VI SA/Wa 1041/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Piotr Borowiecki Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2010 r. sprawy ze skargi "S." Spółka jawna z siedzibą w Z. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że uchylone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącej "S." Spółka jawna z siedzibą w Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżonym postanowieniem z [...] marca 2010 r. Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (w dalszej części zwany: "GITD") na podstawie art.134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej jako: "WITD") z [...] stycznia 2010 r. Nr [...] o nałożeniu na spółkę jawną "S." z siedzibą w Z. kary pieniężnej w wysokości 18 000 złotych. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że powyższa decyzja WITD z [...] stycznia 2010 r. została doręczona pełnomocnikowi strony 2 lutego 2010 r. (dowód zwrotne poświadczenie odbioru znajdujące się w aktach sprawy) wraz z pouczeniem o terminie do wniesienia odwołania. Organ stwierdził także, iż odwołanie od decyzji z [...] stycznia 2010 r. zostało nadane w dniu 18 lutego 2010 r. w Urzędzie Pocztowym listem poleconym (dowód: data stempla pocztowego na kopercie - w aktach sprawy). Odwołując się do treści art. 93 ust. 5 ustawy o drogach publicznych, zgodnie z którym odwołanie od decyzji w sprawie nałożenia kary pieniężnej przysługuje w terminie 14 dni od doręczenia decyzji WITD organ stwierdził, że przedmiotowe odwołanie zostało nadane z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Organ uznał za zasadne stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania na podstawie art. 134 k.p.a., gdyż strona nie wnosiła o przywrócenie uchybionego terminu. W skardze na powyższe rozstrzygnięcie spółka S., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wskazała, że odwołanie od decyzji WITD złożyła w dniu 17 lutego 2010 r. na dowód czego przedłożyła kopię wpisu do książki potwierdzenia nadania. Ponadto stwierdziła, że przedmiotowa decyzja została doręczona stronie 3 lutego 2010 r., a nie 2 lutego 2010r. jak podaje organ. Na dowód przedstawiła kserokopię wyciągu z książki odbiorczej z dnia 3 lutego 2010 r. W tym stanie rzeczy, w ocenie skarżącej, nie został ustalony stan faktyczny sprawy W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości zarówno materialnych jak i procesowych aspektów stosunku administracyjnoprawnego, skonkretyzowanego w zaskarżonej decyzji. Dla wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonego aktu niezbędne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. ). Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia postanowienia Sąd stwierdził, że zaskarżone postanowienie narusza przepisy procedury administracyjnej a w szczególności art. 7, 77 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 134 k.p.a. organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. W rozpatrywanej sprawie postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji z [...] stycznia 2010 r. Nr [...] został wydane bowiem organ odwoławczy stwierdził, iż termin ten upłynął dla strony bezskutecznie w dniu 16 lutego 2010 r. (a nie 16 stycznia 2010 r. jak omyłkowo wskazano w zaskarżonym rozstrzygnięciu). Podając powyższą datę organ podniósł, że strona pokwitowała odbiór decyzji WITD w dniu 2 lutego 2010 r. , natomiast odwołanie nadała w dniu 18 lutego 2010 r. listem poleconym [...]. Tymczasem skarżąca przedłożyła wraz z niniejszą skargą kopię książki nadawczej, w której odnotowano, że list polecony [...] został nadany 17 lutego 2010r., co wynika z daty widniejącej na odcisku stempla Urzędu Pocztowego [...] 1 (v. k. 7 akt sądowych). Tymczasem na kopercie listu poleconego [...], znajdującej się w nadesłanych aktach administracyjnych, opieczętowanej pieczęcią tego samego Urzędu Pocztowego widnieje data 18 lutego 2010 r. (v. k. 165 akt adm.) Z powyższego wynika, że jest sprzeczność co do daty nadania listu poleconego [...], w którym znajdowało się przedmiotowe odwołanie od decyzji WITD. Strona podnosi także, iż odbiór decyzji organu I instancji pokwitowała w dniu 3 lutego 2010 r. a nie 2 lutego 2010 r. jak wskazuje organ. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wyżej wymienionej decyzji znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, że odbiór w trybie art. 44 k.p.a. pokwitowała D. Z., wskazano na nim datę odbioru 2.02.10. napisaną własnoręcznie, widnieje również pieczęć Urzędu Pocztowego [...] z datą 02.02.2010. Jednakże, co należy podkreślić, na odwrocie przedmiotowej zwrotki brak jest podpisu osoby doręczającej omawianą przesyłkę (v. zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 163 odw. akt adm.). W ocenie Sądu, brak podpisu doręczyciela pozwala na zakwestionowanie, że przesyłka zawierająca decyzję z [...] stycznia 2010 r. Nr [...] została doręczona stronie w dniu [...] lutego 2010 r. szczególnie, gdy strona zaprzecza, że doręczenie nastąpiło w tym dniu i przedstawia, jej zdaniem dowód, że pokwitowała odbiór przesyłki w dniu następnym, tj. [...] lutego 2010 r. Wobec wskazanej wyżej rozbieżności w zakresie daty odbioru decyzji WITD, szczególnie w aspekcie braku podpisu osoby doręczającej przesyłkę pochodzącą od organu należy uznać, że stan faktyczny sprawy nie został należycie przez organ wyjaśniony (art. 77 k.p.a.). Organ winien ustalić z jaką datą faktycznie doręczono stronie decyzję z 26 stycznia 2010r. Nr [...]. Może to uczynić na przykład w drodze reklamacji skierowanej do właściwego Urzędu Pocztowego. Ustalenie daty doręczenia powyższej decyzji pozwoli z kolei na ustalenie 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania od tejże decyzji (art. 93 ust. 5 ustawy o drogach publicznych). Jednocześnie ustalenie faktycznej daty nadania listu poleconego [...] pozwoli na skonfrontowanie powyższych dat (doręczenia i nadania) oraz wskazanie, czy termin do wniesienia odwołania został przez stronę zachowany. Przy czym, co należy zaakcentować, to na stronie skarżącej ciąży obowiązek wykazania, że nadała przedmiotowy list polecony zawierający odwołanie od decyzji WITD bez uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jak już wyżej wskazano, w przedłożonej przez skarżącą kopii książki nadawczej widnieje odcisk pieczęci opatrzony datą nadania 17 lutego 2010 r., natomiast na kopercie, będącej w aktach administracyjnych widnieje data 18 lutego 2010 r. Zatem rzeczą strony będzie wyjaśnienie tej rozbieżności z właściwym Urzędem Pocztowym i przedstawienie organowi wyniku tego ustalenia, bowiem to strona nadała przedmiotową przesyłkę i ma ona możliwość przeprowadzenia postępowania reklamacyjnego. Innymi słowy, strona może w drodze reklamacji uzyskać dowód, iż list polecony [...] został faktycznie nadany w dniu przez nią wskazywanym, tj. 17 lutego 2010 r., a nie 18 lutego 2010 r., jak twierdzi organ. Przy czym, co należy również zaakcentować, ewentualny brak współdziałania strony w zakresie ustalenia faktycznej daty nadania przedmiotowego odwołania będzie uzasadniał dokonanie przez organ oceny zgromadzonego materiału dowodowego w zakresie dotrzymania terminu do wniesienia odwołania w aspekcie daty widocznej na czytelnym odcisku pieczęci na liście poleconym [...] 18 lutego 2010 r. Niewątpliwe, co również należy podkreślić, obiektywna niemożliwość jednoznacznego ustalenia dat: doręczenia decyzji WITD z [...] stycznia 2010 r. Nr [...] oraz daty nadania listu poleconego [...] winna skutkować przyjęciem, że odwołanie od decyzji WITD zostało złożone przez spółkę w terminie o jakim mowa w art. 93 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym, gdyż wszelkie wątpliwości w tym zakresie nie powinny obciążać strony. Mając na uwadze powyższe, Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c) p.p.s.a. O niewykonywaniu postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. Natomiast o kosztach postępowania obejmujących wpis sądowy w wysokości 100 złotych - na podstawie art. 200 p.p.s.a.