VI SA/Wa 1035/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie zajęcia pasa drogowego postanawia: odrzucić skargę. Skarżąca – J. C., reprezentowana przez osobę fizyczną (dalej pełnomocnik skarżącej), złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, wskazując jako jej przedmiot decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie (dalej SKO) z [...] lutego 2017 r. Zarządzeniem z 15 maja 2017 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, braków formalnych skargi poprzez wskazanie, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. oraz poprzez nadesłanie oryginału lub notarialnie poświadczonej za zgodność z oryginałami kopii pełnomocnictwa upoważniającego go do wniesienia skargi, bądź do zastępowania skarżącej przed sądami administracyjnymi. Sąd jednocześnie pouczył pełnomocnika skarżącej o treści art. 35 p.p.s.a. (verte k. 11 akt). Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej, na adres wskazany w skardze, dnia 29 maja 2017 r. (z.p.o. k. 12 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a. pełnomocnik przy pierwszej czynności obowiązany jest dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo. Przepis art. 35 § 1 p.p.s.a stanowi, że pełnomocnikiem osoby fizycznej może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Z powyższych uregulowań wynika, że w przypadku złożenia do sądu administracyjnego przez pełnomocnika osoby fizycznej pisma – skargi, ma on obowiązek dołączyć do akt sprawy nie tylko pełnomocnictwo, stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a., ale także – w przypadku, gdy nie jest adwokatem lub radcą prawnym, wykazać, że należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. Warunki formalne skargi, nieuzupełnienie których w zakreślonym terminie, w myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. skutkuje jej odrzuceniem - zostały określone w art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z nim skarga powinna zawierać elementy wymienione w pkt 1-3 omawianej regulacji, a nadto powinna czynić zadość wymaganiom stawionym każdemu pismu w postępowaniu sądowym, a przewidzianym w art. 46 p.p.s.a. W szczególności w myśl art. 46 § 1 pkt 4 każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Według zaś § 3 art. 46 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentowi przed sądem. Natomiast, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu to, zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W odniesieniu do skargi skutkiem nieuzupełnienia jej braków jest odrzucenie, o czym stanowi art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Mając na uwadze ww. przepisy Sąd stwierdza, że pełnomocnik skarżącej nie będąc ani adwokatem, ani radcą prawnym, dnia 29 maja 2017 r. został skutecznie wezwany do uzupełnienia w terminie 7 dni wskazanych powyżej braków formalnych skargi, pod rygorem odrzucenia skargi. Wobec tego ostatnim dniem ustawowego, siedmiodniowego terminu do uzupełnienia owych braków skargi był 5 czerwca 2017 r. Jak wynika z akt sprawy do chwili obecnej nie zostało nadesłane ani wymagane pełnomocnictwo, ani nie zostało wykazane, że pełnomocnik skarżącej należy do kręgu osób wymienionych w art. 35 p.p.s.a. Wobec powyższego rzeczona na wstępie skarga podlega odrzuceniu, gdyż – pomimo skutecznego wezwania, nie uzupełniono jej braków formalnych. Mając na względzie powyższe ustalenia Sąd orzekł jak w postanowieniu, czyniąc to w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a.