VI SA/Wa 1015/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska Sędzia WSA Ewa Marcinkowska (spr.) Protokolant Iwona Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2007 r. sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego rodzajami broni i amunicji oddala skargę Z. K. wniósł skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r. utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję tego organu nr [...] z dnia [...] lutego 2007 r. w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego rodzajami broni i amunicji. Z przedstawionych przez organ akt administracyjnych wynika, iż decyzją z dnia [...] czerwca 2003 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji udzielił Z. K. koncesji Nr [...] na prowadzenie działalności gospodarczej w ramach przedsiębiorstwa "M." na podstawie umowy spółki cywilnej w zakresie obrotu detalicznego rodzajami broni i amunicji. W dniu [...] kwietnia 2006 r. organ koncesyjny wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie cofnięcia udzielonej przedsiębiorcy koncesji Nr [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. Powodem wszczęcia postępowania było uzyskanie przez organ informacji o toczącym się przeciwko stronie postępowaniu sądowym z oskarżenia publicznego o popełnienie czynów z art. 178a § 1 k.k. i art. 224 § 2 k.k. Postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. organ koncesyjny zawiesił postępowanie w sprawie cofnięcia koncesji do czasu prawomocnego zakończenia prowadzonego przeciwko skarżącemu postępowania karnego. W dniu [...] stycznia 2007 r., za pośrednictwem Komendy Wojewódzkiej Policji w B., do organu koncesyjnego wpłynął odpis prawomocnego wyroku skazującego Sądu Rejonowego w S. [...] Wydział Grodzki z dnia [...] kwietnia 2006 r. sygn. akt [...], który uznał skarżącego za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z 178a § 1 k.k. i art. 224 § 2 k.k. W związku z powyższym organ koncesyjny postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r. podjął z urzędu zawieszone postępowanie w sprawie cofnięcia koncesji. Decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. organ koncesyjny cofnął skarżącemu koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego rodzajami broni i amunicji wskazując w uzasadnieniu decyzji, iż prawomocny wyrok sądu skazujący za przestępstwo umyślne spowodował, że przedsiębiorca ten przestał spełniać warunki określone w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. g), co w całości wypełniło dyspozycję normy art. 17 ust. 2 pkt 2 a) ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679 z późn. zm.). Na mocy art. 7 ust. 1 powołanej wyżej ustawy uzasadniało to wydanie przez organ koncesyjny decyzji cofającej koncesję. Pismem z dnia [...] marca 2007 r. skarżący wystąpił do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. We wniosku tym zakwestionował ustalenia prowadzonego przeciwko niemu postępowania karnego. Ponadto podniósł, iż prowadzona przez niego koncesjonowana działalność gospodarcza jest jego jedynym źródłem utrzymania. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] lutego 2007 r. w przedmiocie cofnięcia koncesji. W uzasadnieniu decyzji organ, powołując się na treść przepisów ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym ponownie wskazał, iż skazanie osoby fizycznej prawomocnym wyrokiem za przestępstwo umyślne stanowi obligatoryjną przesłankę do cofnięcia koncesji oraz, że ustawodawca nie pozostawił organowi koncesyjnemu możliwości zastosowania innego prawno-administracyjnego środka poza wydaniem decyzji cofającej koncesję. W skardze na tę decyzję skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zarzucił, że decyzje organu koncesyjnego zostały podjęte tylko na podstawie wyroku wydanego przez Sąd Rejonowy w S., który jest dla niego niesprawiedliwy, stronniczy i bardzo krzywdzący. Ponownie też zakwestionował ustalenia poczynione przez sąd w postępowaniu karnym. Do skargi załączył jednocześnie kopię decyzji Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r. uchylającą decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w B. w przedmiocie cofnięcia skarżącemu pozwolenia na broń palną myśliwską oraz broń palną gazową i przekazującą sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Oceniając zaskarżoną decyzję w świetle wskazanych wyżej kryteriów Sąd stwierdził, iż skarga Z. K. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] kwietnia 2007 r. oraz poprzedzająca ją decyzja tego organu z dnia [...] lutego 2007 r. nie naruszają prawa. Skarżący posiadał udzieloną mu decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2003 r. koncesję na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie obrotu detalicznego rodzajami broni i amunicji. Jest okolicznością niesporną w niniejszej sprawie, iż skarżący został skazany prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w S. [...] Wydział Grodzki z dnia [...] kwietnia 2006 r. sygn. akt [...] za popełnienie czynów z art. 178a § 1 k.k. i art. 224 § 2 k.k. Ustalenia prawomocnego wyroku skazującego Sądu Rejonowego w S. co do faktu popełnienia przez skarżącego zarzucanych mu czynów były wiążące dla organu administracji w niniejszej sprawie, a więc organ nie mógł w tym zakresie czynić w toku postępowania administracyjnego własnych ustaleń. Art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. g) ustawy z dnia 22 czerwca 2001 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią i amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz. U. Nr 67, poz. 679 z późn. zm.) stanowi, iż koncesji udziela się osobie fizycznej, która nie była skazana prawomocnym orzeczeniem za umyślne przestępstwo lub umyślne przestępstwo lub wykroczenie skarbowe oraz nie toczy się przeciwko niej postępowanie w sprawie o takie przestępstwo lub wykroczenie. Zgodnie zaś z art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a) powołanej wyżej ustawy organ koncesyjny cofa koncesję albo zmienia jej zakres, w przypadku gdy przedsiębiorca rażąco narusza warunki określone w koncesji lub inne warunki wykonywania koncesjonowanej działalności gospodarczej, określone przepisami prawa, a w szczególności przestał spełniać warunki określone w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. g). Użyty w tym przepisie zwrot "organ cofa koncesję albo zmienia jej zakres" wskazuje wyraźnie, iż decyzja wydawana przez organ na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 2 ustawy ma charakter decyzji związanej, a więc organ jest zobowiązany do wydania decyzji cofającej koncesję lub zmieniającej jej zakres w przypadku zaistnienia okoliczności przewidzianej w tym przepisie. W sytuacji, gdy skarżący został skazany prawomocnym orzeczeniem sądu za popełnienie przestępstw umyślnych z art. 178a § 1 k.k. i art. 224 § 2 k.k. przestał spełniać warunki określone w art. 8 ust. 1 pkt 1 lit. g) ustawy, a w związku z tym organ był zobligowany na podstawie art. 17 ust. 2 pkt 2 lit. a) do wydania decyzji cofającej mu koncesję. Wydanie decyzji o cofnięciu koncesji nie należało do sfery uznania administracyjnego organu, a podnoszona przez skarżącego okoliczność, że koncesjonowana działalność stanowiła jego jedyne źródło utrzymania nie mogła mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia organu. Reasumując, w ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie nosi cech dowolności. Organ prawidłowo ocenił zaistniały w sprawie stan faktyczny w świetle obowiązujących przepisów prawa, a uzasadnienie decyzji spełnia wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.