VI SA/Wa 1070/06

WyrokWSA w Warszawie2006-10-12

Skład orzekający: Ewa Marcinkowska, Maria Jagielska, Olga Żurawska-Matusiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo odmówił przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, uznając, że strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu, pomimo przedstawienia przez nią dowodów prywatnych kwestionujących datę doręczenia decyzji?
Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że organ prawidłowo odmówił przywrócenia terminu. Kluczowym dowodem doręczenia jest potwierdzenie odbioru, które ma przymiot dokumentu urzędowego. Strona nie obaliła skutecznie jego mocy dowodowej, przedstawiając sprzeczne daty odbioru i dowody prywatne, które nie mogły wpłynąć na zmianę ustaleń organu. Brak winy w uchybieniu terminu wymaga wykazania, że przeszkoda nie mogła być usunięta nawet przy największym wysiłku, a zaniedbanie pracownika obciąża stronę.
Stan faktyczny
Skarżąca spółka S. SA wniosła skargę na postanowienie Komisji Papierów Wartościowych i Giełd (KPWiG) odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. KPWiG nałożyła na spółkę karę pieniężną. Spółka otrzymała decyzję w dniu 19 września 2005 r., a wniosek o ponowne rozpatrzenie złożyła 4 października 2005 r., powołując się na datę doręczenia 21 września 2005 r. i twierdząc, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. KPWiG odmówiła przywrócenia terminu, wskazując na sprzeczne daty podawane przez spółkę i brak skutecznego obalenia dowodu doręczenia.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska (spr.) Sędzia WSA Olga Żurawska-Matusiak Protokolant Patrycja Wrońska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 października 2006 r. sprawy ze skargi S. SA z siedzibą w K. na postanowienie Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu oddala skargę Pismem z dnia [...] kwietnia 2006 r. skarżąca spółka S. S.A. z siedzibą w K. wniosła skargę na postanowienie Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] listopada 2005 r. Nr [...]. Jak wynika z akt sprawy, decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r., Nr [...] Komisja Papierów Wartościowych i Giełd stwierdziła niewykonanie przez spółkę obowiązku przekazania informacji, o której mowa w art. 81 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. Prawo o publicznym obrocie papierami wartościowymi i nałożyła na stronę karę pieniężną w wysokości 400.000 złotych. Zgodnie z zawartym w niniejszej decyzji pouczeniem dotyczącym sposobu jej zaskarżenia, stronie niezadowolonej z rozstrzygnięcia przysługiwało prawo wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, w terminie 14 dniu od daty doręczenia decyzji. Decyzję z dnia [...] sierpnia 2005 r. strona otrzymała w dniu 19 września 2005 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki nr [...] w aktach sprawy). W dniu [...] października 2005 r., skarżąca spółka wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc między innymi, iż decyzja z dnia [...] sierpnia 2005 r. została jej doręczona w dniu 21 września 2005 r. Z uwagi na powyższe, pismem z dnia [...] października 2005 r. organ wezwał stronę do przedłożenia dokumentów potwierdzających wskazaną we wniosku datę doręczenia decyzji, gdyż jak twierdził organ, w oparciu o posiadane dowody w sprawie, datą doręczenia decyzji była data 19 września 2005 r.. W odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] października 2005 r., skarżąca spółka podniosła, iż przyjęta przez organ data 19 września 2005 r. jako data doręczenia decyzji jest jedynie datą dokonania przez pracownika poczty awiza, które było konieczne z uwagi na fakt, iż spółka zmieniła adres i przebywa w nowym lokalu. Podniesiona przez urząd rozbieżność pomiędzy datą widniejącą na posiadanym potwierdzeniu odbioru, a datą faktycznego doręczenia decyzji spowodowana jest najprawdopodobniej omyłką pracownika poczty, który machinalnie jako datę odbioru wskazał datę awiza. Zdaniem skarżącej powyższe świadczy o braku winy spółki w uchybieniu terminu. Jak dalej podniosła strona odbiór awizowanej przesyłki w dniu 19 września 2005 r. był niemożliwy, gdyż mógłby nastąpić dopiero w godzinach popołudniowych tj. miedzy godziną 16 a 18 (wówczas doręczyciel zwraca niedoręczoną w danym dniu korespondencję do placówki poczty), czyli po godzinach pracy spółki. Ponadto, osoba odpowiedzialna za wyjazd na pocztę i odbiór przychodzącej do spółki korespondencji czyni to zwykle w godzinach południowych między 12 - 14. Na potwierdzenie przytoczonych faktów spółka przedstawiła następujące dowody: kserokopię koperty z datą awiza i pieczęcią poczty; oświadczenie M. K. - pracownika spółki odbierającego pocztę; ewidencję przebiegu pojazdu pracownika spółki; kserokopię karty książki nadawczej strony. Dodatkowo, w piśmie z dnia [...] października 2005 r. w sytuacji gdyby organ nie podzielił stanowiska strony w kwestii doręczenia decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 r. strona wniosła o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] sierpnia 2005 r. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2005 r. Komisja Papierów Wartościowych i Giełd odmówiła skarżącej spółce przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu postanowienia organ zaważył, iż spółka nie uprawdopodobniła braku winy w przekroczeniu terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Ponadto, z istniejących rozbieżności wskazywanych przez skarżącą, dotyczących doręczenia decyzji - we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy jest to dzień - 21 września 2005 r. zaś w piśmie spółki z dnia [...] października 2005 r. jest to dzień 20 września 2005 r. - można wysnuć wniosek, że strona nie jest w stanie wskazać faktycznej daty odbioru decyzji. W konsekwencji organ przyjął, iż spółka w swoich wyjaśnieniach nie przedstawiła wystarczających dowodów uprawdopodobniających tezę, iż datą doręczenia był dzień 20 września 2005 r. Ponadto, organ zarzucił stronie brak należytej dbałości o interesy spółki wynikający z faktu niedokonania sprawdzenia i ewentualnej korekty daty doręczenia, widniejącej na potwierdzeniu odbioru, która to data stanowi najistotniejszy element przedmiotowego potwierdzenia. Z uwagi na powyższe organ przyjął, iż nie można stwierdzić, aby uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć. Powyższe postanowienie doręczone zostało stronie w dniu 19 grudnia 2005 r. Pismem z dnia [...] grudnia 2005 r. skarżąca spółka zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej postanowieniem Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] listopada 2005 r. odmawiającej przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] sierpnia 2005 r. We wniosku spółka zarzuciła organowi naruszenie przepisów art. 7 i 77 k.p.a. przejawiające się w braku podjęcia przez organ prowadzący postępowanie jakichkolwiek rzeczywistych kroków zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, co doprowadziło do błędnych ustaleń , dotyczących spornej daty doręczenia. W uzasadnieniu wniosku strona podtrzymała argumenty podniesione w piśmie z dnia [...] października 2005 r. W celu wyjaśnienia rozbieżności dotyczących daty doręczenia przesyłki Nr [...] wysłanej przez organ w dniu [...] września 2005 r., Komisja zwróciła się do Centrum Usług Pocztowych z prośbą o ustalenie, czy data znajdująca się na zbiorczym arkuszu wydanych w danym dniu przesyłek poleconych zgodna jest z datą widniejącą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. W odpowiedzi na powyższą prośbę Centrum Usług Pocztowych poinformowało organ, iż w wyniku przeprowadzonej reklamacji ustalono, iż reklamowana przesyłka wydana została w dniu 19 września 2005 r., a odbiór kwitował Pan M. K.. Postanowieniem z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...] Komisja Papierów Wartościowych i Giełd utrzymała w mocy zaskarżone postanowienia z dnia [...] listopada 2005 r. W uzasadnieniu postanowienia organ zważył, iż argumenty przedstawione przez skarżącą spółkę dotyczące braku podjęcia przez organ jakichkolwiek kroków zmierzających do ustalenia rzeczywistej daty doręczenia przesyłki poleconej są całkowicie bezzasadna. Organ podniósł, iż dowodem doręczenia decyzji w postępowaniu administracyjnym jest potwierdzenie odbioru, w którym odbierający pismo potwierdził jego doręczenie swoim podpisem ze wskazaniem daty doręczenia. Powyższy dokument posiada przymiot dokumentu urzędowego i w związku z tym korzysta z domniemania prawdziwości, a jego obalenie wymaga przeciwdowodu. Ponadto, zgodnie z art. 76 kpa ciężar przeprowadzenia dowodu przeciw treści dokumentu w postępowaniu administracyjnym spoczywa na tym, kto z określonego faktu wywodzi skutki prawne. W świetle powyższego należało przyjąć, iż wskazane przez spółkę okoliczności (poparte dokumentami o charakterze prywatnym w sytuacji, gdy organ dysponował dokumentem urzędowym w postaci zwrotnego potwierdzenia decyzji) nie dają podstaw do uznania, iż istnieją wystarczające przesłanki uzasadniające zmianę sentencji postanowienia i przywrócenie terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca zarzuciła organowi, przy wydaniu zaskarżonego postanowienia naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na rozstrzygniecie niniejszej kwestii, a w szczególności naruszenie art. 58 § 1 kpa poprzez błędną interpretacje i niewłaściwe zastosowanie, a w konsekwencji nałożenie na spółkę obowiązku udowodnienia winy w uchybieniu terminu, naruszenie przepisu 75 kpa oraz przepisów art. 7 i 77 kpa polegające na dokonaniu przez Komisję Papierów Wartościowych i Giełd fragmentarycznej, pobieżnej i dalece niewłaściwej oceny przedłożonego przez skarżąca materiału dowodowego, co doprowadziło do ustalenia, iż spółka nie starała się w przedmiotowym postępowaniu udowodnić braku winy w uchybieniu terminu. Komisja Papierów Wartościowych i Giełd w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Ponadto, organ podkreślił, iż skarżący w skardze, konsekwentnie nie podjął próby wykazania braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia środka odwoławczego, a powyższe na gruncie niniejszej sprawy stanowi istotę sporu, jaki powstał pomiędzy stronami. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.). Skarga wniesiona przez spółkę, S. S.A. z siedzibą w K. nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż w ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] marca 2006 r., Nr [...] nie zostało wydane z naruszeniem prawa. Jak wynika z akt sprawy, decyzja Komisji Papierów Wartościowych i Giełd z dnia [...] sierpnia 2005 r., Nr [...] wraz z pouczeniem o sposobie jej zaskarżenia doręczona została skarżącej spółce w dniu 19 września 2005 r. Powyższa data wynika z dowodu potwierdzenia odbioru decyzji, na którym widnieje podpis osoby uprawnionej do odbioru korespondencji za skarżącą spółkę. Druk potwierdzenia odbioru prawidłowo uzupełniony i podpisany ma przymiot dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 kpa. Korzysta z domniemania prawdziwości a jego obalenie wymaga przeciwdowodu (patrz: wyrok NSA z dnia 5 maja 1997 r. I SA/Gd 470/96). Skarżąca spółka nie podważyła skutecznie mocy dowodowej dokumentu urzędowego, jakim był w rozpatrywanej sprawie pocztowy dowód doręczenia i wynikająca z niego data odbioru decyzji. Jak zauważył organ, skarżąca zaprzeczając, aby otrzymała decyzję w dniu wynikającym z dowodu doręczenia tj. dniu 19 września 2005 r. nie wskazała jednocześnie innej, określonej daty odbioru. Z kierowanych przez nią do organu pism wynikają sprzeczne twierdzenia, bowiem na wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca wskazuje dzień 21 września 2005 r., jako datę odbioru, zaś na piśmie z dnia [...] października 2005 r. wskazuje inną datę tj. 20 września 2005 r. Skarżąca nie kwestionuje faktu, iż pracownikiem uprawnionym do odbioru poczty był M. K.. Podważa jedynie możliwość odbioru przez tego pracownika poczty w dniu 19 września 2005 r. przywołując na tę okoliczność dowody w postaci oświadczenia M. K., ewidencję przebiegu pojazdu pracownika spółki i kserokopię książki nadawczej skarżącej. Powyższe dowody, wobec jednoznacznej treści dowodu doręczenia oraz wobec późniejszego potwierdzenia przez Urząd Pocztowy faktu doręczenia decyzji w dniu 19 września 2005 r. a także wobec faktu jednoznacznego stanowiska skarżącej w którym konkretnie dniu otrzymała przesyłkę, nie mogły wpłynąć na zmianę ustalenia organu co do daty 19 września 2005 r., jako daty doręczenia decyzji. Zatem termin do wniesienia środka odwoławczego od decyzji z dnia [...] sierpnia 2005 r., upływał w dniu 3 października 2005 r., gdy skarżąca wystąpiła z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy dnia 4 października 2005 r. tj. z jednodniowym uchybieniem terminu. Dokonując oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd podzielił stanowisko organu zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia z dnia [...] listopada 2005 r.. W ocenie Sądu, organ prawidłowo przyjął, iż przedstawione przez stronę argumenty, jak i zaprezentowane na ich poparcie dowody nie uprawdopodobniają należycie braku winy w niedochowaniu terminu i tym samym w świetle obowiązujących przepisów prawa nie mogą stanowić podstawy jego przywrócenia. W odniesieniu do podniesionego przez stronę, w skardze zarzutu naruszenia przez organ art. 58 § 1 kpa Sąd zważył, iż zgodnie z treścią wyżej cytowanego przepisu, w razie uchybienia przez stronę terminu do dokonania określonej czynności w postępowaniu administracyjnym, organ przywróci termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Powyższe nie miało jednak miejsca w niniejszej sprawie. Jak już wielokrotnie wypowiadał się w swoich orzeczeniach Naczelny Sad Administracyjny, o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA z 2 października 2002 r. V SA 793/02). Sprawą skarżącej spółki jest właściwa organizacja pracy oraz taki dobór pracowników, który zapewni właściwe funkcjonowanie spółki. Argument skarżącego, iż nie ponosi on odpowiedzialności za działania pracownika odpowiedzialnego w spółce za odbiór korespondencji nie może zyskać uznania Sądu. Należy również zgodzić się z organem, iż skarżąca wykazała brak należytej dbałości o interesy spółki w związku z niedokonaniem sprawdzenia daty doręczenia, widniejącej na dowodzie doręczenia w sytuacji, gdy data to stanowi kluczowy element potwierdzenia odbioru. Zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za sprawy wpływającej korespondencji obciąża osobę prawną zatrudniająca tego pracownika (wyrok NSA z dnia 9 marca 2000 r. I SA/Gd 1288/99, wyrok NSA z dnia 9 20września 2001 r. IV SA/Gd 1340/99) i jako taki nie może świadczyć o braku winy w uchybieniu terminu. Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny w swoim orzecznictwie wielokrotnie podkreślał, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Przywrócenie terminu może mieć miejsce jedynie wtedy, gdy uchybienie nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (wyrok NSA z dnia 14 stycznia 2000 r. I SA/Gd 794/99, postanowienie NSA z dnia 4 października 2000 r. I SA/Gd 560/00). Sąd nie podzielił również argumentów skarżącego, dotyczących zarzutów naruszenia przez organ przepisów art. 7 i 77 kpa. W ocenie Sądu, Komisja Papierów Wartościowych i Giełd prowadząc postępowanie wyczerpująco zbadała wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziła dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, a ustalenia oparła na materiale prawidłowo zebranym w toku postępowania, po dokonaniu jego wszechstronnej oceny. Ponadto należy uznać, iż stanowisko wyrażone w zaskarżonych postanowieniach organ uzasadnił w sposób wyczerpujący, w sposób zgodny z przepisami prawa oraz z przywołaniem orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło