VI SA/Wa 1067/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.S. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2017 r. w sprawie ze skargi I. w [...] na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: odrzucić wniosek o uzupełnienie wyroku Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2017 r, sygn. akt VI SA/Wa 1067/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (w skrócie: WSA) uwzględnił skargę I. w [...] (dalej: skarżąca) na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego w sprawie powołania M.S. (dalej: uczestnik postępowania) na stanowisko komornika sądowego przy Sądzie Rejonowym w [...]. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został pełnomocnikowi uczestnika postępowania - adw. A. B. - doręczony w dniu 28 grudnia 2017r. (dowód: zwrotne poświadczenie odbioru pisma, k. – 77 akt sądowych). Wcześniej, bo w dniu 18 grudnia 2017 r. (data złożenia pisma w biurze podawczym WSA) pełnomocnik uczestnika postępowania złożył wniosek o uzupełnienie ww. wyroku poprzez zamieszczenie w wyroku dodatkowego orzeczenia (w przedmiocie rozpoznania wniosku uczestnika złożonego na rozprawie w dniu 4 grudnia 2017 r. o stwierdzenie na podstawie art. 152 § 1 p.p.s.a., że uchylona decyzja wywołuje skutki prawne do chwili uprawomocnienia się wyroku). Uczestnik podnosił, że chociaż WSA w motywach ustnych uzasadnienia wyroku, rozważał także kwestię zastosowania art. 152 p.p.s.a. i odnosił się do argumentów uczestnika, to między stanowiskiem WSA a opinią Ministra w tej kwestii istnieje rażąca rozbieżność. Dlatego zaistniała konieczność rozwiania wątpliwości interpretacyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 141 § 1 w zw. z art. 142 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) w przypadku uwzględnienia skargi odpis wyroku wraz z jego uzasadnieniem doręcza się stronom z urzędu. Z kolei przepis art. 157 § 1 p.p.s.a. stanowi, że strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie, to od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Z przepisów powyższych wynika, że strona, której skargę uwzględniono, a tym samym wyrok doręcza się z urzędu, powinna zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku w ciągu 14 dni od dnia doręczenia jej odpisu tego wyroku wraz z uzasadnieniem. Niedokonanie omawianej czynności procesowej w terminie będzie miało miejsce zarówno wtedy, gdy strona zwróci się o uzupełnienie wyroku z przekroczeniem ustawowego terminu, jak i wówczas, gdy złoży wniosek przedwcześnie, tj. gdy odpis orzeczenia nie zostanie jej jeszcze doręczony. Bez znaczenia przy tym jest, czy strona przed doręczeniem jej odpisu wyroku miała wiedzę o treści zapadłego rozstrzygnięcia. Niewystąpienie z żądaniem w zakreślonym terminie powoduje, że nie jest możliwe merytoryczne ustosunkowanie się do zgłoszonego żądania. Z akt sprawy wynika, że odpis wyroku został doręczony pełnomocnikowi uczestnika postępowania w dniu 28 grudnia 2017 r., a uczestnik postepowania wystąpił z wnioskiem o jego uzupełnienie w dniu 18 grudnia 2017 r., czyli jeszcze przed otrzymaniem odpisu wyroku. W tej sytuacji złożony wniosek należało uznać za przedwczesny. Przepis art. 157 § 1a p.p.s.a. stanowi, że wniosek o uzupełnienie wyroku, zgłoszony po upływie terminu, podlega odrzuceniu. Choć wykładnia językowa tego przepisu nakazuje skutek odrzucenia wniosku o uzupełnienie wyroku wiązać jedynie ze złożeniem takiego wniosku po upływie terminu, to jednak przyjąć trzeba, że rygor określony w tym przepisie odnosi się także do sytuacji, gdy strona złoży przedmiotowy wniosek przedwcześnie, tj. zanim rozpocznie bieg termin określony w art. 157 § 1 p.p.s.a. Za przyjęciem powyższego stanowiska przemawia wykładnia celowościowa art. 157 § 1a p.p.s.a. Omawiany § 1a został dodany do art. 157 p.p.s.a. na mocy art. 1 pkt 44 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2015 r., poz. 658). Jak wynika zaś z uzasadnienia projektu ustawy (druk sejmowy nr VII. 1633; publ. www.sejm.gov.pl) obowiązująca przed zmianą regulacja art. 157 p.p.s.a. nie określała skutków uchybienia terminowi zgłoszenia wniosku o uzupełnienie wyroku i w związku z tym przepis ten należało uzupełnić. Celem wspomnianej nowelizacji było zatem uzupełnienie przepisu art. 157 p.p.s.a. o określenie skutków uchybienia terminowi złożenia wniosku o uzupełnienie wyroku, które to uchybienie terminowi obejmuje zarówno złożenie wniosku po upływie terminu, jak i złożenie wniosku przedwcześnie (por. postanowienia NSA z 02.02.2018 r, sygn. akt I OZ 53/18; z 29.09.2016 r., sygn. akt II OSK 536/15; z 17.06.2016 r., sygn. akt II OSK 2229/14; z 18.11.2016 r., sygn. akt II OSK 2919/15, opubl. orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na uwadze powyższe Sąd, działając na podstawie art. 157 § 1a w zw. z art. 157 § 1 p.p.s.a., wniosek o uzupełnienie wyroku odrzucił.