VI SA/Wa 1058/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 sierpnia 2008 r. sygn. akt VI SA/WA 896/08 w sprawie ze skargi R. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowił: odrzucić skargę o wznowienie postępowania Wyrokiem z dnia 21 sierpnia 2008 r. sygn. akt VI SA/Wa 896/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Skarżący, jak wynika z protokołu rozprawy, był obecny na rozprawie i ogłoszeniu wyroku, a także został pouczony o możliwości i sposobie zaskarżenia powyższego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarżący nie złożył wniosku o uzasadnienie, złożył natomiast osobiście przez siebie sporządzoną skargę kasacyjną, która została odrzucona jako niedopuszczalna postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2008 r. W dniu 4 czerwca 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga R. J. o wznowienie postępowania. W uzasadnieniu tej skargi skarżący wskazał, iż nie był należycie reprezentowany, a sąd nie przeprowadził postępowania dowodowego. Jako podstawę do wznowienia postępowania powołał art. 278, nie powołał natomiast żadnych argumentów uzasadniających jego twierdzenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 270 i art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania sądowego, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Wznowienia postępowania sądowego można domagać się także w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ww. ustawy). Skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona (...). Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego Sąd w pierwszej kolejności bada zatem czy skarga została wniesiona z zachowaniem terminu oraz czy rzeczywiście opiera się na ustawowej podstawie (art. 280 i art. 281 p.p.s.a.). W wypadku negatywnego wyniku tego badania sąd odrzuca skargę, a w wypadku pozytywnego wyniku - przystępuje do rozpoznania sprawy (por. komentarz A. Kabat do art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, wyd. II, 2006, oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lipca 2005 roku, sygn. FSK 2647/04 Baza Orzeczeń LEX nr 173066). Z akt sprawy wynika, iż skarżący czynnie uczestniczył w postępowaniu sądowym. Był obecny na rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku z dnia 22 września 2008 roku. Następnie złożył osobiście przez siebie sporządzoną skargę kasacyjną. Skarżący w trakcie całego postępowania sądowoadministracyjnego nie przedstawił żadnych nowych okoliczności, które nie byłyby wzięte pod uwagę przy rozpoznawaniu sprawy. Twierdzenia skarżącego, iż nie był należycie reprezentowany są niezasadne, gdyż działał w sprawie osobiście, a ponadto mógł ustanowić profesjonalnego pełnomocnika, czego nie uczynił zamykając sobie tym samym drogę do skutecznego wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd podziela pogląd zawarty w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2004 roku (sygn. OW 87/04 Baza Orzeczeń LEX nr 158967), zgodnie z którym brak ustawowej podstawy wznowienia powoduje obowiązek odrzucenia wniosku o wznowienie postępowania, bez potrzeby czynienia ustaleń w zakresie zachowania terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarga R. J. w rzeczywistości nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia i z tej przyczyny, kierując się treścią art. 281 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek skarżącego o wznowienie postępowania odrzucił.