VI SA/Wa 1014/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Sp. z o.o. z siedzibą w P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu produktu niewłaściwie oznakowanego postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - Pismem z dnia 26 lutego 2015 r. spółka B. Sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej także: "skarżąca spółka" lub "strona skarżąca"), reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu produktu niewłaściwie oznakowanego. Jednocześnie w petitum skargi strona zwróciła się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca wskazała, że pismem z dnia [...] lutego 2015 r. organ pierwszej instancji skierował do skarżącej spółki zalecenia pokontrolne, w których wezwał ją do usunięcia wyrażenia "bio" z opakowania produktu "B.", co - zdaniem strony skarżącej - oznacza, iż produkt ten nie będzie mógł być sprzedawany ze względu na brak fizycznej możliwości zmiany etykiety na wszystkich wyprodukowanych do tej pory opakowaniach. Strona skarżąca stwierdziła, że wynikające z wydanej decyzji oraz zaleceń pokontrolnych wycofanie wspomnianego produktu ze sprzedaży spowoduje niemożliwe do oszacowania straty finansowe oraz wizerunkowe. Skarżąca spółka zaznaczyła jednocześnie, że o ile potencjalne straty finansowe mogłyby zostać zrekompensowane przez Skarb Państwa w przypadku uchylenia zaskarżonej decyzji, to straty wizerunkowe związane z wycofaniem produktu ze sprzedaży mają skutek nieodwracalny. W złożonej odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych wniósł o oddalenie wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym to, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania spornej decyzji. Jednakże, przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając powyższe na uwadze, należy zauważyć, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków na skutek wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W tym miejscu należy zauważyć, że zaskarżona decyzja utrzymuje w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] sierpnia 2014 r. nakładającą na skarżącą spółkę karę pieniężną za wprowadzenie do obrotu produktu niewłaściwie oznakowanego. Zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] sierpnia 2014 r. nie zawierają wprost nakazu wycofania z obrotu produktu, którego prawidłowe oznakowanie zostało niezakwestionowane. Skutku takiego można natomiast dopatrywać się ewentualnie w treści wystosowanych przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych zaleceniach pokontrolnych z dnia [...] lutego 2015 r. Zdaniem Sądu, nie ulega wątpliwości, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania spornej decyzji winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Ciężar wykazania istnienia przesłanek zastosowania powołanego przepisu spoczywa na składającym wniosek. Powyższe stanowisko wynika zarówno z samego brzmienia wspomnianego przepisu, jak i dotychczasowego orzecznictwa sądów administracyjnych. W judykaturze wyraźnie wskazano bowiem, iż sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji (por. m.in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. akt I OZ 190/05, czy też postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1506/04). Niewątpliwie, trzeba wskazać, że wnioskodawca jest zobowiązany do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (por. także: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08). Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. m. in. B. Dauter /w:/ B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 168). Analizując wniosek skarżącej spółki, Sąd stwierdził, że zawarte w nim argumenty przemawiające jej zdaniem za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji w rzeczywistości odnoszą się do zaleceń pokontrolnych z dnia [...] lutego 2015 r. a nie rozstrzygnięcia organu nakładającego karę pieniężną za wprowadzenie do obrotu produktu niewłaściwie oznakowanego. W konsekwencji uznać należy, że złożony w skardze wniosek nie został poparty żadnymi okolicznościami odnoszącymi się do zaskarżonej decyzji, które mieściłyby się w przesłankach określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w przypadku wykonania zaskarżonego aktu. W tej sytuacji, należy - zdaniem Sądu - uznać, że strona skarżąca, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w żaden sposób nie uprawdopodobniła, że w niniejszej sprawie zachodzą jakiekolwiek przesłanki, o których mowa w przepisie art. 61 p.p.s.a., odnoszące się do zaskarżonego rozstrzygnięcia. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.