VI SA/Wa 1070/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. R. i T. R. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia stwierdzić swoją niewłaściwość i przekazać sprawę sądowi właściwemu - Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Kielcach Pismem z 10 marca 2017 r. skarżący, A. R. i T. R. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z [...] lutego 2017 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako wniesionej przedwcześnie z uwagi na niewyczerpanie środków zaskarżenia przysługujących stronie w postępowaniu przed organem administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej p.p.s.a.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W myśl art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdza swoją niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Wskazany organ, działając m.in. w oparciu o art. 92a ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) nałożył na skarżących karę pieniężną za naruszenie warunków przewozu drogowego. Badając swoją właściwość Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że w niniejszej sprawie, nie ma zastosowania § 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz. U. z 2011 r. Nr 89, poz. 506), w myśl którego rozpoznawanie spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. W niniejszej sprawie kontroli sądowej poddano działanie [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. Przedmiotem skargi nie jest zatem sprawa z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego, a zatem okoliczność, że miejsce zamieszkania skarżących znajduje się na obszarze województwa mazowieckiego nie ma znaczenia dla oceny właściwości sądu. Zgodnie z § 1 pkt 3 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652 ze zm.) dla obszaru województwa [...], gdzie ma siedzibę organ, którego działalność została zaskarżona, właściwy do rozpoznania sprawy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach. Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.