VI SA/Wa 1039/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku L. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L. B. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z [...] stycznia 2015 r. nr [...], po rozpoznaniu odwołania L. B. (nazywanego dalej "Skarżącym") utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2014 r. [...] nakładającą na stronę karę pieniężną w wysokości 10.000 złotych. Pismem z 3 marca 2015 r. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a.") z uwagi na zachodzące niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody majątkowej. W uzasadnieniu wniosku Skarżący podał, że jest osobą młodą, nie posiadającą własnego majątku, nadal uczącą się. Skarżący ma na utrzymaniu rodzinę. Jego dochody są nieznaczne i nieregularne. Wykonanie decyzji nakładającej na niego karę w wysokości 10.000 złotych spowodowałoby całkowite wyczerpanie jego majątku i uniemożliwiłoby mu normalne funkcjonowanie. Przy piśmie z 14 sierpnia 2015 r. Skarżący przesłał dokumenty przedstawiające jego sytuację materialną: zaświadczenie z [...] sierpnia 2015 r. o wysokości zaliczki na poczet eksploatacji mieszkania i części wspólnych budynku, świadczenia i odpady komunalne w kwocie [...] zł miesięcznie, opłaty za energię elektryczną w wysokości [...] zł, zaświadczenia o wysokości dochodu podatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych: żony skarżącego w wysokości [...] zł, Skarżącego w wysokości [...] zł, informację, że dziecko Skarżącego uczęszcza do żłobka, świadectwo pracy żony Skarżącego zawierające informację, że stosunek pracy ustał za wypowiedzeniem przez pracodawcę. W piśmie z 14 sierpnia 2015 r. Skarżący wyjaśnił, że utrata pracy przez żonę znacznie pogorszyła sytuację finansową i rodzinną Skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Skarżący wskazał, że na skutek nałożonej kary jest zobowiązany do zapłaty 10.000 złotych, która to kwota stanowi cały jego majątek, którego posiadanie wydaje się niezbędne w sytuacji, gdy żona Skarżącego stracił pracę, a Skarżący dopiero w połowie czerwca 2015 r. rozpoczął prowadzenie działalności gospodarczej. Wcześniej wykonywał dorywczą pracę, otrzymując tym samym nieregularne dochody. Znajdujące się w aktach sprawy dokumenty potwierdzają, że Skarżący ma na utrzymaniu żonę oraz małoletnią córkę, a jedynym źródłem utrzymania Skarżącego jest dochód z podjętej w czerwcu działalności gospodarczej. Zdaniem Sądu, zgromadzone w sprawie dokumenty, jak również wyjaśnienia Skarżącego, pozwoliły na pozytywne rozpatrzenie jego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, co Sąd orzekł na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.