VI SA/Wa 1049/17

PostanowienieWSA w Warszawie2018-04-17

Skład orzekający: Sławomir Kozik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga kasacyjna, która nie zawiera zarzutów wobec zaskarżonego wyroku, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna?
Ratio decidendi
Skarga kasacyjna, która nie spełnia szczególnych wymagań przewidzianych w art. 176 § 1 p.p.s.a., w szczególności nie zawiera przytoczenia podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienia, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Brak tych elementów jest istotnym i nienaprawialnym brakiem formalnym, który nie może być uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a.
Stan faktyczny
M. N. złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 6 grudnia 2017 r., który oddalił jego skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z marca 2017 r. dotyczącą kary pieniężnej. Skarga kasacyjna została wniesiona 28 lutego 2018 r., jednak nie zawierała żadnych zarzutów wobec zaskarżonego wyroku.
Rozstrzygnięcie
Odrzucił skargę kasacyjną.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] grudnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1049/17 w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 6 grudnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1049/17 oddalił skargę M. N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi Skarżącego 30 stycznia 2018 r. 28 lutego 2018 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł skargę kasacyjną od wyroku z 6 grudnia 2017 r., w której nie przedstawił zarzutów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 176 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a.") skarga kasacyjna powinna zawierać: 1) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; 2) przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Cyt. przepis wprowadził dwa rodzaju wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. W pierwszej kolejności, stosownie do art. 46 i 47 p.p.s.a., winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, co oznacza, że w skardze kasacyjnej należy oznaczyć sąd, do którego jest skierowana, podać imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; oznaczyć rodzaj sądu; zamieścić osnowę skargi kasacyjnej; podpis jej autora; wymienić załączniki; oznaczyć miejsce zamieszkania stron i ich pełnomocników lub adres do doręczeń. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia; wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części; przytoczenie podstaw kasacyjnych; wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Niespełnienie wymagań przytoczonych w pierwszej kolejności, przepisanych dla pism w postępowaniu sądowym, stanowi brak, który może zostać uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a., natomiast niespełnienie wymagań szczególnych, właściwych tylko dla skargi kasacyjnej wymienionych w art. 176 p.p.s.a. po wyrazie "oraz" nie podlega sanacji. Naczelny Sąd Administracyjny, w postanowieniu z 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 302/04, wskazując na orzecznictwo Sądu Najwyższego dotyczące art. 3933 K.p.c. w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2000 r., które odpowiadało treści obecnie obowiązującemu w sprawach sądowoadministracyjnych art. 176 p.p.s.a., podkreślił, że braki kasacji w zakresie elementów konstrukcyjnych powodują, że kasacja dotknięta jest brakiem istotnym i nienaprawialnym w trybie właściwym do usuwania braków formalnych i w związku z tym podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (por. postanowienia SN: z 6 grudnia 1996 r., II UKN 24/96, OSNAP i US 1997r., nr 13, poz. 242 ; z 11 marca 1997 r., III CKN 13/97, OSNC 1997r., nr 8, poz. 114, z 3 kwietnia 1997 r., I PKN 57/97, OSNAP i US nr 24, poz. 495; z 7 kwietnia 1997 r., III CKN 29/97, OSNC 1997 r., nr 6-7, poz. 96; z 16 października 1997r., II CKN 404/97, OSNC 1998 r. nr 4, poz. 59; z 21 marca 2000 r., II CKN 711/00, OSNC 2000 r., nr 7-8, poz. 151). Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło