VI SA/Wa 1058/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant st. sekr. sąd. Paulina Paczkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2011 r. sprawy ze skargi U. w G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawierania umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2010 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego U. w G. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia – działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.), nazywanej dalej ustawą o świadczeniach oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – po rozpatrzeniu odwołania U. w G. od decyzji Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2010 r. Nr [...] oddalającej odwołanie U. w G. od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie, w zakresie: żywienie pozajelitowe i dojelitowe w warunkach domowych o kodzie postępowania nr [...] – utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji. Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] września 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego ogłosił konkurs ofert [...] o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: świadczenia zdrowotne kontraktowane odrębnie, w zakresie: żywienie pozajelitowe i dojelitowe w warunkach domowych na obszarze województwa [...]. W postępowaniu wpłynęło 7 ofert. Skarżąca złożyła w terminie ofertę na dwa miejsca udzielania świadczeń: Klinikę G. oraz Klinikę C. pod tym samym adresem na ul. [...] w G. Do złożonej oferty skarżąca złożyła oświadczenie z dnia [...] października 2010 r., że zapoznała się z warunkami postępowania i warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do wykonania. Po sprawdzeniu oferty pod względem spełniania warunków formalno-prawnych i analizie oferty w aspekcie spełnienia wymagań określonych w przepisach oferta została przekazana do oceny w części niejawnej postępowania konkursowego. W tej części postępowania w dniu [...] października 2010 r. Komisja przeprowadziła kontrolę u strony skarżącej, która potwierdziła zgodność oferty ze stanem faktycznym. W dniu [...] listopada 2010 r. komisja konkursowa przeprowadziła negocjacje ze stroną skarżącą, w wyniku których ustalono ostatecznie cenę jednostki rozliczeniowej w wysokości 11,70 zł dla świadczeń udzielanych przez każdą z klinik oraz liczbę planowanych jednostek rozliczeniowych w ilości 84 900 dla Kliniki G.i 29 200 dla Kliniki C. W rankingu końcowym po negocjacjach piątą pozycję zajęła oferta skarżącej, gdzie miejscem wykonywania świadczeni9a była Klinika C., natomiast siódmą – oferta, gdzie miejscem świadczenia była Klinika G. Oferty uzyskały odpowiednio 56, 454 punktu i 43,121 punktu. W poszczególnych kryteriach punktacja strony skarżącej przedstawiała się następująco: 1. Klinika C. - oferta cenowa – 18,506 punktów, - ciągłość -9,615 punktów, - jakość – 13,333 punktów, - kompleksowość – 15,000 punktów, 2. Klinika G. - oferta cenowa – 18,506 punktów, - ciągłość -9,615 punktów, - jakość – 0 punktów, - kompleksowość – 15,000 punktów, Ogłoszeniem o rozstrzygnięciu konkursu ofert z dnia [...] listopada 2010 r. komisja konkursowa poinformowała, że w wyniku przeprowadzonego postępowania konkursowego wybrano 4 oferty (miejsca wykonywania świadczeń). Oferta strony skarżącej nie została wybrana w rozstrzygnięciu konkursu ofert uzyskując zbyt niską liczbę punktów. Pismem z dnia [...] listopada 2010 strona skarżąca złożyła odwołanie, na podstawie art. 154 ust. 1 w zw. z art. 152 ustawy o świadczeniach. W odwołaniu postawiła zarzut naruszenie art. 134 ustawy o świadczeniach. Strona skarżąca podniosła, że w przypadku Kliniki C. podczas negocjacji strona skarżąca zaproponowała cenę niższą od oczekiwanej. Pomimo podpisania protokołu końcowego z negocjacji, jednostka strony skarżącej została oceniona poniżej poziomu gwarantującego otrzymanie kontraktu, a skarżąca nie została zaproszona do kolejnych negocjacji. co narusza zasady równości wobec świadczeniodawców oraz konkurencyjności, a świadczy o urzędniczej dobrowolności oceny ofert. Oferta spełniała wszystkie wymogi formalno-prawne, a obecnie w omawianej placówce świadczy się omawiana usługę dla 8 pacjentów, w tym 7 w wieku od 12 miesięcy do 7 lat. Wszyscy pacjenci mają zdiagnozowaną przewlekłą chorobę nerek w okresie przeddializacyjnym lub dializowanych otrzewnowo, oczekujących na przeszczep nerki. Nie jest optymalnym rozwiązaniem dla pacjenta sytuacja, gdy odpowiedzialność za jego prowadzenie ponoszą dwa różne odległe ośrodki. Natomiast w Klinice G.leczeni są pacjenci cierpiący na schorzenia górnego i dolnego odcinka przewodu pokarmowego. Część z nich wymaga lub będzie wymagało włączenia żywienia dojelitowego i pozajelitowego. Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ na podstawie art. 154 ust. 3 w zw. z art. 107 ust. 5 pkt 8 i art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy o świadczeniach oddalił odwołanie. W uzasadnieniu stwierdzono, iż pomimo faktu, że w latach ubiegłych strona skarżąca świadczyła usługi w zakresie żywienia pozajelitowego o dojelitowego w warunkach domowych. Komisja konkursowa nie ma podstaw prawnych do premiowania oferty strony skarżącej. Obowiązujące przepisy nakazują traktowanie ośrodków leczących dzieci na równi z ośrodkami dla dorosłych. Żywienie pozajelitowe i dojelitowe należy do grupy wysokospecjalistycznych świadczeń, wykonywanych jedynie przez kilka wyspecjalizowanych ośrodków w województwie [...]. Ogłoszenie postępowania na teren całego województwa [...] było jedynym słusznym rozwiązanie. Wszyscy oferenci zostali ocenieni według jednolitych kryteriów, zgodnie z wymogami art. 134 ustawy o świadczeniach. W odwołaniu od tej decyzji strona skarżąca ponownie postawiła zarzut naruszenia art. 134 ustawy o świadczeniach, niezgodności decyzji z zasadami równego traktowania świadczeniodawców oraz zasadami uczciwej konkurencji. Organ nie zapewnił ciągłości świadczeń jak kompleksowości leczenia w Klinice C. Nie zapewnił także dostępu do świadczeń realizowanych na równym poziomie dla dzieci, których potraktował jak pacjentów dorosłych. Załączyła opinię Konsultanta Krajowego w dziedzinie nefrologii prof. hab. B. R., który wskazał, iż nie ma w ośrodka w województwie [...], który może podjąć się złożonej opieki na dziećmi, z wydatkiem ww. kliniki, która zatrudnia specjalistów nefrologów, hipertensjologów i dietetyków specjalizujących się w żywieniu chorych nefrologicznych. Załączono także opinię Konsultanta Wojewódzkiego z zakresu gastroenterologii dr hab. med. M. S., który wskazał, że dzieci ze schorzeniem [...] wymagają umiejętnego prowadzenia leczenia żywieniowego, bowiem jego brak może spowodować niedobory wzrostu, które w konsekwencji będą musiały być leczone niezwykle drogim hormonem wzrostu. Strona skarżąca w szerszym wywodzie podkreśliła konieczność przeprowadzenia terapii żywieniowej o obydwu klinikach. Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. Prezes NFZ utrzymał w mocy decyzję I instancji. W uzasadnieniu wskazał, że oferenci przystępujący do konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego, winni byli spełniać także wymagania określone przez Prezesa NFZ wskazane w zarządzeniach nr [...], nr [...] oraz [...]. Organ przedstawił kolejne etapy postępowania ofertowego. Podniósł, że Komisja konkursowa dokonując rozstrzygnięcia omawianego postępowania, nie wybrała żadnej z ofert złożonych przez U. ze względu na wyczerpanie środków finansowych, które przeznaczył zamawiający na świadczenie opieki zdrowotnej, będące przedmiotem zamówienia oraz ze względu na uzyskaną w postępowaniu przez stronę skarżąca liczbę punktów wynoszącą odpowiednio 56,454 punktu dla Kliniki C. oraz 43,121 punktu dla Kliniki G. Dokonano wyboru do zawarcia umów oferty z pozycji od 1 do 4 w rankingu końcowym. Ostatnia z wybranych ofert – z pozycji czwartej – uzyskała 60 punktów. Podkreślono, że zasadami przeprowadzania postępowania, które określa ustawa o świadczeniach, są w szczególności równe traktowanie świadczeniodawców, niezmienność warunków, które podlegają ocenie w toku postępowania oraz przestrzeganie określonych w ogłoszeniu procedur. Oferty strony skarżącej zostały ocenione według jednolitych kryteriów określonych dla wszystkich ofert biorących udział w postępowaniu. W złożonej ofercie strona skarżąca zawarła oświadczenie o zapoznaniu się z przepisami zarządzenia nr [...] oraz warunkami zawierania umów oraz nie zgłoszeniu do nich zastrzeżeń. Skarżąca podpisała także protokół końcowy z negocjacji, w którym wskazano, że podpisanie protokołu nie jest gwarancja wybrania oferty. Podstawą do oceny ofert były odpowiedzi na pytania ankietowe zawarte w formularzu ofertowym (cz. VIII. Ankiety), oceniane według kryteriów określonych przez Prezesa NFZ w zarządzeniu nr [...]. W przedmiotowym postępowaniu konkursowym wszyscy wybrani do zawarcia umów oferenci w kryterium kompleksowości uzyskali taką samą liczbę punktów, natomiast w kryterium jakości uzyskali większą liczbę punktów niż strona skarżąca. Odnosząc się do zarzutu, że system konkursu i sposób prowadzenia negocjacji w przedmiotowym postępowaniu był sprzeczny z zasadami równego traktowania świadczeniodawców i zasadami uczciwej konkurencji, organ podkreślił, że skarżąca nie przedstawiła w tym zakresie żadnych dowodów. Rola NFZ sprowadza się do zbierania ofert świadczeniodawców, a następnie wynegocjowania z nimi odpowiedniej ceny i ilości jednostek rozliczeniowych, aby osiągnąć najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Odnosząc się do zarzutu skarżącej, iż pacjenci nie będą mieli zapewnionej kompleksowości leczenia, organ wskazał, że wszystkie oferty, które zostały wybrane do zawarcia umów, uzyskały w kryterium kompleksowości taką samą liczbę punktów co strona skarżąca. Odnosząc się do zarzutu, że pacjenci nie będą mieli zapewnionej ciągłości świadczeń opieki zdrowotnej, wskazano, że oferty strony skarżącej w kryterium ciągłości uzyskały mniejszą liczbę punktów niż oferty wybrane do zawarcia umów, dlatego też zarzut ten nie zasługuje na uwzględnienie. Nie pozbawiono pacjentów objętych opieką przez Klinikę C. kompleksowego dostępu do świadczeń z zakresu żywienia pozajelitowego i dojelitowego w warunkach domowych, gdyż świadczenia te dla pacjentów pozostających pod opieką ww. Kliniki udzielane będą przez innego świadczeniodawcę, który w kryterium jakości uzyskał większą liczbę punktów. Pismem z dnia [...] marca 2011 r. U. w G. złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora [...] Oddziału NFZ, zasądzenie kosztów postępowania oraz o zobowiązanie Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ do złożenia akt postępowania konkursowego, tj. ofert i innych dokumentów wszystkich uczestników postępowania i przeprowadzenia dowodu z tych dokumentów na okoliczność naruszenia zasad uczciwej konkurencji, braku możliwości weryfikacji przez skarżącego ofert złożonych przez innych oferentów co do ich prawdziwości i rzetelności oraz racjonalnego wydatkowania środków publicznych. Strona skarżąca zarzuciła: naruszenie art. 134, art. 142 i art. 148 ustawy o świadczeniach. Wskazała, że spełniła wszystkie wymagania stawiane świadczeniodawcom zawarte rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 30 sierpnia 2009 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu programów zdrowotnych oraz w zarządzeniach Prezesa NFZ. Akcentowała, że dysponuje wykwalifikowaną kadrą medyczną i aparaturą diagnostyczną w miejscu udzielania świadczeń oraz spełnia rolę ośrodka referencyjnego. Podkreśliła, że w przedmiotowym postępowaniu w świetle art. 134, art. 142 i art. 148 ustawy o świadczeniach do obowiązków organów należy zbadanie okoliczności podnoszonych we wszczynającym postępowanie odwołaniu, a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie zasad postępowania realnie spowodowało doznanie uszczerbku interesu prawnego oferenta. Musi zatem dojść do zbadania i ujawnienia wszelkich okoliczności związanych z punktacja (lub jej brakiem) będącą skutkiem ocen dokonywanych w odniesieniu do poszczególnych wymagań stawianych w ogłoszeniu. W odpowiedzi na skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: W myśl art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada akty lub czynności z zakresu administracji publicznej pod kątem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie. albowiem postępowanie administracyjne w rozpoznawanej sprawie zostało prowadzone z naruszeniem art. 7 i 77 k.p.a., wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy i braku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego, przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Ponadto uzasadnienie decyzji tak organu I instancji jak i decyzji zaskarżonej nie spełnia wymogów określonych w art. 107 k.p.a. W niniejszej sprawie, zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia zapadły w wyniku rozpatrzenia odwołania U. w G. od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Zgodnie z art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Według art. 154 ust. 1 cyt. ustawy świadczeniodawca biorący udział w postępowaniu może wnieść do dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu, w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia o rozstrzygnięciu postępowania, odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania. Odwołanie wniesione po terminie nie podlega rozpatrzeniu. Po rozpatrzeniu odwołania dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu wydaje decyzję administracyjną uwzględniającą lub oddalającą odwołanie (art. 154 ust. 3). Od decyzji dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu przysługuje odwołanie do Prezesa Funduszu. Odwołanie wnosi się za pośrednictwem dyrektora właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu (art. 154 ust. 4), które to odwołanie Prezes Funduszu, zgodnie z art. 154 ust. 6 ustawy o świadczeniach rozpatruje, wydając w terminie 30 dni decyzję administracyjną. Na decyzję tę świadczeniodawcy przysługuje skarga do sądu administracyjnego (art. 154 ust. 8). Postępowanie w rozpoznawanej sprawie odbyło się zgodnie z powołaną procedurą, a strona skarżąca swój uszczerbek w interesie prawnym oparła na zarzucie niewłaściwego zastosowania wymienionych w skardze przepisów art. 134, art. 142 i art. 148 ww. ustawy o świadczeniach. Zgodnie z art. 142 ust. 1 ustawy, konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. Według ust. 2 wymienionego przepisu w części jawnej konkursu ofert komisja w obecności oferentów: stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 pkt 3 - spełnienie przez świadczeniodawcę warunków określonych przez Prezesa Funduszu; przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia. Natomiast według ust. 5 tego przepisu w części niejawnej konkursu ofert komisja może: wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielania świadczeń opieki zdrowotnej, ich kompleksowość i dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia; nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. W myśl art. 148 ustawy o świadczeniach porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją (pkt 1) oraz ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (pkt 2). Odnosząc powyższe rozważania do rozpoznawanej sprawy należy uznać, że organy z naruszeniem przepisów procedury administracyjnej nie wyjaśniły okoliczności przeprowadzonego konkursu ofert w szczególności czy w świetle zasady wynikającej z przepisu art. 134 ww. ustawy, według której Narodowy Fundusz Zdrowia zapewni równe traktowanie wszystkim świadczeniodawcom biorącym udział w postępowaniu o zawarcie umów, nie ustaliły czy postępowanie to prowadzone było z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji. Zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a. zobowiązuje organy administracji publicznej prowadzące postępowanie do zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego w ten sposób, by ustalone na jego podstawie okoliczności faktyczne, mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, odpowiadały rzeczywistości i mogły stać się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Również zasada opisana w przepisie art. 77 § 1 k.p.a. nakłada na organy obowiązek ustalenia prawdziwego stanu faktycznego na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego. Tylko realizując powyższe zasady organ prowadząc postępowanie administracyjne może trafnie ocenić istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo rozstrzygnąć o prawach strony. Zdaniem Sądu organy nie wykazały, że konkurs – w rozpoznawanej sprawie - był przeprowadzony w warunkach poszanowania zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu o zawarcie umowy w przedmiocie świadczenia usług zdrowotnych. W ocenie Sądu, w postępowaniu zainicjowanym odwołaniem od rozstrzygnięcia konkursu ofert dla prawidłowego rozstrzygnięcia koniecznym było prowadzenie analizy porównawczej ofert podmiotów uczestniczących w konkursie tj. porównanie oferty skarżącego i oferenta z którym doszło do zawarcia umowy i przedstawienia tej analizy (co do każdego z kryteriów oceny) w uzasadnieniu rozstrzygnięcia. Brak powyższego porównania uniemożliwił Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia (a po wniesieniu skargi również sądowi) dokonanie kontroli prawidłowości przeprowadzonego konkursu, a w szczególności zbadania czy w toku konkursu zapewniono równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej i oceny czy prowadzono postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, a także czy w związku z tym prawidłowo porównano oferty pod względem wszystkich aspektów postępowania konkursowego. Organ badając postępowanie konkursowe nie może jedynie powtórzyć argumentacji komisji konkursowej, ale jest zobowiązany zbadać czy komisja prawidłowo przeanalizowała ofertę skarżącej. W szczególności chodzi o uwzględnienie kryteriów wynikających z rozporządzenia Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Aby dokonać tej analizy niezbędne jest porównanie oferty skarżącej i podmiotów z którym umowę zawarto. Organy ograniczyły się do skrótowego przedstawienia zasad punktacji (nie wskazano maksymalnej liczby punktów, jakie można było uzyskać w poszczególnych kategoriach), wskazania na liczbę punktów uzyskanych przez stronę skarżącą na różnych płaszczyznach oceny (kryteriach) i liczbę punktów (60) dla oferenta z czwartej pozycji rankingu końcowego, nie próbując nawet zindywidualizować swojej oceny i wyjaśnić dlaczego w konkretnym przypadku strona skarżąca jak i każdy z oferentów został oceniony przyznaniem tej a nie innej sumy punktów. W konsekwencji Sąd podziela zarzut strony skarżącej, iż organy nie przedstawiły zestawienia ocen punktowych dla poszczególnych świadczeniodawców uzyskanych w toku postępowania i nie wyjaśniły szczegółowo wyjaśnienia zasad punktowania poszczególnych elementów oferty. Prezes NFZ wskazując na prawidłowość przeprowadzonego postępowania odniósł się do kwestii punktacji ofert, wskazując, iż wybrane oferty uzyskały wyższą ocenę punktową, podczas gdy stronę skarżącą nie zapoznano ze sposobem punktowania poszczególnych elementów oceny ofert, jak również skarżąca nie zna uzasadnienia przyjętej oceny punktowej, co uniemożliwiło jej rzeczową polemikę z przedstawioną przez Prezesa NFZ argumentacją. Dla oceny prawidłowości postępowania dotyczącego zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej niezbędne jest wykazanie, iż wyliczenie ilości punktów przypadających na daną kategorię zostało dokonane w oparciu o przejrzyste i jednakowe dla wszystkich oferentów kryteria. Prezes NFZ winien wskazać z jakimi okolicznościami przypisanymi poszczególnym kategoriom oceny wiążą się określone ilości punktów. W konsekwencji uznać należy iż zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji naruszyły art. 7, art. 8, art. 9, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a. Odnosząc się do wniosku strony skarżącej o zobowiązanie Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ do złożenia akt postępowania konkursowego, tj. ofert i innych dokumentów wszystkich uczestników postępowania i przeprowadzenia dowodu z tych dokumentów na okoliczność naruszenia zasad uczciwej konkurencji, braku możliwości weryfikacji przez skarżącego ofert złożonych przez innych oferentów co do ich prawdziwości i rzetelności oraz racjonalnego wydatkowania środków publicznych, Sąd wskazuje, iż postępowanie konkursowe, jak i postępowanie odwoławcze nie dopuszcza wzajemnej weryfikacji przez konkurujących ze sobą świadczeniodawców. Jak wynika z akt sprawy stronie skarżącej były udostępnione dokumenty, które dotyczyły poszczególnych etapów postępowania i stanowiły podstawę dla ocen. W ofercie konkurentów zawarte były informacje o pracownikach zatrudnionych tam, które na podstawie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 z późn. zm.) podlegają ochronie i nie mogły być ujawnione stronie skarżącej. Ponadto oferty zawierały dane wchodzące w zakres tajemnicy handlowej, co z kolei chronione jest przepisami Kodeksu cywilnego, ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1503, z późn. zm.) oraz przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112. poz. 1198, z późn. zm.). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. Na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzeczono, że uchylone decyzje organów obu instancji nie podlegają wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. Rozstrzygając w przedmiocie kosztów postępowania, Sąd działał na podstawie przepisów art. 200 oraz art. 205 § 2 p.p.s.a.