VI SA/Wa 1018/09

Dnia 30 lipca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia umowy postanawia: odrzucić skargę M. J. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...]. Organ powyższym pismem poinformował skarżącego, iż nie ma prawnej możliwości unieważnienia umowy zawartej w dniu 14 marca 2008 r. pomiędzy skarżącym a Wojewódzkim Inspektorem Transportu Drogowego w [...]. Organ podniósł, iż przedmiotowa umowa zawarta została pomiędzy Wojewódzkim Inspektorem Transportu Drogowego w [...] a zatrudnionym przez niego skarżącym. Na podstawie powyższej umowy skarżący zobowiązał się pokryć koszty zakwaterowania oraz wyżywienia według okresowych rozliczeń przedstawionych przez organizatora szkolenia, a także koszty przejazdu i powrotu na kurs specjalistyczny dla kandydatów na inspektorów zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalenia należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze Kraju (Dz. U. z 2002 r. Nr 236 poz. 1990 ze zm.). Skarżący zobowiązał się w ramach umowy do ukończenia kursu specjalistycznego dla kandydatów na młodszych inspektorów transportu drogowego z wynikiem pozytywnym i umowy o pracę z Wojewódzkim Inspektoratem Transportu Drogowego na czas określony do dnia 28 lutego 2011 r. Natomiast w przypadku skreślenia skarżącego z listy uczestników kursu z jego winy lub niezaliczenia egzaminu kwalifikacyjnego, zwróci on całość kosztów zakwaterowania oraz wyżywienia według okresowych rozliczeń przedstawionych przez organizatora szkolenia, a także koszty przejazdu i powrotu na ww. kurs specjalistyczny. Organ podkreślił w zaskarżonym piśmie, iż skarżący uzyskał zarówno na egzaminie praktycznym na młodszego inspektora transportu drogowego oraz na egzaminie poprawkowym wynik negatywny. Główny Inspektor Transportu Drogowego wyjaśnił przy tym, iż przepisy obowiązującego prawa nie przewidują żadnej możliwości ingerowania przez niego w umowy cywilno – prawne zawierane przez wojewódzkich inspektorów transportu drogowego z ich pracownikami. Odniósł się ponadto do zarzutów skarżącego związanych z prawidłowością przebiegu postępowania egzaminacyjnego dla kandydatów dla młodszych inspektorów. Wskazał, iż przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych warunków odbywania praktyki, sposobu organizacji kursów specjalistycznych i przeprowadzania egzaminów kwalifikacyjnych dla kandydatów na inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego nie przewidują formy decyzji administracyjnej dla stwierdzenia zaliczenia przez kandydata egzaminu kwalifikacyjnego dla kandydatów na inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego. W skardze na pismo organu z dnia [...] listopada 2008 r. skarżący, uznając, iż stanowi ono decyzję administracyjną, wniósł o jej uchylenie i stwierdzenie, iż nie podlega ona wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku sądu, a także zasądzenie kosztów postępowania oraz rozpoznanie sprawy także pod jego nieobecność. W treści skargi podniósł, iż nie zgadza się z wynikiem egzaminu praktycznego dla kandydatów na inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako p.p.s.a. ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślić jednakże należy, iż sprawy z zakresu administracji publicznej nie obejmują tych działań, które rodzą bezpośrednio skutki cywilnoprawne (p. Andrzej Kabat "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz" Wydawnictwo Wolters Kluwer Polska, Warszawa, 2006 r., str. 28). Jak zauważył bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 21 lutego 1997 r. (sygn. akt I SA 264/1997), wiadomo, że organy administracji publicznej wykonują swoje zadania w różnych formach prawnych, w tym także w formach cywilnoprawnych. Jednocześnie w cyt. postanowieniu Sąd zaznaczył, iż nie jest właściwy w sprawach należących do właściwości innych sądów, a zgodnie z art. 2 § 1 k.p.c. do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne. Podkreślenia wymaga, iż w myśl art. 1 Kodeksu postępowania cywilnego normuje on postępowanie sądowe również w sprawach ze stosunków prawa pracy. Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że dotyczy ona kwestii realizacji zapisów umowy zawartej pomiędzy skarżącym a zatrudniającym go Wojewódzkim Inspektorem Transportu Drogowego w [...]. Zawarcie natomiast samej umowy o skierowaniu pracownika na kurs szkoleniowy nie jest realizacją zadań organu z zakresu administracji publicznej lecz wchodzi w zakres prawa pracy. W konsekwencji w tym zakresie mieści się również zaskarżone pismo, w którym Główny Inspektor Transportu Drogowego, jako organ wyższego stopnia w stosunku do Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...], ustosunkowuje się do żądania unieważnienia powyższej umowy. Nie zmienia tego faktu ewentualne potraktowanie pisma jako rozstrzygającego zarzuty dotyczące procedury zatrudnienia na stanowisku inspektora transportu drogowego. W postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 29 sierpnia 2001 r. (sygn. akt III RN 123/01 OSNAPU 2002 12 poz. 282) podkreślono bowiem, iż kategoria pojęciowa "sprawy ze stosunku prawa pracy" obejmuje nie tylko sprawy o roszczenia ze stosunku pracy, lecz również sprawy o roszczenia z nim związane, przy czym w tej drugiej grupie mieści się między innymi żądanie ustalenia legalności postępowania konkursowego służącego wyłonieniu kandydata na określone stanowisko. Jest to bowiem roszczenie z przynależnych do przedmiotu prawa pracy sfery stosunków społecznych poprzedzających stosunek pracy. Mając na uwadze powyższe uznać należało, że kontrola czynności dotyczących realizacji umowy zawartej pomiędzy Wojewódzkim Inspektorem Transportu Drogowego w [...], a do takich należy zaskarżone pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego, nie podlega kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 powołanej ustawy odrzucić skargę.