VI SA/Wa 1032/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. S. na decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia odrzucić skargę Skarżący -D. S., pismem z dnia 10 kwietnia 2007 r. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. skargę na decyzję Prezydenta Miasta P.z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego. Omawiana skarga została skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie do wniesienia skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2007 r. nr [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2007 r. W swoim piśmie z dnia 27 kwietnia 2007 r. powyższy organ uznał omawiane pismo za skargę na to postanowienie, jednakże skarga w swej treści zawierała jedynie zarzuty dotyczące merytorycznej decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2007 r. W związku z powyższym Sąd, podjąwszy wątpliwości co do przedmiotu zaskarżenia, pismem z dnia 17 maja 2007r. wezwał skarżącego do udzielenia informacji, czy pismo z dnia 10 kwietnia 2007r. stanowi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] marca 2007 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2007 r., czy też stanowi skargę na ww. decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2007 r. D. S. pismem z dnia 28 maja 2007r. potwierdził, iż zaskarża omawianą decyzję Prezydenta Miasta P. Pismem z dnia 5 czerwca 2007 r. przedmiotową skargę przesłano do Prezydenta Miasta P., wzywając do ustosunkowania się do zarzutów dotyczących omawianej decyzji. Powyższy organ pismem z dnia 15 czerwca 2007 r. udzielił odpowiedzi na omawianą skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie Prezydent Miasta P. decyzją z dnia [...] lutego 2007 r. nałożył na skarżącego karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego. W uzasadnieniu omawianej decyzji wskazano, iż skarżącemu, zgodnie z art. 127 § 1 i 2 k.p.a., na niniejszą decyzję przysługuje odwołanie, które wnosi się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. za pośrednictwem reprezentującego Prezydenta Miasta P. Dyrektora Miejskiego Zarządu Dróg w P. Skarżący wystąpił do organu II instancji z odwołaniem od przedmiotowej decyzji, lecz Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia tego odwołania. Następnie skarżący pismem z dnia 10 kwietnia 2007 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. pierwszoinstancyjną decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] lutego 2007 r. W piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, iż skarga do sądu administracyjnego nie jest konkurencyjnym środkiem zaskarżenia decyzji wobec prawa odwołania. Na drodze postępowania przed sądem administracyjnym mogą być zaskarżone wyłącznie decyzje ostateczne. To ograniczenie wynika z zasady dwuinstancyjności (art. 15 k.p.a.), która ma pierwszeństwo przed zasadą prawa skargi do sądu (patrz. B. Adamiak. J. Borkowski., Kodeks postępowania administracyjnego - Komentarz, Warszawa 2005 r., Wyd. 7, str. 570) Stwierdzić zatem należy, iż wniesienie w przedmiotowej sprawie skargi na nieostateczną decyzję I instancji nastąpiło bez wyczerpania przewidzianych prawem środków zaskarżenia w niniejszej sprawie, a więc z naruszeniem trybu przewidzianego w art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a., co stanowi o jej niedopuszczalności. Nadmienić należy, iż w omawianej sprawie skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.