VI SA/Wa 1054/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-06-27

Skład orzekający: Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 3.000 złotych, biorąc pod uwagę trudną sytuację materialną skarżącego i nałożenie na niego dodatkowych kar w łącznej wysokości 6.000 złotych?
Ratio decidendi
Sąd, opierając się na art. 61 § 3 PPSA, wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji o nałożeniu kary pieniężnej. Pomimo braku formalnego uzasadnienia wniosku przez skarżącego, sąd uznał, że jego trudna sytuacja materialna (wielodzietność, niskie dochody) w połączeniu z nałożeniem dodatkowych kar pieniężnych w innych sprawach, rodzi prawdopodobieństwo wystąpienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Stan faktyczny
Skarżący J. R. złożył skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, która utrzymała w mocy decyzję nakładającą na niego karę pieniężną w wysokości 3.000 zł z tytułu nieuiszczonej opłaty elektronicznej. Skarżący wniósł również o wstrzymanie wykonania tej decyzji, wskazując na swoją trudną sytuację materialną (ojciec pięciorga dzieci, niskie dochody) oraz fakt nałożenia na niego dodatkowych kar pieniężnych w innych sprawach, co łącznie stanowiło kwotę 9.000 zł.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...], po rozpoznaniu wniosku J. R. (nazywanego dalej "skarżącym") o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. [...] nakładającą na stronę karę pieniężną w wysokości 3.000 złotych z tytułu nieuiszczonej opłaty elektronicznej za przejazd pojazdem o nr rej. [...] w dniu [...] grudnia 2012 r. po autostradzie [...]. Pismem z dnia 1 marca 2013 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję, wnosząc o wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd, wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno na ocenie wniosku strony skarżącej, jak i na materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia, bądź też nie wystąpienia, przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Co prawda skarżący nie uzasadnił wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, jednakże Sąd, stosując się do zasady, że jego rozstrzygnięcie winno opierać się na materiale dowodowym sprawy, uwzględnił wyjaśnienia skarżącego podane we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, z których wynika, że skarżący posiada wielodzietną rodzinę (jest ojcem pięciorga dzieci) i osiąga niskie dochody. Informacje te w powiązaniu z faktem, że na skarżącego, oprócz kary 3.000 złotych nałożonych zaskarżoną decyzją, nałożono jeszcze dwie kary w łącznej wysokości 6.000 złotych (sprawy o sygn. akt VI SA/Wa 1053/13 i VI SA/Wa 1055/13), co daje w sumie kwotę 9.000 złotych, pozwoliły Sądowi uznać, że w sprawie istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. i na tej podstawie orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło