VI SA/Wa 1055/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ,,(...)"Sp. z o.o. sp. k. w likwidacji na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia ,,(...)"marca 2019 r. nr ,,(...)"w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę W dniu 9 kwietnia 2019 r. "(...)"– Sp. z o.o. sp. k. w likwidacji (dalej Skarżący), wniosła za pośrednictwem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję tego organu z dnia "(...)" marca 2019 r., w przedmiocie cofnięcia koncesji na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług ochrony osób i mienia. Skarga została podpisana przez likwidatora W.W.. W wykonaniu zarządzenia Sędziego, pismem z dnia 27 maja 2019 r. (k. 13 akt) wezwano Skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, poprzez złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę wydanego przez Centralną Informację Krajowego Rejestru Sądowego, jak i oryginału pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego. Jednocześnie Skarżący w ww. piśmie został również poinformowany, iż w myśl art. 48 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, cytowanej dalej jako p.p.s.a.) zamiast oryginału ww. dokumentu strona może złożyć odpis, jeżeli jego zgodność z oryginałem została poświadczona przez notariusza. Nadto Skarżący w piśmie został poinformowany o tym, że nieusunięcie w ww. terminie braków formalnych spowoduje odrzucenie skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 maja 2019 r. (k. 12) na podstawie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., stosownie do § 2 ust. 2 pkt 16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r., Nr 221, poz. 2193) wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 5 000 złotych. Odpis tego zarządzenia przesłano Skarżącemu przy piśmie Sądu z dnia 28 maja 2019 r. (k. 14), informując o uiszczenia wpisu w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Zarówno wezwanie do nadesłania umocowania do reprezentacji Skarżącego, odpisu z KRS, jak i odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego zostały doręczone Skarżącemu w dniu 31 maja 2019 r. (k. 15 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga na akt organu administracji publicznej wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinna spełniać wymogi formalne określone w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także odpowiadać wymogom dotyczącym opłaty sądowej. Stosownie do treści art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Natomiast zgodnie z art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jeżeli stroną w postępowaniu sądowym jest osoba prawna, właściwą formą wykazania, przez podpisującego w jej imieniu pismo procesowe, umocowania do reprezentowania strony skarżącej jest m.in. wypis z właściwego rejestru sądowego (KRS). Stosownie do art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli skargę wnosi np. osoba prawna, skarga powinna być podpisana w sposób czyniący zadość zasadom reprezentowania tego podmiotu ujawnionym w KRS. Nieusunięcie tegoż braku w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. A. Kaba, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Lex 2013 r.). Zgodnie z dyspozycją art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (§ 3 cytowanego przepisu). Nadto zgodnie z treścią art. 219 § 2 p.p.s.a. należny wpis winien zostać uiszczony gotówką w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie lub na rachunek bankowy tegoż Sądu. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do złożenia dokumentu potwierdzającego umocowanie osoby podpisującej skargę i odpisu z KRS, jak również odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi skutecznie doręczono Skarżącemu w dniu 31 maja 2019 r. (k. 15 akt), zatem był obowiązany do usunięcia braków formalnych skargi w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, którego ostatnim dniem był 7 czerwca 2019 r. Siedmiodniowy termin na uzupełnienie braków formalnych jest terminem ustawowym, wynikającym z art. 49 § 1 p.p.s.a. Sąd nie ma możliwości zmiany tego terminu. Z notatki służbowej (k. 16 akt) sporządzonej przez pracownika tutejszego Sądu w dniu 26 czerwca 2019 r., po sprawdzeniu w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych wynika, że do dnia 26 czerwca 2019 r. nie został uzupełniony brak formalny skargi, w postaci uiszczenia wpisu. W zakreślonym przez Sąd terminie nie zostały również nadesłane dokumenty z których wynikałoby umocowanie osoby podpisującej skargę (tj. likwidatora W. W.) do reprezentowania Skarżącego przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, jak również nie nadesłano odpisu z KRS. Ponieważ Skarżący nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania i pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania, to Sąd nie może ocenić prawidłowości umocowania do podpisania skargi wniesionej w imieniu "(...)"Sp. z o.o. sp. k. w likwidacji. Obliguje to Sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.