VI SA/Wa 1048/10
WyrokWSA w Warszawie2010-12-21
Skład orzekający: Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz, Grażyna Śliwińska, Halina Emilia Święcicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia o wyborze oferty w konkursie na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w zakresie ratownictwa medycznego została wydana z naruszeniem przepisów prawa, w szczególności zasad równego traktowania oferentów i uczciwej konkurencji?Ratio decidendi
Sąd uznał, że postępowanie konkursowe zostało przeprowadzone zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa, a ocena ofert dokonana została na podstawie jednakowych, jawnych kryteriów określonych przez Prezesa NFZ. Zarzuty naruszenia zasady równego traktowania oraz błędnej weryfikacji ofert nie znalazły potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym, a odmowa udostępnienia dokumentów zawierających tajemnicę przedsiębiorstwa i dane osobowe była uzasadniona.Stan faktyczny
W dniu maja 2009 r. Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił konkurs ofert na świadczenia ratownictwa medycznego. Do konkursu zgłosiły się dwie firmy: W. w L. oraz Z. w L. Po kontroli ofert i negocjacjach komisja konkursowa wybrała ofertę W. w L. Skarżący Z. w L. złożył odwołanie, zarzucając naruszenie zasad równego traktowania i niewłaściwą weryfikację oferty konkurenta, w tym brak kontroli pojazdów i wyposażenia oraz niewłaściwe przyznanie punktów za certyfikat ISO i monitoring. Organ odwoławczy utrzymał decyzję w mocy, a skarżący wnieśli skargę do WSA.Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Z. w L. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie konkursu ofert w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) – dalej cyt. jako ustawa o świadczeniach, oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania skarżącego - Z. w L. - utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] nieuwzględniającą odwołania od rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej.
Do wydania powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.
W dniu [...] maja 2009 r. [...] Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia, zwany dalej [...] OW NFZ, ogłosił konkurs ofert w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na okres od [...] kwietnia 2010 r. do [...] grudnia 2011 r. w rodzaju: ratownictwo medyczne, w zakresie: świadczenia udzielane przez specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego, podstawowe zespoły ratownictwa medycznego na obszarze rejonu operacyjnego nr [...] na terenie: Miasto i Gmina L., Gminy: [...]. W ogłoszeniu przedmiotowego konkursu ofert wskazano wartość zamówienia nie większą niż 2.627.625 zł.
W postępowaniu wpłynęły 2 oferty: W. w L., dalej cyt, jako W., oraz Z. w L., zwany dalej stroną skarżącą.
Zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłoszenia o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zaproszenia do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273 poz. 2719 z późn. zm.), zespół kontrolujący, powołany przez komisję konkursową, w celu potwierdzenia prawdziwości i prawidłowości danych zawartych w ofertach, przeprowadził kontrolę obydwu oferentów biorących udział w przedmiotowym postępowaniu.
W dniu [...] lutego 2010 r. zespół kontrolujący, podczas kontroli przeprowadzonej strony skarżącej stwierdził posiadanie przez wskazanego świadczeniodawcę środków transportu wyposażonych w wymagany sprzęt oraz ustalił, iż dane zawarte w Formularzu Ofertowym złożonym przez stronę skarżącą są zgodne ze stanem rzeczywistym zastanym podczas kontroli, co zostało potwierdzone również w stosownych protokołach oględzin.
Jednocześnie w dniu [...] lutego 2010 r. zespół kontrolujący, podczas kontroli przeprowadzonej w W. w L., dokonał oględzin ambulansu o nr rej. [...] i stwierdził, iż okazany środek transportu jest wyposażony w wymagany sprzęt oraz ustalił, iż dane zawarte w Formularzu Ofertowym złożonym przez W. są zgodne ze stanem rzeczywistym zastanym podczas kontroli. Natomiast ambulanse o nr rej.: [...] i [...] okazane do kontroli, na dzień kontroli związane są umową z Z. w L. do dnia [...] lutego 2010 r. i jak wynika z treści uwagi zgłoszonej do protokołu przez Dyrektora ds. Sprzedaży i Marketingu, Z.O. "Ambulanse wymienione w pkt. 1.1 i 1.2 okazane w czasie kontroli pomimo umowy zawartej z Z. L. są w pełnej dyspozycji W. i w każdym czasie mogą być zastąpione ambulansami o tożsamym standardzie." Powyższe potwierdzone zostało również oświadczeniem złożonym w dniu [...] lutego 2010 r. przez Dyrektora Z. w L., A.G. Jak wynika z protokołów oględzin z dnia [...] lutego 2010 r. stanowiących załącznik do przedmiotowego postępowania w przypadku kontroli wyposażenia ambulansów: [...] i [...] do kontroli przedstawione zostało wyposażenie ambulansów dostarczone na miejsce wyczekiwania samochodem dostawczym. Przedstawione wyposażenie było zgodne z informacjami zawartymi w treści Formularza Ofertowego.
Na podstawie złożonych i wczytanych zapytań ofertowych i ankiet biorących udział w postępowaniu system komputerowy Narodowego Funduszu Zdrowia wygenerował automatycznie "Ranking otwarcia". W. w L. w rankingu otwarcia uzyskała w sumie 165 pkt. Drugi z oferentów biorących udział w postępowaniu – strona skarżąca, uzyskał w rankingu otwarcia w sumie 162 pkt.
Następnie obaj oferenci biorący udział w postępowaniu, w celu uzgodnienia najkorzystniejszej ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej oraz liczby planowanych do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, zostali zaproszeni do negocjacji. Negocjacje z oferentami zostały przeprowadzone w dniu [...] lutego 2009 r. W obydwu przypadkach spotkania te zakończyły się podpisaniem protokołu końcowego z negocjacji.
W części niejawnej postępowania komisja konkursowa prowadząca postępowanie konkursowe, dokonała oceny ofert. W końcowej ocenie oferta strony skarżącej otrzymała w sumie 162 pkt, w tym: w kryterium ciągłości - 90 pkt, kryterium kompleksowości - 20 pkt, jakości - 47 pkt, w kryterium ceny - 5 pkt. Oferta W. w L. otrzymała w łącznej ocenie punktowej 165 pkt, w tym za kryterium ciągłości - 90 pkt, kompleksowości - 20 pkt, jakości - 45 pkt oraz kryterium ceny 10 pkt. W dniu [...] lutego 2010 r. nastąpiło rozstrzygnięcie postępowania konkursowego, wybrana zaś została oferta W. w L.
Od rozstrzygnięcia postępowania strona skarżącą wniosła pismem z dnia [...] marca 2010 r. odwołanie do Dyrektora [...] OW NFZ.
W powyższym odwołaniu strona skarżąca wniosła o uwzględnienie odwołania, uchylenie rozstrzygnięcia komisji konkursowej z dnia [...] lutego 2010r., częściowe odrzucenie oferty W. na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy i przeprowadzenie ponownej weryfikacji oraz oceny oferty albo ewentualne unieważnienie postępowania jako przeprowadzonego z rażącym naruszeniem art. 134 ww. ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych. Podniosła, że rozstrzygnięcie zostało wydane z naruszeniem przepisów postępowania konkursowego, szczególności art. 134 i art. 148 ww. ustawy "wobec naruszenia zasady równego traktowania oferentów i zasady uczciwej konkurencji, nadto dokonano porównania ofert bez przeprowadzenia faktycznej weryfikacji oferty W. ".
Ponadto podniosła, że w związku z brakiem kontroli ww. pojazdów zasadne jest stanowisko, iż oferta W. zawierała informacje wątpliwe, które powinny skutkować przynajmniej odrzuceniem części oferty, a skoro taka czynność nie została dokonana, to rozstrzygnięcie konkursu nastąpiło z naruszeniem art. 149 ust. l pkt 2 ww. ustawy.
Wskazała, że w trakcie postępowania komisja konkursowa skierowała do oferentów informacje o zamiarze przeprowadzenia kontroli w celu porównania danych zawartych w ofertach ze stanem faktycznym. Kontrola miała być przeprowadzona w miejscu wyczekiwania zespołów ratownictwa medycznego. U niej taka kontrola została przeprowadzona w dniu [...] lutego 2010 r., a jej przedmiotem była również weryfikacja zgłoszonych w ofercie pojazdów mechanicznych wraz z wyposażeniem. Strona skarżąca podkreśliła, że na podstawie umowy o świadczenie usług transportu sanitarnego z dnia [...] grudnia 2007 r. jest dysponentem pojazdów mechanicznych, stanowiących własność W. w L., co oznacza, że skoro przedmiotowe pojazdy w trakcie przeprowadzenia przedmiotowego konkursu znajdowały się w jego posiadaniu, to W. "nie przedstawiła wskazanych w ofercie pojazdów do kontroli w miejscu wyczekiwania zespołów ratownictwa medycznego (...), co więcej kontrola tych pojazdów nie została przeprowadzona również w miejscu stacjonowania u Odwołującego."
Wskazała, że okoliczność dysponowania przez niego ww. pojazdami budzi również wątpliwość co do odpowiedzi udzielonych przez W. w L. na pytania umieszczone w rozdziale 1.1.3 i 1.1.4 ankiet, a dotyczące w szczególności spełniania przez oferowane środki transportu stosownych cech technicznych i jakościowych oraz wyposażenia pojazdów w odpowiedni sprzęt medyczny oraz leki. Udzielone przez W. odpowiedzi nie zostały zweryfikowane przez przeprowadzenie kontroli faktycznej pojazdów, gdyż "W. w L. dostarczyła do miejsca kontroli, innym pojazdem, leki i sprzęt, w które miały być wyposażone środki transportu wskazane w ofercie", a przedmioty te w chwili kontroli nie mogły znajdować się w spornych środkach transportu, skoro te znajdowały się w posiadaniu strony skarżącej. W jej ocenie brak okazania pojazdów do kontroli, celem weryfikacji udzielonych odpowiedzi na ww. pytania ankietowe, przy jednoczesnym przyznaniu punktów na podstawie udzielonych odpowiedzi na te pytania, było dokonane z naruszeniem zasady równego traktowania oferentów, a udzielone odpowiedzi winny być uznane za niewiarygodne.
Strona skarżąca zakwestionowała również posiadanie przez W. monitoringu. Jej zdaniem brak faktycznej kontroli pojazdów należących do ww. konkurenta "nie pozwolił na weryfikację faktu posiadania przez te pojazdy monitoringu, za który oferent mógł uzyskać znaczącą liczbę punktów", a według jego wiedzy "pojazdy wskazane w ofercie przez W. nie posiadają monitoringu ", co stanowi o tym że oferta ta powinna być odrzucona z powodu podania nieprawdziwych informacji. Stanowisko to potwierdza dokonana przez nią analiza dokumentów udostępnionych przez [...] OW NFZ po rozstrzygnięciu przedmiotowego konkursu, z których wynika że ww. ofercie konkurencyjnej z ww. tytułu przyznano punkty, co pozwala na ustalenie że W. wskazał na fakt zamontowania monitoringu. Skoro okoliczność ta nie została prawidłowo zweryfikowana przez komisję konkursową w drodze przeprowadzenia kontroli, to w ocenie strony skarżącej doszło do naruszenia art. 149 ust. 1 pkt 2 ustawy.
Nadto wątpliwości skarżącej budziło przyznanie W. punktów za Certyfikat ISO w miejscach wyczekiwania w rejonie operacyjnym: L. i Z., skoro podmiot ten nigdy nie wykonywał świadczeń medycznych w rodzaju: ratownictwo medyczne w tych rejonach operacyjnych, albowiem decyzja Wojewody [...] o wpisie do rejestru zakładów opieki zdrowotnej - prowadzonego dla W. w L. - zespołów ratownictwa medycznego "S" i "P" w ww. miejscach wyczekiwania została wydana w dniu [...] stycznia 2010 r., i zawiera adnotację o rozpoczęciu działalności ww. zespołów z dniem [...] kwietnia 2010 r.. Powyższe dane stanowią, o uzasadnionych wątpliwościach co do posiadania Certyfikatu ISO, w sytuacji, gdy oferent nie udzielał przedmiotowych świadczeń, a certyfikat "ma potwierdzać wykonywanie świadczeń w danym miejscu na właściwym poziomie".
Dyrektor [...] OW NFZ decyzją z dnia [...] marca 2010 roku, po rozpatrzeniu odwołania strony skarżącej dotyczącego rozstrzygnięcia omawianego postępowania, na podstawie art. 104 § 1 i art. 108 § 1 k.p.a. w związku z art. 142 ust. 5 pkt 1, art. 154 ust. 2 i 3 ww. ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach w związku z art. 49 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym ratownictwie Medycznym (Dz. U. Nr 191, poz. 1410 z późn. zm.) oddalił odwołanie w całości i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.
W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy przypomniał przebieg postępowania w sprawie.
Organ wskazał, że oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów prowadzonego w trybie konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, w szczególności ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 28 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ratownictwa medycznego (Dz. U. z 2009 r. Nr 139, póz. 1137), powinni spełniać wymagania określone przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, tj. w :
1) zarządzeniu nr 672009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 3 listopada 2009 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zmienionego zarządzeniem nr 74/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 26 listopada 2009 r.;
2) zarządzeniu nr 53/2009/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 28 października 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju: ratownictwo medyczne.
Ponadto wraz z ogłoszeniem udostępniono treść zarządzenia nr 73/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 listopada 2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z późniejszymi zmianami, określonymi w zarządzeniu nr 85/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 11 grudnia 2009 r.
Podmioty biorące udział w konkursie ofert były oceniane według takich samych kryteriów:
1) jakość - oceniana w szczególności poprzez:
a) kwalifikacje personelu, jego umiejętności oraz doświadczenie,
b) wyposażenie oferenta w sprzęt i aparaturę medyczną,
c) zewnętrzną ocenę jakości,
d) wyniki kontroli prowadzonej przez Narodowy Fundusz Zdrowia.
2) kompleksowość – oceniana w szczególności jako możliwość kompleksowej realizacji świadczeń w danym zakresie uwzględniającej wszystkie etapy i elementy procesu realizacji, (w tym diagnostyczne i terapeutyczne),
3) ciągłość – oceniana w szczególności poprzez ryzyko jej przerwania w wyniku niespełnienia przez oferenta wymagań, określonych dla danego zakresu w dniu złożenia oferty,
4) cena – oceniana poprzez odniesienie ceny jednostki rozliczeniowej zaproponowanej przez oferenta w ofercie lub stanowiącej końcowy wynik negocjacji w stosunku do ceny oczekiwanej przez NFZ w danym postępowaniu w sprawie zawarcia umowy.
Szczegółowe parametry kryteriów oceny, o których mowa pkt. 1-4 oraz wagę poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej, zostały określone w załączniku nr l do ww. zarządzenia, a mianowicie: w tabeli 1.9.1 dla specjalistycznych zespołów ratownictwa medycznego i w tabeli l .9.3 dla podstawowych zespołów ratownictwa medycznego,
Sposób oceny ofert pod względem kryterium ceny, określono w załączniku nr 2 do ww. zarządzenia.
Maksymalną liczbę punktów za poszczególne kryteria oceny ofert możliwych do uzyskania określa: w odniesieniu do ratownictwa medycznego - specjalistyczne zespoły ratownictwa medycznego tabela 1.9.1, a w odniesieniu do ratownictwa medycznego -podstawowe zespoły ratownictwa medycznego tabela 1.9.3 do ww. zarządzania.
Oferta W. w L. znalazła się na pierwszej pozycji i uzyskała łącznie 165 punktów na 200 możliwych do uzyskania, natomiast strona skarżąca otrzymała łącznie 162 punktów.
W wyniku przeprowadzonego postępowania konkursowego oraz oceny złożonych ofert, komisja konkursowa wybrała jako najkorzystniejszą ofertę W. w L.
Wskazano, iż komisja konkursowa dokonała wyboru oferenta, przy uwzględnieniu wojewódzkiego planu działania systemu oraz w ramach środków przewidzianych w budżecie państwa, w części, której dysponentem jest wojewoda, ujętych w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia i przekazanych przez Wojewodę [...] w drodze dotacji celowej na rzecz [...] OW NFZ.
Organ podniósł, iż o rankingu końcowym strony skarżącej zdecydowała punktacja, jaką skarżąca otrzymała za kryterium jakości i kryterium cenowe oferty. Strona skarżąca m.in. w odpowiedzi na pytanie 1.4.1.1. odpowiedziała, że nie posiada certyfikatu ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego w odniesieniu do miejsca wyczekiwania w rejonie operacyjnym, przez co pozbawiła się możliwości uzyskania 8 punktów.
Podniesiono, iż oferta strony skarżącej nie została wybrana, mimo, że spełniała wszystkie wymagania formalno - prawne oraz mimo, że strony doszły do porozumienia, co do ceny jednostkowej świadczeń opieki zdrowotnej. Na przedmiotowy konkurs ofert złożono bowiem ofertę, która otrzymała wyższą ocenę punktową i jako korzystniejsza została wybrana w celu zawarcia umowy.
Odnosząc się do zarzutów strony skarżącej, organ wskazał, że w wyniku kontroli stwierdzono, że:
- ambulanse o nr rejestracyjnych [...] oraz [...] do dnia [...] lutego 2010 r. dzierżone są przez Z. w L., w ramach umowy o świadczenie usług transportu sanitarnego zawartej w dniu [...] grudnia 2007 r.,
- wyposażenie oferowanych przez W. środków transportu dla podstawowego i specjalistycznego zespołu ratownictwa medycznego jest zgodne z treścią oferty,
- W. posiada system nadzoru obiektów mobilnych w oparciu o monitoring satelitarny obejmujący dany rejon operacyjny oraz dokument potwierdzający certyfikat ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego w odniesieniu do miejsca wyczekiwania w rejonie operacyjnym.
Organ podkreślił, iż W. w L. przysługuje prawo własności ambulansów o nr rejestracyjnych [...] oraz [...]. Ponadto stwierdzono, że W. poprzez wskazanie, w odniesieniu do spornych pojazdów, w cz. VI formularza ofertowego-wykaz pojazdów daty ich uzyskania, jako [...] kwietnia 2010 r., (str. 26 formularza), tym samym oświadczył, że będzie nimi dysponować tj. faktycznie władać od ww. daty.
Pytania sformułowane w rozdziale 1.1.3 i 1.1.4 ankiet dotyczą wskazania czy oferowane środki transportu (a więc te którymi ww. świadczeniodawca będzie dysponował od dnia [...] kwietnia 2010 r.) odpowiadają stosownym warunkom technicznych oraz czy ich wyposażenie odpowiada wymaganym warunkom, według stanu na dzień złożenia oferty, bez powiązania tej kwestii z faktem posiadania wskazanych w części VI formularza ofertowego pojazdów. Wobec sformułowania w rozdziale 1.1.3 i 1.1.4 ww. pytań ankietowych jako odnoszących się do oferowanych środków, a nie posiadanych - nie można zarzucić W. podania nieprawdziwych danych w tym zakresie, skoro na dzień składania oferty, sporne pojazdy istniały, stanowiły własność W. i spełniały stosowne warunki techniczne i sprzętowe, co zostało wykazane w drodze kontroli.
Odnosząc się do zarzutu braku posiadania przez W. systemu monitoringu wskazano, że ustalenia przeprowadzonej kontroli wykazały, iż W. posiada system nadzoru obiektów mobilnych w oparciu o monitoring satelitarny obejmujący zgłoszone rejony operacyjne. W trakcie kontroli okoliczność ta została potwierdzona przedłożeniem wypisu księgi inwentaryzacyjnej potwierdzającego posiadanie systemu monitorowania pojazdów wraz z niezbędnym oprogramowaniem i wyposażeniem.
Nadto w toku kontroli przedstawiono dokument potwierdzający certyfikat ISO w zakresie usług medycznych ratownictwa medycznego w odniesieniu do zgłoszonych przez W. miejsc wyczekiwania. W ramach uprawnień przysługujących komisji konkursowej na podstawie przywołanych na wstępie aktów prawnych, nie może ona kwestionować oświadczenia oferenta co do posiadania ww. certyfikatu, skoro oferent dysponuje stosownym dokumentem, wydanym przez uprawnione organy, zgodnie z przepisami prawa obowiązującymi w tym zakresie.
Strona skarżąca pismami z dnia [...] marca i [...] marca 2010 r. złożyła wniosek o wgląd do dokumentów ofertowych W. w L. Pismami z dnia [...] marca i [...] marca 2010 r. organ udzielił odpowiedzi, iż materiały które powstały w materiałach konkursowych nie stanowią informacji publicznej, a zatem nie podlegają udostępnieniu w trybie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
Strona skarżącą pismem z dnia [...] marca 2010 r. złożyła odwołanie od powyższej decyzji. Powołując się na art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. wniosła o zmianę decyzji i orzeczenie co do istoty sprawy przez uchylenie rozstrzygnięcia komisji konkursowej z dnia [...] lutego 2010 r., częściowe odrzucenie oferty W. na podstawie art. 149 ust. l pkt. 2 ustawy o świadczeniach i przeprowadzenie ponownej weryfikacji i oceny ofert, ewentualnie odrzucenie tej oferty w całości na podstawie art. 149 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy. Jednocześnie skarżący na podstawie art. 135 k.p.a. wniósł o wstrzymanie rygoru natychmiastowej wykonalności zaskarżonej decyzji, wobec zabezpieczenia przez skarżącą na czas trwania postępowania, udzielenia świadczeń w rodzaju ratownictwo medyczne-specjalistyczne i podstawowe zespoły ratownictwa medycznego
Strona powtórzyła zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu z dnia [...] marca 2010 r. dodatkowo stawiając zarzut naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w szczególności art. 7, art. 8, art. 12, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. wobec nierozważenia materiału dowodowego wszechstronnie. Ponadto, odnosząc się do treści decyzji I instancji skarżąca podniosła, że błędne jest stanowisko organu I instancji że odpowiedzi na pytania ankietowanie nie dotyczą pojazdów posiadanych, ale oferowanych, gdyż przedstawienie do faktycznej oceny komisji samego wyposażenia pojazdów, nie znajdującego się w tych pojazdach, nie potwierdzało odpowiedzi na pytania ankietowe, z których miało wynikać, że to konkretne pojazdy są wyposażone w okazany sprzęt. Istotą odpowiedzi na pytania ankietowe miało być potwierdzenie, że określone wymogi w zakresie wyposażenia czy leków, dotyczą konkretnych pojazdów, a nie samego posiadania wyposażenia do pojazdów przez oferenta. Ponadto zdaniem skarżącej za niewystarczającą i dokonaną z naruszeniem zasady równego traktowania oferentów, należy uznać ocenę faktu posiadania monitoringu, wyłącznie na podstawie dokumentacji złożonej przez W. czy oprogramowania, w sytuacji, gdy jak podnosiła skarżąca, pojazdy są cały czas w jej posiadaniu i w tym czasie nie dokonywano w nich montażu monitoringu. Według wiedzy skarżącej pojazdy wskazane w ofercie przez W. w L. nie posiadają monitoringu, zatem w razie wskazania w ofercie na rzekomy fakt jego posiadania, oferta W. zawierała informacje nieprawdziwe, które winny skutkować jej odrzuceniem przynajmniej, w tym zakresie, zgodnie z art. 149 ust. 2 ustawy.
Ponadto niedostatecznie wnikliwie ocenił organ I Instancji materiał dowodowy, który był podstawą przyznania W. punktów za Certyfikat ISO w miejscach wyczekiwania L. i Z. w rejonie operacyjnym nr [...]. W. w L. nigdy nie wykonywała świadczeń medycznych w rodzaju Ratownictwo Medyczne w tym rejonie operacyjnym. Decyzja Wojewody [...] o wpisie do rejestru zespołów ratownictwa medycznego "S" i "P" w miejscu wyczekiwania L. i Z. W. w L. została wydana dnia [...] stycznia 2010 r. i zawiera adnotacje o rozpoczęciu działalności w/w zespołów z dniem [...] kwietnia 2010 r. Według informacji strony skarżącej o W. posiada Certyfikat ISO w miejscach wyczekiwania w L. i Z. od dnia [...] stycznia 2010r., zatem wskazane miejsca wyczekiwania w tej dacie nie zostały jeszcze ujawnione w rejestrze Wojewody [...] i bezspornie w dacie uzyskania Certyfikatu ISO nie prowadzono, w tych miejscach działalności zespołów wyjazdowych.
Ponadto skarżąca postawiła zarzut naruszenia art. 10 § 1 i art. 73 § 1 k.p.a. wobec nieudostępnienia skarżącemu wglądu w dokumentację będącą podstawą wydania decyzji w postępowaniu administracyjnym. Z chwilą złożenia odwołania od rozstrzygnięcia komisji postępowanie wkroczyło w fazę postępowania administracyjnego, a zatem podlegało zasadom k.p.a. Z chwilą wniesienia odwołania postępowanie wkroczyło w fazę postępowania administracyjnego, z tą chwilą odwołujący miał prawo wglądu w pełną dokumentację, w tym również ofertę W., która stanowiła jej część.
W wyniku rozpatrzenia odwołania, Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją z dnia [...] marca 2010 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ powtórzył argumentację zawartą w decyzji I instancji.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 i art. 73 k.p.a. organ wskazał, że zapewniono skarżącemu czynny udział w postępowaniu poprzez zapoznanie się z całością zebranego w sprawie materiału oraz wypowiedzenie się co do zebranych dowodów oraz zgłoszonych żądań. Zgodnie z art. 11 ust 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503, z późn. zm.) czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazanie, ujawnienie lub wykorzystanie cudzych informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa albo ich nabycie od osoby nieuprawnionej, jeżeli zagraża lub narusza to interes przedsiębiorcy. Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 4 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji przez tajemnicę przedsiębiorstwa rozumie się nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Jednocześnie art. 11 ust. 2 tejże ustawy wskazuje, iż czynem nieuczciwej konkurencji jest przekazywanie informacji o osobie, która świadczyła pracę na podstawie stosunku pracy lub innego stosunku prawnego. Ponadto w świetle art. 55' ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. (Dz. U. Nr 16, poz. 93, z późn. zm.) Kodeks Cywilny konkurencyjny świadczeniodawca – W. w L. – jest przedsiębiorcą. Złożona przez niego oferta zawiera informacje o przedsiębiorstwie oraz o osobach zatrudnionych u wskazanego oferenta, których ujawnienie przez Narodowy Fundusz Zdrowia pełnomocnikowi strony skarżącej należy uznać za czynność wypełniającą znamiona czynu nieuczciwej konkurencji, ponieważ wskazane dane o przedsiębiorstwie mają charakter informacji stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa. Ponadto przekazanie informacji o pracownikach zatrudnionych u drugiego oferenta w myśl przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych należałoby uznać za naruszenie dóbr osobistych tych pracowników.
Organ dodatkowo wskazał, że dla potwierdzenia systemu nadzoru obiektów mobilnych w oparciu o monitoring satelitarny, W. przedstawiając wpisy w księdze środków trwałych, udokumentował posiadanie od 2004 roku systemu monitorowania pojazdów, na który składa się m.in. centrala OMNI PCX OFFICE 50, serwer CD ROM, odbiorniki GPS, stacja bazowa, oprogramowanie z mapami, kodery GPS, komplet informatyczny. Ponadto W. przedstawił w ofercie oraz w czasie kontroli dokument potwierdzający zasadność udzielonej odpowiedzi tj. Certyfikat dla Systemu Zarządzania wg ISO 9001:20008 (PN-EN ISO 9001:2009) m.in. w zakresie świadczenia usług medycznych z ratownictwa medycznego z datą ważności do [...] listopada 2012 r., który został wystawiony przez P. przy T., Sp. z. o.o. z siedzibą w W.
W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Warszawie Z. w L. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i decyzji I instancji.
Strona skarżąca powtórzyła zarzuty i argumentację zawartą w odwołaniu od decyzji I instancji.
W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.
Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.
W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił Prezesowi NFZ na stwierdzenie, iż stan faktyczny wyczerpuje przesłanki określone w przepisach Działu VI Postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcą - ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
W myśl przepisów ustawy o świadczeniach, warunkiem wniesienia przez świadczeniodawcę – w niniejszej sprawie strona skarżąca Z. w L. – środka odwoławczego i skargi, jest faktyczne naruszenie przez Fundusz, określonej przepisami powszechnie obowiązującymi lub przepisami wydanymi na ich podstawie przez Prezesa NFZ, zasad postępowania w rozumieniu zarówno materialnoprawnym, jak i proceduralnym. Takie naruszenie zasad postępowania musi naruszać interes prawny świadczeniodawcy, którego istotą jest związek z konkretną normą prawa materialnego, z której podmiot legitymujący się tym interesem może wywodzić swoje racje.
Skarżący naruszenie interesu prawnego wywodzi z art. 134 § 1 ustawy o świadczeniach, zgodnie z którym Fundusz ma zapewnić równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Prawidłowość takiego postępowania jest zachowana wówczas, gdy wszelkie wymagania, wyjaśnienia i informacje, a także dokumenty związane z postępowaniem zostaną udostępnione oferentom na takich samych zasadach.
W treści art. 139 ust. 1 pkt 1 ustawy o świadczeniach wskazano, że zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej następuje po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu ofert. Prezes Funduszu, stosownie do art. 146 ww. ustawy, określa przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane dla świadczeniodawców. Kryteria te są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania (art. 147 ww. ustawy).
Oferenci przystępujący do postępowania w sprawie zawarcia umów, prowadzonego w trybie konkursu ofert byli poinformowani o wymaganiach, jakie powinni spełniać przystępując do konkursu ofert oraz o kryteriach oceny ofert. Zostały one określone przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w zarządzeniach, wydanych na podstawie art. 146 ust. 1 pkt 3 ustawy o świadczeniach, m.in. w zarządzeniu nr 53/2009/DSM Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 28 października 2009 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju ratownictwo medyczne.
Każdy ze świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu składa stosowne oświadczenie, iż zapoznał się z warunkami postępowania dotyczącymi zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania.
Zdaniem Sądu w przedmiotowej sprawie powyższe warunki postępowania zostały spełnione. Skarżąca, przystępując do postępowania miała możliwość zapoznać się z warunkami wymaganymi od świadczeniobiorców oraz kryteriami oceny ofert, jednakowymi dla wszystkich oferentów, które zostały podane w ogłoszeniu Nr [...] konkursu ofert o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Oświadczenie o stosownej treści zostało złożone przez skarżącą w niniejszej sprawie. Należy więc przyjąć, że skarżąca posiadała wiedzę dotyczącą kryteriów ocen, którymi będzie kierowała się komisja w momencie wyboru oferty, jak również miała świadomość, iż wybrana zostanie oferta, która otrzyma największą liczbę punktów.
Ponadto, fakt składania ofert w postępowaniu na formularzach ofertowych jednakowych co do treści i formy w przypadku każdego oferenta, powinien być wskazówką dla skarżącej, że na wyniku konkursu zaważą odpowiedzi udzielone na pytania w nich zawarte. Inaczej mówiąc, że dane zawarte w odpowiedziach będą podstawą oceny ofert, której kryteria zostały określone w zarządzeniu Nr 73/2009/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 listopada
2009 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, ze zm. Szczegółowe parametry kryteriów oceny ofert, o których mowa powyżej oraz ich wagi punktowe w odniesieniu do świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: ratownictwo medyczne, określone zostały w tabeli 1.9.1 dla specjalistycznych zespołów ratownictwa. Natomiast sposób oceny ofert pod względem kryterium ceny, dla wszystkich rodzajów i zakresów świadczeń opieki zdrowotnej, określono w załączniku nr [...] do ww. zarządzenia.
Należy podkreślić, że ocena punktowa poszczególnych kryteriów oceny ofert dokonywana jest automatycznie przez system komputerowy Funduszu, na podstawie listy ankiet wypełnianych przez świadczeniodawców podczas składania oferty, dotyczących danego kryterium. Wartość punktowa pozycji oferty w danym kryterium wynika z sumowania punktów uzyskanych w poszczególnych pytaniach ankietowych na podstawie udzielonej przez skarżącą odpowiedzi i ustalonej punktacji danej odpowiedzi. Brane są pod uwagę wszystkie pytania z ankiet dotyczące danego kryterium.
Zdaniem Sądu z akt sprawy jednoznacznie wynika, że oferty obu świadczeniodawców zostały porównane zgodnie ze wszystkimi kryteriami określonymi w art. 148 ustawy o świadczeniach, tj. kryterium jakości, kompleksowości oraz ciągłości udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.
Zestawienie i porównanie punktów oceny ofert uzyskanych przez oferentów biorących udział w postępowaniu nastąpiło w tzw. rankingu otwarcia, z którego wynika, że świadczeniodawcy biorący udział w przedmiotowym postępowaniu, podczas oceny złożonych przez nich ofert otrzymali różną liczbę punktów oceny. Następnie po przeprowadzeniu negocjacji komisja konkursowa sporządziła ranking końcowy. Skarżąca otrzymała o trzy punkty mniej niż inny oferent.
Zgodnie z art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach, w części niejawnej konkursu ofert, komisja konkursowa wybiera ofertę, która zapewnia ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich kompleksowość i dostępność oraz przedstawiającą najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia.
W ocenie Sądu postępowanie przeprowadzone przez komisję konkursową było zgodne z obowiązującymi przepisami, a brak wyboru oferty skarżącej nie stanowi naruszenia art. 152 ustawy o świadczeniach. Organy obu instancji, rozpatrując sprawę odwołania skarżącej w sposób prawidłowy poddały analizie całość materiału dowodowego w sprawie, co umożliwiło dokonanie pełnej kontroli prawidłowości przeprowadzonego postępowania oraz ustalenie stanu faktycznego. Organy dokonały także analizy porównawczej ofert podmiotów uczestniczących w konkursie tj. porównania oferty skarżącejo i oferenta, z którym doszło do zawarcia umowy. Organy szczegółowo wskazały także, iż wyliczenie ilości punktów przypadających na dane kryteria oceny ofert dokonano w oparciu o jednakowe, dla wszystkich oferentów, kryteria. Szczegółowo wskazały także, z jakimi okolicznościami, przypisanymi poszczególnym kryteriom oceny, wiążą się określone ilości punktów, jakimi przesłankami kierowała się komisja konkursowa dokonując wyboru oferty.
Zgodnie z warunkami niniejszego postępowania możliwym był wybór tylko jednej oferty. Przy wyborze oferty w przedmiotowym postępowaniu zdecydowała właśnie punktacja.
Odnosząc się do zarzutów i argumentacji złożonej przez stronę skarżącą o naruszeniu zasady czynnego udziału w postępowaniu Sąd podziela stanowisko organu, iż postępowanie konkursowe, jak i postępowanie odwoławcze nie dopuszcza wzajemnej weryfikacji przez konkurujących ze sobą świadczeniodawców. Jak wynika z akt sprawy stronie skarżącej były udostępnione dokumenty, które dotyczyły poszczególnych etapów postępowania i stanowiły podstawę dla ocen (stwierdzenie prawidłowości ogłoszenia postępowania, ranking otwarcia oraz ranking końcowy bez cen konkurenta, protokół z posiedzenia komisji konkursowej – posumowanie postępowania). Organ uzasadnił w pismach z dnia [...] i [...] marca 2010 r. oraz w zaskarżonej decyzji, dlaczego nie może ujawnić dokumentów zawierających dane osobowe oraz tajemnice konkurenta. Sąd podziela zwartą w nich argumentację. W ofercie konkurenta zawarte były informacje o pracownikach zatrudnionych tam, które na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) podlegają ochronie i nie mogły być ujawnione stronie skarżącej. Ponadto oferta zawierała dane wchodzące w zakres tajemnicy handlowej, co z kolei chronione jest przepisami Kodeksu cywilnego, ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503, z późn. zm.) oraz przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112. poz. 1198, z późn. zm.).
Sąd nie podziela tego zarzutu błędnej weryfikacji stanu faktycznego podczas kontroli pojazdów i ich wyposażenia konkurenta oraz braku weryfikacji certyfikatu ISO. Z akt administracyjnych wynika, iż w trakcie kontroli dokonanej przez komisję konkursową w dniu [...] lutego 2010 r. zostały okazane do kontroli trzy ambulanse o numerach rejestracyjnych [...], z których dwa pierwsze pozostawały do dnia [...] lutego 2010 r. w dyspozycji strony skarżącej. Są one własnością konkurującego oferenta. Kontroli poddano także wyposażenie ambulansów (w odniesieniu do ambulansów pozostających we władaniu skarżącej - sprzęt i wyposażenie dostarczone na miejsce wyczekiwania). Przedstawiony certyfikat ISO na system zarządzania w zakresie świadczenia usług medycznych w zakresie miejsce wyczekiwania zespołów ratownictwa medycznego jest ważny do [...] listopada 2012 r. i został wystawiony przez uprawnioną jednostkę. Organ nie miał podstaw do podważenia tego dokumentu.
Reasumując, w ocenie Sądu, zebrany materiał dowodowy oraz dokonana na jego podstawie analiza jest prawidłowa, zgodna z art. 7, 8, 10, 77 § 1 k.p.a., czego wyrazem jest uzasadnienie decyzji odpowiadające w pełni wymogom art. 107 § 3 k.p.a.
Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło