VI SA/Wa 1022/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Protokolant Piotr Kaczmarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2007 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Stołecznego Policji w Warszawie z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia zawiesić postępowanie Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzją z dnia [...] marca 2007 r. Komendant Stołeczny Policji, po rozpatrzeniu odwołania A. Sp. z o.o. z siedzibą w W., uchylił decyzję Komendanta Komendy Rejonowej Policji [...] z dnia [...] grudnia 2006 r. w części dotyczącej wykonywania przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym z naruszeniem zakazu umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem lub telefonem przedsiębiorcy i w tym zakresie umorzył postępowanie, w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W skardze do tutejszego Sądu, spółka zakwestionowała ww. rozstrzygnięcie jedynie, co do kar administracyjnych utrzymanej w mocy tj. kary 15000 zł. Strona zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym, naruszenie zasad postępowania administracyjnego prowadzących do nieprawidłowego ustalenia stanu faktycznego oraz niewyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności a także brak zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego tj. art. 7, 10, 77, 80, 107 k.p.a. Skarżąca zakwestionowała stanowisko organu, iż nie posiadała licencji na wykonywanie transportu drogowego osób. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym spółka podniosła, iż zakazanie przedsiębiorcy posiadającemu licencję (lub zezwolenie) na wykonywanie transportu drogowego umieszczania w pojeździe taksometru a na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych oznaczałoby naruszenie fundamentalnych dla działalności gospodarczej zasad wolności jej prowadzenia oraz równości konkurencji co stanowiłoby o niezgodności tego przepisu z zapisami art. 2, 20 i 22 Konstytucji RP prawodawstwem Unii Europejskiej oraz ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując argumentację zawartą w zaskarżonych decyzjach. Na rozprawie, która odbyła się w dniu 19 października 2007 r. pełnomocnik skarżącej radca prawny J. C., złożył do akt kserokopię wniosku Ogólnopolskiej Organizacji Pracodawców Transportu Drogowego w Warszawie z dnia 17 września 2007 r. skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz niezgodności z art. 2 Konstytucji RP art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw i wyjaśnił, że wniosek z odciśniętą na wniosku prezentatą znajduje się w aktach sprawy VI SA/Wa [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Ze złożonej do akt kserokopii wniosku z dnia 17 września 2007 r. wynika, że Ogólnopolska Organizacja Pracodawców Transportu Drogowego w Warszawie wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym jest niezgodny z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz, że art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP (sygn. akt TW 37/07). W rozpatrywanej sprawie Komendant Stołeczny Policji decyzją z dnia [...] marca 2007 r. utrzymał w mocy (częściowo) rozstrzygnięcie Komendanta Komendy Rejonowej Policji [...] z dnia [] grudnia 2006 r., którego podstawę stanowiło stwierdzone w trakcie kontroli, naruszenie przez skarżącą m.in. art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym. W tym stanie rzeczy, skoro przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP jednego z przepisów stanowiących podstawę materialnoprawną zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji -Sąd uznał, że w rozpatrywanym przypadku zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zawieszenie bowiem niniejszego postępowania stwarza podstawę do zapobiegnięcia późniejszemu wznowieniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 145a) k.p.a. Stwierdzenie zaś w toku niniejszej sprawy naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego obliguje Sąd do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit b) p.p.s.a. Podejmując aktualne rozstrzygnięcie Sąd rozważał także, czy zawieszenie postępowania jest uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej. Oceniając powyższe okoliczności w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki Sąd uznał, iż celowe jest zawieszenie postępowania, gdyż przed tutejszym Sądem toczy się aktualnie kilkanaście postępowań ze skarg A. sp. z o.o. na decyzje wydane na tej samej podstawie prawnej. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku sprawy sygn. TW 37/07 toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym a zatem uzasadnione jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.