VI SA/Wa 1047/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Protokolant Katarzyna Grzelak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta [...] Policji w W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne Zaskarżoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzją z dnia [...] kwietnia 2007 r. Nr [...] Komendant [...] Policji po rozpoznaniu odwołania utrzymał w mocy decyzję Komendanta Komendy Rejonowej Policji W. [...] z dnia [...] stycznia 2007 r. Nr [...] nakładającą na stronę skarżącą karę pieniężną w wysokości 15000 zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W toku postępowania administracyjnego organ uznał, że strona skarżąca naruszyła art. 18 ust. 5 lit. a, b i c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2004 r., Nr 204, poz. 2088 z późn. zm.) - cytowana dalej jako "ustawa o transporcie drogowym". Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Komendant [...] Policji wskazał art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 18 ust. 5 i art. 92 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, a także Ip. 1.1., 2.9.1., 2.9.2., 2.9.3. załącznika do powyższej ustawy. Na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] kwietnia 2007 r. strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Zarzuciła organowi m.in. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym, wskazując m. in. na niezgodność tego przepisu z zapisami art. 2, 20 i 22 Konstytucji RP oraz art. 7, 10 i 77 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Komendant [...] Policji wniósł o oddalenie skargi. W skierowanym do Sądu piśmie z dnia [...] listopada 2007 r. strona skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania wskazując, że do Trybunału Konstytucyjnego został złożony przez O. wniosek w sprawie stwierdzenia niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z Konstytucją RP. Wniosek powyższy został w Trybunale Konstytucyjnym wpisany pod sygnaturę TW 32/07. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – cytowana dalej jako "p.p.s.a.", sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, niezależnie od wniosku strony skarżącej, powziął z urzędu wiadomość, że w dniu [...] września 2007 r. O. wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym jest niezgodny z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz, że art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP. Przedmiotowy wniosek otrzymał w Trybunale Konstytucyjnym sygnaturę TW 32/07. W przedmiotowej sprawie Komendant [...] Policji zaskarżoną decyzją uchylił decyzję organu pierwszej instancji w zakresie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą z naruszeniem zakazu umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem lub telefonem przedsiębiorcy. Natomiast utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w zakresie nakładającym na stronę skarżącą karę pieniężną w wysokości 15000 zł za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganej licencji z wyłączeniem taksówek oraz za wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym pojazdem przeznaczonym konstrukcyjnie do przewozu nie więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą z naruszeniem zakazu umieszczania lub używania w pojeździe taksometru oraz za umieszczanie na dachu pojazdu lamp lub innych urządzeń technicznych. W tym stanie rzeczy należało uznać, że skoro przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP jednego z przepisów stanowiących podstawę materialnoprawną zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji to należy uznać, że w rozpatrywanym przypadku zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zawieszenie niniejszego postępowania stwarza zatem podstawę do zapobiegnięcia późniejszemu wznowieniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 a) k.p.a. Podejmując aktualne rozstrzygnięcie Sąd rozważał także, czy zawieszenie postępowania jest uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej. Oceniając powyższe okoliczności w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki Sąd uznał, iż celowe jest zawieszenie postępowania, gdyż przed tutejszym Sądem toczy się aktualnie kilkanaście postępowań na decyzje wydane na tej samej podstawie materialnoprawnej. Analizując wskazaną sytuację należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku sprawy sygn. TW 32/07 toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym, a zatem uzasadnione jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), orzeczono jak w sentencji.