towarem, niż ubrania mimo, że należą do tej samej klasy towarowej. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2005r. nr [...] Urząd Patentowy RP, działając w trybie postępowania spornego unieważnił prawo ochronne na słowno-graficzny znak towarowy GOTTIE FREDERIQE GOTTIE nr R-147097. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazał art.9 ust.1, p.1 uzt w związku z art.315 ust.1 pwp, art.246 ust.1 pwp i 247 ust.2 pwp. W uzasadnieniu decyzji UP wskazał, że zgodnie z art.315 ust.3 pwp warunki wymagane do uzyskania rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji. Ponieważ sporny znak zgłoszony został do rejestracji [...] grudnia 1999r. tj. pod rządami ustawy uzt do jego oceny stosuje się przepisy tej ustawy /uzt/. Zdaniem organu porównywane oznaczenia są do siebie podobne w takim stopniu, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów. Krawat jest elementem ubioru i nie jest towarem odrębnym rodzajowo w stosunku do ubrań. Spis towarów dla znaku THOMAS GOTTIE obejmuje wszystkie towary w klasie 25, w tym krawaty. Znak należy rozpatrywać jako całość, tak jak został zarejestrowany. Porównywane znaki są do siebie podobne w warstwie fonetycznej z uwagi na fakt, że słowo GOTTIE jest w znaku spornym wyeksponowane i powtórzone dwa razy i ma charakter fantazyjny. Oba znaki jako całość wywierają podobne wrażenie wizualne, a znak GOTTIE FREDERIQE GOTTIE, choć jest znakiem słowno-graficznym, to składa się jedynie z wyeksponowanego dużą, typową, czarną czcionką napisu GOTTIE i umieszczonego pod nim małego napisu FREDERIQE GOTTIE, przy czym grafika ogranicza się do czarnej ramki i szarego tła. Znak sprzeciwiający się - THOMAS GOTTIE - jest znakiem mocnym, gdyż stanowi jednocześnie nazwę firmy prowadzonej przez uprawnoionego. Organ uznał za niezasadny zarzut sprzeczności znaku z zasadami współżycia społecznego z powodu nieudowodnienia tej okoliczności. Sam fakt zgłoszenia znaku podobnego do znaku z wcześniejszym pierwszeństwem nie dowodzi złej wiary. Wnoszący sprzeciw nie przedstawił dowodów na okoliczność reklamowania znaku GOTTIE w 1998r. w programie "[...]". Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł uprawniony do znaku GOTTIE FREDERIQE GOTTIE G. G. wnosząc o stwierdzenie jej nieważności lub uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzucał, że sprzeciw oparty był na podstawie ustawy Prawo własności przemysłowej /pwp/, zaś skarżona decyzja i jej uzasadnienie odnosi się do Ustawy o znakach towarowych /uzt/. Sprzeciw odnosi się do G. S., który nie jest uprawnionym ze spornego znaku. Opis stanowiska uprawnionego zawarty w uzasadnieniu decyzji pomija istotne zarzuty zawarte w odpowiedzi na sprzeciw, co jest nierzetelne i stanowi rażące naruszenie zasad postępowania administracyjnego. Sprzeciw powołuje błędną podstawę prawną, a Kolegium Orzekające poinformowało o tym pełnomocnika wnoszącego sprzeciw i bez wniosku z jego strony o zmianę podstawy prawnej, podjęło decyzję na innej podstawie prawnej i poza granicami sprzeciwu. Stanowi to rażące naruszenie przepisów postępowania i skutkuje nieważnością decyzji. Naruszone też zostało prawo materialne przez "nie ustalenie stanu faktycznego w sprawie i jego błędną wykładnię poprzez subsumpcję stanu prawnego zamiast faktycznego jako podstawy wykładni normy prawnej". Brak jest argumentacji sprzeciwiającego się do zmienionej podstawy prawnej sprzeciwu. Są różnice w treści powołanego przez sprzeciwiającego się art.132 ust.2 p.1 pwp i zastosowanego przez UP art.9 ust.1.p.1 uzt, a to powoduje, że zaskarżona decyzja jest poza granicami sprzeciwu. Urząd nie rozpatrzył wniosku uprawnionego o stwierdzenie czy znak THOMAS GOTTIE był używany dla oznaczania "ubrań, butów i nakryć głowy", zaś uzasadnienie decyzji nie ustosunkowuje się do zarzutów uprawnionego, co do nie używania znaku R 135510. Nie wiadomo na jakiej podstawie nastąpiła subsumpcja stanu faktycznego do normy prawnej-art.9 ust.1 p.1 uzt. Podniesiony w sprzeciwie zarzut, że "używanie znaku może spowodować u części odbiorców skojarzenie między znakami" nie jest tożsame z użytym w ustawie określeniem, że stan taki mógłby ..."wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów". Krawaty nie są elementem ubioru. Klasa 25 klasyfikacji nicejskiej obejmuje "odzież, obuwie i nakrycia głowy", a nie "ubrania", zaś krawaty nie zaliczają się do odzieży. Organ w sposób nieuprawniony dokonał atomizacji znaku i rozpatrywał oddzielnie jego elementy, zamiast oceniać całość, zaś znak jest specjalną kompozycję graficzną odpowiednią dla oznaczania ekskluzywnych krawatów. W obrocie gospodarczym występuje wiele znaków mających te same lub podobne wyrazy, zaś w rejestracji międzynarodowej występuje znak podobny "C. GOTTI" dla odzieży w klasie 25, z pierwszeństwem od 1992r. co nie przeszkodziło w udzieleniu znaku towarowego THOMAS GOTTIE oraz znaku GOTTIE FREDERIQE GOTTIE dla krawatów. Słowo GOTTIE nie ma szczególnej zdolności odróżniającej i nie powinno być wyodrębniane przez UP dla oceny zdolności rejestrowej znaku. Poza granicami wniosku jest stwierdzenie organu, że znak THOMAS GOTTIE jest jednocześnie nazwą firmy T. D. i dlatego jest znakiem mocnym. Zgodnie z art.43 2 § 2 kc firmą osoby fizycznej jest jej imię i nazwisko, a przedsiębiorca działa pod firmą tylko wtedy, gdy jest wpisany do rejestru przedsiębiorców. T. D. jest wpisany tylko do ewidencji działalności gospodarczej, zatem znak THOMAS GOTTIE nie jest znakiem mocnym. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie. Wskazał, że stosując się do art.7, 8 i 9 kpa organ był zobowiązany poinformować wnioskodawcę o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania, zatem słusznie pouczył pełnomocnika o sprzeciwiającego się o błędnie podanej podstawie prawnej i umożliwił mu jej prawidłowe sformułowanie do protokołu rozprawy. Ta nowa podstawa odpowiada zarzutom merytorycznym podanym w uzasadnieniu sprzeciwu. Urząd nie rozpatrzył wniosku uprawnionego o stwierdzenie, czy znak THOMAS GOTTIE był używany dla oznaczania ubrań butów i nakryć głowy, gdyż wniosku takiego skarżący nie złożył. Art.9 ust.1 p.1 uzt dotyczy istnienia ryzyka pomyłki, a więc stanu potencjalnego i nie wymaga przeprowadzenia dowodu na okoliczność używania i mylenia znaków. Urząd oceniając podobieństwo znaków rozważał wpływ elementów wiodących występujących w porównywanych znakach na ogólny odbiór tych znaków. Każdy przedsiębiorca może używać nazwy fantazyjnej na oznaczenie swojego przedsiębiorstwa. Niesłuszny jest zarzut, że klasa 25 według klasyfikacji nicejskiej obejmuje "odzież", a nie "ubrania" bowiem słowa te używane są w tłumaczeniach zamiennie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art.134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 z 2002r. poz.1270/, dalej zwanej p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i nie jest związany zarzutami skargi ani jej wnioskami. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi. Kontrolując w ten sposób zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że nie narusza ona prawa, zatem skarga podlega oddaleniu. Na wstępie wskazać należy, że w sprawie niniejszej zgodnie z treścią art.315 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. prawo własności przemysłowej /pwp/ do oceny ustawowych warunków do uzyskania prawa ochronnego znajdują zastosowanie przepisy ustawy obowiązującej w dniu dokonania zgłoszenia spornego znaku tj. przepisy ustawy o znakach towarowych z dnia 31 stycznia 1985r.- /uzt/, zatem zasadnie Urząd ocenił ustawowe warunki do uzyskania prawa ochronnego i zasadność sprzeciwu wszczynającego postępowanie o jego unieważnienie w świetle przepisów tej ustawy. Prowadząc postępowanie sporne po wejściu w życie ustawy pwp Urząd działa według procedur przewidzianych przez ustawę pwp i stosuje przepisy procesowe przewidziane ustawą pwp. Przechodząc do oceny zarzutu nieważności postępowania spowodowanej dokonaną przez UP zmianą podstawy prawnej sprzeciwu Sąd zważył, że w sprawie niniejszej granice postępowania spornego, zgodnie z art.255 ust.4 pwp, wyznacza treść wniosku zarówno co do okoliczności faktycznych jak i co do podstawy prawnej. Okoliczności faktyczne będące podstawą sprzeciwu zostały we wniosku wskazane wyraźnie, choć z niezbyt klarownym uzasadnieniem. Nie ulega jednak wątpliwości, że podstawą sprzeciwu był zawarty na jego stronie 2 zarzut posiadania przez sprzeciwiającego się dwóch bardzo podobnych znaków towarowych, z których znak THOMAS GOTTIE miał pierwszeństwo od [...] listopada 1998r. tj wcześniejsze niż znak objęty sprzeciwem. Sprzeciwiający się wskazał też, że porównywane znaki przeznaczone są do oznaczania towarów w tej samej klasie towarowej tj.w klasie 25. Tożsamość towarów sprzeciwiający uzasadnił wywodząc, że "krawaty są przecież elementem ubrania". W części końcowej sprzeciwu /s.4/ zarzucił, że wyeksponowanie członu GOTTIE w znaku GOTTIE FREDERIQE GOTTIE, przy identyczności towarów, powoduje wprowadzenie odbiorców w błąd i wywołuje u nich mylne skojarzenia co do pochodzenia towarów, polegające na utożsamieniu obydwu podmiotów, z których towary pochodzą. Zarzucił także wykorzystanie cudzego dorobku i myśli twórczej oraz naśladownictwo, co uznał za sprzeczne z dobrymi obyczajami i wyraz złej wiary. Jako podstawę prawną opisanych zarzutów sprzeciwiający się wskazał niewłaściwe przepisy prawa, a mianowicie przepisy ustawy pwp, które jak wskazano wyżej, w sprawie niniejszej nie znajdują zastosowania, gdyż do oceny prawidłowości udzielenia praw ochronnych zgłoszonych do rejestracji przed wejściem w życie ustawy pwp stosuje się przepisy ustawy uzt. Z treści protokołu rozprawy przed UP wynika, że sprzeciwiający się sprecyzował do protokołu podstawę prawną sprzeciwu oraz, że powołana nowa podstawa prawna sprzeciwu jest prawidłowa. Brak w protokole informacji, że zmiana ta została dokonana po sugestii organu, że powołana dotychczas podstawa prawna jest wadliwa. Gdyby nawet tak było, to takie działanie organu nie naruszałoby prawa, gdyż zgodnie z art.256 ust.1 pwp do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym w sprawach nieuregulowanych w ustawie /pwp/ stosuje się odpowiednio przepisy kpa, w tym zasady postępowania administracyjnego. Zatem, kierując się obowiązkiem wynikającym z art.9 kpa, organ na rozprawie może wskazać sprzeciwiającemu się wadliwie powołaną podstawę prawną sprzeciwu i pozwolić na jej prawidłowe sformułowanie, nie wychodząc poza podstawę faktyczną powołaną w sprzeciwie. Wskazać także należy, że jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 stycznia 2006r. sygn.akt II GSK 320/05 "Urząd Patentowy związany jest podstawą prawną wskazaną we wniosku, jednakże z zastrzeżeniem, że sformułowania "granice wniosku i podstawa prawna wskazana przez wnioskodawcę" należy rozumieć w ten sposób, że chodzi tu o ścisły związek między wskazanymi podstawami faktycznymi żądania unieważnienia prawa ochronnego a podstawami prawnymi tego żądania." Zgodnie z art.2556 pwp z przebiegu rozprawy sporządza się protokół, który zgodnie z ust.2 powołanego artykułu zawiera m.in. przebieg rozprawy, w szczególności wnioski i twierdzenia stron, przebieg postępowania dowodowego, wymienienie zarządzeń i postanowień wydanych na rozprawie, ze wzmianką o ich ogłoszeniu. Z protokołu rozprawy nie wynika, że miała ona przebieg sugerowany przez skarżącego. Protokół nie zawiera też żadnych uwag skarżącego, co do nieprawidłowego przebiegu rozprawy. Zgodnie z art.2556 ust.3 pwp strony mogą żądać sprostowania lub uzupełnienia protokołu, nie później jednak niż na następnym posiedzeniu, a po wydaniu decyzji w terminie 30 dni od jej wydania. Jest niesporne, że skarżący wniosku takiego nie złożył, zatem protokół obecnie nie może być już kwestionowany. Z jego treści wynika, że sprzeciwiający się na rozprawie sprecyzował podstawę prawną sprzeciwu i powołał przepisy uzt nie zmieniając podstaw faktycznych żądania, a takie działanie jest dopuszczalne. Zarzut nieważności postępowania administracyjnego i wydanej decyzji jest zatem nieuzasadniony, gdyż nie doszło do rażącego naruszenia prawa, a decyzja nie jest rozstrzygnięciem poza granicami sprzeciwu. Niezasadny jest zarzut, że sprzeciw odnosi się do innej osoby – G. S. zamiast do G. G. Rzeczywiście w treści sprzeciwu oprócz prawidłowo podanego nazwiska uprawnionego i poprawnego numeru rejestracyjnego spornego znaku w dwóch miejscach nazwisko to jest podane wadliwie. Jest to niewątpliwie skutek oczywistej omyłki pisarskiej, który nie powoduje jednak żadnej wątpliwości co do tego, kto jest rzeczywiście stroną postępowania, zatem błąd ten nie ma żadnego znaczenia w sprawie. Nie jest też zasadny zarzut nierozważenia zarzutu skarżącego dotyczącego nieużywania znaku przez sprzeciwiającego się. Zgodnie z art.166 ust.1 pwp prawo ochronne na znak towarowy nie może być unieważnione na tej podstawie, że znak jest podobny do wcześniejszego znaku, jeżeli ten ostatni nie był używany w rozumieniu art.169 ust.4 i ust.5 pwp. Zgodnie z art.166 ust.2 pwp zarzut nieużywania może zostać podniesiony tylko łącznie z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego i podlega łącznemu rozpoznaniu wraz z wnioskiem o unieważnienie. W postępowaniu o unieważnienie znaku toczącym się na skutek sprzeciwu powołany przepis ma pełne zastosowanie. Oznacza to, że skarżący mógł, broniąc się przed unieważnieniem, podnieść zarzut merytoryczny nieużywania znaku przez sprzeciwiającego się i wnosić o stwierdzenie wygaśnięcia tego prawa ochronnego. Jest niesporne, że tego nie uczynił, a gołosłowne twierdzenie, że znak sprzeciwiającego się nie był używany nie może wpływać na rozstrzygnięcie organu. Przed przejściem do analizy zarzutów dotyczących wadliwej oceny spornego znaku należy przypomnieć istotę i sens istnienia znaku towarowego, polegające na tym, że służy on do odróżniania towarów i usług pochodzących z jednego przedsiębiorstwa od takich samych towarów i usług pochodzących z innego przedsiębiorstwa /art.4 ust.1 uzt/. Z takiego określenia celu jakiemu służy nałożenie na towar znaku towarowego, wynika zasadnicza przesłanka negatywna udzielenia znakowi ochrony. Tą przesłanką negatywną jest podobieństwo znaku towarowego zgłoszonego do ochrony dla danej grupy towarów do innego znaku, już korzystającego z ochrony, w tej samej grupie towarów. Nie chodzi jednak o jakiekolwiek podobieństwo znaków, a jedynie o takie podobieństwo, które mogłoby wprowadzić w błąd przeciętnego odbiorcę w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego, co do pochodzenia towarów /art.9 ust.1 p.1 uzt/. Chodzi więc o podobieństwo, które może skutkować pomyłką odbiorcy. Założeniem wskazanego rozumowania jest występowanie w obrocie towarów opatrzonych porównywanymi znakami. Jednak wykazanie, że przesłanki tej brak jest możliwe tylko we wskazany wyżej sposób tj. na podstawie art. 166 pwp. W świetle powyższego, nie jest zasadne stanowisko skarżącego, że UP powinien z urzędu badać czy towary opatrzone porównywanymi znakami występują w obrocie. Pamiętać należy, że postępowanie sporne zakłada aktywność dowodową stron dla wykazania zasadności zgłoszonych zarzutów /por. cytowany wyżej wyrok NSA/. Nie jest też przesłanką unieważnienia znaku towarowego z uwagi na podobieństwo ustalenie czy realnie doszło do wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów, bowiem przeszkodą w uzyskaniu prawa ochronnego na gruncie uzt jest sama hipotetyczna możliwość wprowadzenia odbiorców w błąd, co do pochodzenia towarów spowodowana podobieństwem znaków. Sąd nie podzielił też zarzutu skarżącego, że krawaty mieszczące się w klasie 25 klasyfikacji nicejskiej nie są towarami tego samego rodzaju, co ubrania /odzież/. Brak podstaw prawnych do twierdzenia, że kategoria ubrania /odzież/ nie mieści w sobie elementów ubioru jakim są krawaty w sytuacji, gdy krawaty są zaliczone do klasy 25. Za nietrafny Sąd uznał zarzut "atomizacji" znaku przy rozpatrywaniu istnienia podobieństwa. Urząd ma obowiązek dokonać wszechstronnej analizy porównywanych znaków w płaszczyźnie fonetycznej, wizualnej i znaczeniowej. Mimo, że powinien rozpatrywać znaki składające się z wielu elementów jako całość, to prawidłowe jest zwrócenie uwagi na element wiodący znaku, jeżeli taki element istnieje. W ocenie Sądu UP zasadnie uznał, że w obu znakach identyczny element GOTTIE jest elementem najbardziej wyeksponowanym i fantazyjnym, a zatem skupiającym uwagę odbiorcy, w szczególności wobec faktu, że w spornym znaku jest on napisany dużą czcionką i powtórzony dwukrotnie, a grafika tego znaku nie zawiera żadnych elementów fantazyjnych. Fakt, że element obu porównywanych znaków - słowo GOTTIE - stanowi element nazwy działalności gospodarczej prowadzonej przez sprzeciwiającego się w istocie nie miał wpływu na treść decyzji, bowiem jej podstawą prawną był art.9 ust.1p.1 uzt, nie zaś art.8 p.2 uzt, zatem rozważania na temat formy przedsiębiorstwa prowadzonego przez sprzeciwiającego się nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia. Zważywszy powyższe Sąd uznał, że żaden z zarzutów skargi nie zasługuje na uwzględnienie, a kontrolowana decyzja nie narusza prawa, bowiem UP zasadnie uznał, że sporny znak jest podobny do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz sprzeciwiającego się w takim stopniu, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzić odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów. W tym stanie rzeczy działając na podstawie art.151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.