VI SA/Wa 1014/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Asesor WSA Andrzej Kuna Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi , "I." Spółka Jawna z siedzibą w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy postanowił 1. umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie 2. zwrócić skarżącej, "I." Spółka Jawna z siedzibą w C. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu połowy wpisu sądowego. Dnia [...] czerwca 2004 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw złożony przez L. & Co.KG, N., N. wobec decyzji Urzędu Patentowego RP z dnia [...] kwietnia 2003 r. (ogłoszonej [...] grudnia 2003 r. w [...]) o udzieleniu prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy CLASSIC nr [...], na rzecz "I." Sp. J., C., z pierwszeństwem od dnia [...] grudnia 1996 r., dla towarów w klasie 30 (lody, ciastka, wyroby cukiernicze). Za podstawę swojego żądania wnoszący sprzeciw podał przepisy art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1985 r. o znakach towarowych w związku z art. 315 ust. 3, art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej. W uzasadnieniu sprzeciwu wnoszący sprzeciw stwierdził, że rejestracja spornego znaku towarowego nastąpiła z naruszeniem przepisów art. 9 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy o znakach towarowych, ponieważ przedmiotowy znak towarowy jest myląco podobny do znaku towarowego wnioskodawcy [...] CLASSIC z wcześniejszym pierwszeństwem od dnia [...] kwietnia 1994 r., przeznaczonego do oznaczania towarów tego samego rodzaju w klasie 30, tj. pieczywa, wyrobów cukierniczych i słodyczy oraz lodów jadalnych. Podobieństwo porównywanych znaków, zdaniem wnioskodawcy, polega na tym, że w spornym znaku i w znaku wnioskodawcy występuje identyczny element słowny CLASSIC, co oznacza ich tożsamość pod względem fonetycznym i znaczeniowym. Ponadto, zdaniem wnioskodawcy, znaki te są ujęte w myląco podobnej warstwie graficznej, gdyż oba posiadają identyczny element słowny CLASSIC zapisany jasnym kolorem identycznego kroju czcionki, który umieszczony został na kontrastowym tle w kształcie prostokąta. Uprawniony w odpowiedzi na sprzeciw uznał ten sprzeciw za bezzasadny i sprawa została przekazana [...] grudnia 2004 r. do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym jako sprawa o unieważnienie przedmiotowego prawa ochronnego. Uprawniony podniósł, nie kwestionując podobieństwa porównywanych znaków pod względem fonetycznym i znaczeniowym oraz jednorodzajowości towarów, do których oznaczania zostały one przeznaczone, odmienność wizualną tych znaków, która jego zdaniem, ma decydujące znaczenie odróżniające, gdyż słowo "classic" stanowi tylko jeden z elementów ich szaty graficznej. Odmienność tą uprawniony wyprowadził ze szczegółowych opisów obu znaków podkreślając, iż sporny znak posiada bogatą kolorystykę i na tle w kolorze brązowo-czerwono-fioletowym zawiera rysunek bloku lodowego z polewą, kostek czekolady, owoców wiśni i kwiatków wanilii oraz napis "Classic", podczas gdy znak wnioskodawcy ma postać napisu "Classic" z zarysem korony nad literami "a" i "s". Dodatkowymi czynnikami odróżniającymi, zdaniem uprawnionego, są umieszczane na opakowaniach znaki firmowe, reklama radiowa i telewizyjna oraz praktyka sprzedaży [...]. Uprawniony powołał się także na praktykę Urzędu Patentowego rejestrowania różnych znaków zawierających słowo "classic" dla towarów jednorodzajowych w tym dla lodów, a także na przypadki rejestrowania takich samych znaków dla podobnych towarów z tej samej klasy. Ponadto pełnomocnik uprawnionego poinformował Urząd Patentowy, że uprawniony dnia [...] stycznia 2006 r. zrzekł się prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy CLASSIC nr [...], co zdaniem pełnomocnika czyni niniejsze postępowanie bezprzedmiotowym. Decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. Urząd Patentowy RP unieważnił prawo ochronne na słowno-graficzny znak towarowy CLASSIC nr [...]. W uzasadnieniu podał, że: stosownie do przepisów art. 246 ust. 1 i art. 247 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej, każdy może wnieść umotywowany sprzeciw wobec prawomocnej decyzji Urzędu Patentowego o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy, a w przypadku gdy uprawniony w odpowiedzi na sprzeciw podniesie zarzut, że sprzeciw ten jest bezzasadny sprawa zostaje przekazana do rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym. W myśl art. 255 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy Prawo własności przemysłowej sprawy o unieważnienie prawa ochronnego na skutek złożonego sprzeciwu uznanego za bezzasadny rozpatruje Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego. Natomiast zgodnie z art. 315 ust. 3 powołanej ustawy ustawowe warunki wymagane do uzyskania rejestracji ocenia się według przepisów obowiązujących w dniu zgłoszenia znaku towarowego do rejestracji. W przedmiotowej sprawie słowno-graficzny znak towarowy CLASSIC nr [...] został zgłoszony do rejestracji w dniu [...] grudnia 1996 r. tj. w okresie obowiązywania o znakach towarowych. Ustawa ta będzie więc stanowić podstawę prawną rozstrzygnięcia w/w sprawy. Rozpatrując zarzut z art. 9 ust.1 pkt 1, który stanowi, że niedopuszczalna jest rejestracja znaku dla towarów tego samego rodzaju, jeżeli jest podobny w takim stopniu do znaku towarowego zarejestrowanego na rzecz innego przedsiębiorstwa, że w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów - zdaniem Urzędu Patentowego RP wnioskodawca wykazał, że sporny znak w zwykłych warunkach obrotu gospodarczego mógłby wprowadzać w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów nim oznaczonych. Zdaniem Urzędu Patentowego RP, warunki oferowania towarów w klasie 30 objętych porównywanymi znakami (lody, ciastka, wyroby cukiernicze) są jednakowe i typowe dla słodyczy i innych towarów spożywczych, tak że przy oznaczaniu ich spornym znakiem może istnieć niebezpieczeństwo wprowadzania w błąd odbiorców co do ich pochodzenia, niezależnie od praktyki sprzedaży [...]. Badając zaś podobieństwo oznaczeń, zgodnie z wyrokiem NSA z 28 marca 2002 r. (II SA 2778/01), należy uwzględnić ogólne wrażenie, jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę, dla którego decydujące znaczenie mają dominujące i zbiorcze elementy porównywanych oznaczeń. Odbiorca kieruje się przy wyborze towaru jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczeń, z pominięciem drobnych rozbieżności. Oznaczenia należy porównywać we wszystkich trzech płaszczyznach jego odbioru (wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej), przy czym wystarczy aby zaistniało mylące podobieństwo znaków na jednej z tych płaszczyzn. W okolicznościach sprawy, bezsporne było podobieństwo porównywanych znaków pod względem fonetycznym i znaczeniowym, gdyż w spornym znaku i w znaku wnioskodawcy występuje identyczny element słowny CLASSIC, co oznacza ich tożsamość pod względem fonetycznym i znaczeniowym oraz jednorodzajowość towarów, do których oznaczania zostały one przeznaczone. W odczuciu Urzędu Patentowego ta tożsamość wystarczyła do uznania, że istnieje niebezpieczeństwo wprowadzania w błąd odbiorców, niezależnie od stopnia podobieństwa wizualnego porównywanych znaków. Ponadto, zdaniem Urzędu Patentowego, także ogólne wrażenie wizualne, jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę jest również podobne, gdyż oba znaki posiadają identyczny element słowny CLASSIC zapisany jasnym kolorem podobnego kroju czcionki, który umieszczony został na ciemnym tle w kształcie prostokąta. Decydujące znaczenie mają te przewodnie elementy porównywanych oznaczeń, gdyż rysunek bloku lodowego z polewą, kostek czekolady, owoców wiśni i kwiatków wanilii zlewa się z tłem w kolorze brązowo-czerwono-fioletowym spornego oznaczenia. Dla oceny podobieństwa wizualnego porównywanych znaków nieistotne są umieszczane na opakowaniach znaki firmowe, jak również ewentualnie reklama radiowa i telewizyjna, które tylko mogą pogłębiać niebezpieczeństwo kontuzji. Dla oceny podobieństwa wizualnego porównywanych znaków nieistotne są także podane przykłady praktyki Urzędu Patentowego rejestrowania różnych znaków zawierających słowo "classic" dla towarów jednorodzajowych w tym dla [...], a także na przypadki rejestrowania takich samych znaków dla podobnych towarów z tej samej klasy. Ponadto podane przykłady dotyczą znaków zawierających słowo "classic" wraz z innymi słowami, znaków dla podobnych, ale różnorodzajowych towarów z tej samej klasy oraz różnych znaków tych samych przedsiębiorców, a więc są nietrafne w okolicznościach sprawy. Także argument pełnomocnika uprawnionego, iż niniejsze postępowanie o unieważnienie prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy CLASSIC nr [...] stało się bezprzedmiotowe, gdyż uprawniony dnia [...] stycznia 2006 r. zrzekł się prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy CLASSIC nr [...], jest bezzasadny. Zrzeczenie się prawa wyłącznego wywiera skutek z datą złożenia stosownego wniosku, podczas gdy unieważnienie tego prawa wywiera skutek ex tunc, tj. od daty jego pierwszeństwa, anulując cały okres jego ważności. W niniejszej sprawie oznacza to, że zrzeczenie się prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy CLASSIC nr [...] przez uprawnionego sprawi, że prawo to przestanie istnieć z dniem [...] stycznia 2006 r., podczas gdy unieważnienie tego prawa nastąpi z dniem [...] grudnia 1996 r., a więc z datą dużo wcześniejszą. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli "I." Sp. J. zwani dalej skarżącą spółką. Zaskarżonej decyzji zarzucili: 1. naruszenie prawa materialnego tj. art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o znakach towarowych; 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7, art. 75 § 1, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 256 p.w.p. Skarżąca spółka domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że organ dokonał wadliwych ustaleń i oceny stanu faktycznego oraz materiału dowodowego. W ocenie skarżącego nastąpiło błędne ustalenie podobieństwa spornych znaków towarowych ([...]i [...]). Powtarzając za uczestnikiem postępowania (L. & Co KG) Kolegium Orzekające błędnie stwierdza, że słowne elementy CLASSIC zapisane są jasnym kolorem podobnego kroju czcionki, który umieszczony został na ciemnym tle w kształcie prostokąta. Te elementy Kolegium Orzekające uznaje za decydujące, gdyż zdaniem Kolegium, rysunek bloku lodowego z polewą, kostek czekolady, owoców wiśni i kwiatów wanilii zlewa się z tłem w kolorze brązowo-czerwono-fioletowym spornego oznaczenia (strona 5 uzasadnienia decyzji KO). Tymczasem, wbrew twierdzeniu Kolegium Orzekającego, przeciwstawione znaki w warstwie wizualnej różnią się zdecydowanie, co wyraźnie podkreślał skarżący w swojej odpowiedzi na sprzeciw. Na stronie 3 tej odpowiedzi skarżący przedstawił kolorowe wydruki obydwu spornych znaków ([...] i [...]), na których wyraźnie widać znaczną różnicę w warstwie wizualnej. Dodatkowo wizerunki spornych znaków są uwidocznione w załączonych dowodach: nr 1- nr 3. Znak towarowy słowno-graficzny CLASSIC (nr [...]) posiada bogatą kolorystykę. Na tle w kolorze brązowo-czerwono-fioletowym zawiera rysunek bloku lodowego o ciemnobrązowej polewie oraz wiśniowo-kremowej masie lodowej. O blok lodowy oparte są dwie kostki ciemnobrązowej czekolady i owoce wiśni w kolorze wiśniowym, na których znajdują się dwa białe kwiatki wanilii. Na tle bloku lodowego umieszczony jest napis "Classic", wykonany ozdobnym krojem pisma w kolorze złotym. Napis "Classic" stanowi drugorzędny element znaku. Kolory znaku: biały, brązowy, ciemnobrązowy, czerwony, fioletowy, wiśniowy, kremowy, złoty i ich odcienie. Znak towarowy słowno-graficzny Classic (nr [...]) jest w tonacji czarno-białej. Na czarnym tle ma postać napisu "Classic", wypełniającego całą powierzchnię znaku i wykonanego zwykłą czcionką w kolorze białym. Dodatkowym elementem znaku jest zarys korony w kolorze białym, nad literami" "a" i "s". Z przedstawionego powyżej porównania jednoznacznie wynika, że krój i kolor słowa CLASSIC w spornych znakach ([...] i [...]) oraz zawartość i kolorystyka pozostałych elementów graficznych oraz tła wyklucza podobieństwo tych znaków w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt. 1 u.z.t. Argumentem na podobieństwo spornych znaków, jest fakt, że obydwa znaki mają kształt prostokąta. Jest to chybione, gdyż wiadomo przecież, że prostokątny kształt odbitki znaku nie jest elementem graficznym znaku, lecz wynika z wymagań formalnych zgłoszenia, według których wizerunek znaku słowno-graficznego powinien zmieścić się w kwadracie 5x5 cm. Pominięcie dowodu, który znajduje się w aktach sprawy (znaku towarowego CLASSIC nr [...]) - dowód nr 4 w załączeniu. Dowodem tym jest decyzja z dnia [...] stycznia 2003 r. Izby Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym, która szczegółowo przeanalizowała podobieństwo spornych znaków: CLASSIC nr [...] ([...]) i Classic (nr [...]), opierając się nie na odczuciach, lecz faktach oraz przepisach prawa. Zespół Orzekający Izby Odwoławczej wyraźnie i jednoznacznie stwierdził, że wskazane w decyzji z dnia [...] maja 2001 r. powody odmowy nie stanowią przeszkody dla udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. W dowodzie tym na przykładach zostało wykazane, że najnowsza praktyka Urzędu Patentowego RP zna szereg przypadków rejestracji, na rzecz różnych przedsiębiorstw, identycznych oznaczeń (słów, wyrazów) jako znaki towarowe, służące do oznaczania towarów i usług, które mogą być uznane, w pewnym zakresie, za zbieżne ze sobą. Podane przykłady rejestracji wyraźnie potwierdzają także słuszność stanowiska Izby Odwoławczej, że słowny element znaków, identyczny w warstwie słownej i znaczeniowej, nie może przesadzać o podobieństwie znaków w sposób stwarzający w obrocie gospodarczym niebezpieczeństwo wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów (skarżąca wymieniła szereg przykładów takiej rejestracji). W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu Urząd podał między innymi, że: przyjął właściwą interpretację i zastosowanie w sprawie przepisu art. 9 ust.1 pkt 1 u.z.t., oraz prawidłowo ustalił podobieństwo spornych znaków towarowych ([...] i [...]), przy czym teza skarżącego, iż Urząd uznał za decydujące to, że oba znaki posiadają identyczny element słowny CLASSIC zapisany jasnym kolorem podobnego kroju czcionki, który umieszczony został na ciemnym tle w kształcie prostokąta, jest sprzeczna z treścią zaskarżonej decyzji. Urząd, przy ocenie podobieństwa spornych znaków towarowych ([...] i [...]) przyjął, iż oznaczenia należy porównywać we wszystkich trzech płaszczyznach jego odbioru (wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej), przy czym wystarczy aby zaistniało mylące podobieństwo znaków na jednej z tych płaszczyzn. W okolicznościach sprawy, bezsporne było podobieństwo porównywanych znaków pod względem fonetycznym i znaczeniowym, gdyż w spornym znaku i w znaku wnioskodawcy występuje identyczny element słowny CLASSIC, co oznacza ich tożsamość pod względem fonetycznym i znaczeniowym oraz jednorodzajowość towarów, do których oznaczania zostały one przeznaczone. W odczuciu Urzędu ta tożsamość wystarczyła do uznania, że istnieje niebezpieczeństwo wprowadzania w błąd odbiorców, niezależnie od stopnia podobieństwa wizualnego porównywanych znaków. Ponadto, zdaniem Urzędu, także ogólne wrażenie wizualne, jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę jest również podobne, gdyż oba znaki posiadają identyczny element słowny CLASSIC zapisany jasnym kolorem podobnego kroju czcionki, który umieszczony został na ciemnym tle w kształcie prostokąta. Decydujące znaczenie (ale tylko odnośnie ogólnego wrażenia wizualnego, pomocniczego wobec stwierdzenia, iż występuje tożsamość pod względem fonetycznym i znaczeniowym oraz jednorodzajowość towarów) mają te przewodnie elementy porównywanych oznaczeń, gdyż rysunek bloku lodowego z polewą, kostek czekolady, owoców wiśni i kwiatków wanilii zlewa się z tłem w kolorze brązowo-czerwono-fioletowym spornego oznaczenia. Tak więc skarga zawiera jedynie polemikę skarżącej z oceną podobieństwa wizualnego dokonaną przez Urząd, która niezależnie od stwierdzonego stopnia podobieństwa porównywanych oznaczeń, miała charakter pomocniczy wobec stwierdzenia, iż występuje tożsamość porównywanych oznaczeń pod względem fonetycznym i znaczeniowym oraz jednorodzajowość towarów, do których oznaczania są one przeznaczone. Zarzut, iż Urząd naruszył przepisy postępowania poprzez pominięcie dowodu w postaci decyzji Izby Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym z dnia [...] stycznia 2003 r. znajdującej się w aktach zgłoszeniowych spornego znaku, nie znajduje pokrycia w stanie faktycznym, gdyż Urząd ustosunkował się do wszystkich dowodów materialnych przedłożonych w sprawie. Urząd nie rozpatrywał decyzji Izby Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym z dnia [...] stycznia 2003 r. gdyż nie stanowi ona dowodu materialnego w sprawie, nie została ona wskazana jako dowód przez żadną ze stron postępowania i znajduje się w aktach zgłoszeniowych spornego znaku, a więc w aktach odrębnego postępowania (zgłoszeniowego), którego rozstrzygnięcia, zgodnie z ustalonym orzecznictwem, nie mają wpływu na rozstrzygnięcia w postępowaniu spornym, i którego akta mają jedynie charakter pomocniczy w postępowaniu spornym, przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy. Jak stwierdził NSA w wyroku z 7 kwietnia 2003 r. (sygn. akt II SA 3857/01) w postępowaniu w sprawie o unieważnienie patentu (co należy odnieść również do spraw o unieważnienie innych praw wyłącznych, tu: prawa ochronnego na znak towarowy) dochodzi do weryfikacji decyzji o udzieleniu patentu, nie zaś prawidłowości postępowania zgłoszeniowego. Zatem błędne jest przekonanie skarżącego, że decyzja Izby Odwoławczej przy Urzędzie Patentowym z dnia [...] stycznia 2003 r. może stanowić dowód materialny w sprawie na okoliczność podobieństwa porównywanych znaków lub może wiązać Urząd w niniejszym postępowaniu spornym. Postępowanie sporne jest ponadto postępowaniem wszczynanym na wniosek, który powinien odpowiadać pewnym wymogom, a m. in. zawierać wyraźnie określone żądanie oraz wskazanie środków dowodowych, przy czym obowiązuje zasada, iż Urząd rozstrzyga sprawy w postępowaniu spornym w granicach wniosku i jest związany podstawą prawną. Zasada ta obowiązywała pod rządami przepisów z daty złożenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na sporny znak towarowy i obowiązuje obecnie w przepisie art. 2551 ust. 3 pkt 4 i 5 p.w.p. Zatem to na stronach ciążył obowiązek przedstawienia dowodów na okoliczność braku lub istnienia ustawowych warunków wymaganych do udzielenia ochrony. Urząd nie może bez naruszenia zasady bezstronności obowiązującej w postępowaniach kontradyktoryjnych rozpatrywać dowody powołane w innym postępowaniu, które przez stronę nie zostały wskazane. Także zarzut pominięcia przez Urząd dowodu w postaci przykładów rejestracji na rzecz różnych przedsiębiorców identycznych oznaczeń jako znaki towarowe nie znajduje pokrycia w stanie faktycznym, gdyż Urząd ustosunkował się do tych dowodów wskazując, iż dla oceny podobieństwa wizualnego porównywanych znaków nieistotne są także podane przykłady praktyki Urzędu Patentowego rejestrowania różnych znaków zawierających słowo "classic" dla towarów jednorodzajowych w tym dla lodów, a także na przypadki rejestrowania takich samych znaków dla podobnych towarów z tej samej klasy. Ponadto podane przykłady dotyczą znaków zawierających słowo "classic" wraz z innymi słowami, znaków dla podobnych, ale różno rodzajowych towarów z tej samej klasy oraz różnych znaków tych samych przedsiębiorców, a więc są nietrafne w okolicznościach sprawy. Pismem z dnia [...] grudnia 2006 r. pełnomocnik skarżącej spółki cofnął skargę z dnia [...] maja 2006 r. i wniósł o umorzenie postępowania. W powyższym piśmie, pełnomocnik podniósł, iż z dniem [...] grudnia 2006 r. mija ustawowy 10-letni okres ochrony przedmiotowego znaku towarowego, który to termin nie byłby przedłużony z powodu nie używania znaku w działalności gospodarczej wnioskodawcy. W związku z tym pełnomocnik podniósł, że rozpoznanie skargi jest bezprzedmiotowe i dlatego strona skarżąca cofnęła skargę wnosząc jednocześnie o zwrot uiszczonego wpisu sądowego od skargi w wysokości 1000 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W przedmiotowej sprawie cofnięcie skargi nie wywoła wspomnianych skutków, które powodowałyby nieskuteczność żądania strony. W przypadku natomiast skutecznego cofnięcia przez skarżącą spółkę skargi, sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. Zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie połowę wpisu od pisma cofniętego przed rozpoczęciem posiedzenia, na które sprawa została skierowana. Mając na uwadze powyższe Sąd postanowił jak w sentencji.