VI SA/Wa 1071/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 3 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. R. GmbH z siedzibą w D., N. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi P. R. GmbH z siedzibą w D., N. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] marca 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Skarżąca spółka – P. R. GmbH z siedzibą w D., N., reprezentowana przez adwokata, w prawidłowym trybie i terminie złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (dalej "Sąd") skargę, którą Sąd postanowieniem z 19 lipca 2018 r. odrzucił, gdyż nieuzupełniono w ustawowym terminie jej braków formalnych. Postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi Skarżącej spółki 26 lipca 2018 r., a jego odbiór - pieczęcią kancelarii adwokackiej, potwierdził uprawniony pracownik (z.p.o. k. 50 akt). Dnia 2 sierpnia 2018 r., na adres Sądu, pełnomocnik Skarżącej spółki nadał wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi (k. 44-47 akt). W uzasadnieniu podniósł, że 29 czerwca 2018 r. został wezwany do nadesłania w terminie 7 dni dokumentów rejestrowych Skarżącej wraz z ich przysięgłym tłumaczeniem na język polski, jednakże termin ów był niemożliwy do dotrzymania, bowiem "Skarżący – w związku z wykonywaniem obowiązków zawodowych i świadczeniem usług turystycznych poza granicami kraju, w którym zarejestrowane jest jego przedsiębiorstwo - nie posiadał fizycznej możliwości stawiennictwa we właściwym wydziale Sądu w D. i uzyskania wymaganych dokumentów". Pełnomocnik wyjaśnił przy tym, że żądane przez Sąd dokumenty rejestrowe Skarżąca spółka ostatecznie uzyskała 5 lipca 2018 r., a on odebrał je od niej 12 lipca 2018 r. i natychmiast wysłał do Sądu. Nadto podniósł, że na etapie postępowania administracyjnego złożono dokumenty rejestrowe Skarżącej spółki, z których wynika uprawnienie dla P. K. do jej reprezentacji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302), dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu, albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie zaś do treści art. 87 § 1 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 art. 87 p.p.s.a.). Nadto w myśl § 4 art. 87 p.p.s.a. równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Brzmienie przywołanego przepisu art. 86 p.p.s.a. wskazuje, że przywrócenie terminu możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony lub jej pełnomocnika. A zatem brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określoną czynność procesową stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Jednocześnie art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona więc uznaniu sądu, przy czym, przy badaniu tej przesłanki, jako kryterium przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można i trzeba wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Sąd na wstępie stwierdza, że badany wniosek jest dopuszczalny, gdyż dotyczy ustawowego terminu, któremu w tej sprawie bezspornie uchybiono, a który upłynął 6 lipca 2018 r. (wezwanie doręczono 29 czerwca 2018 r.) Nadto uchybienie to powoduje dla Skarżącej ujemne skutki procesowe – jej skarga została odrzucona. W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek został wniesiony także w terminie przewidzianym w art. 87 p.p.s.a. - nadano go bowiem dnia 2 sierpnia 2018 r. w sytuacji, gdy postanowienie o odrzuceniu skargi doręczono 26 lipca 2018 r. Sąd uznał także, że wniosek ów złożono w prawidłowym trybie – do Sądu, w którym czynność miała być dokonana. Jednocześnie Sąd zauważa, że braki formalne skargi ostatecznie zostały uzupełnione – zatem czynność, o przywrócenie terminu dokonania której Skarżąca obecnie wnosi, nastąpiła. Przechodząc do przyczyny uchybienia terminu, na jaką powołano się w tej sprawie, tj. przebywanie P. K. (jednego z dwóch prezesów Skarżącej spółki) służbowo poza granicami kraju (N.), która spowodowała, że w niniejszej sprawie nie dotrzymano terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi, Sąd stwierdza, że nie uzasadnia ona przywrócenia wnioskowanego terminu, gdyż nie uprawdopodobnia braku winy Skarżącej spółki w uchybieniu temu terminowi. Na wstępie należy podkreślić, co nie budzi żadnych wątpliwości, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi wynosił w niniejszej sprawie 7 dni i jest to termin ustawowy, a zatem Sąd nie miał żadnej możliwości jego skrócenie lub – jak wnioskował o to pełnomocnik Skarżącej – adwokat, przedłużenia. Bezspornym jest również, że stroną skarżącą w tej sprawie jest Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (GmbH), a nie P. K., jak wskazano to na wstępie rozpoznawanego wniosku. Sąd zauważa, że z nadesłanych dokumentów rejestrowych Skarżącej spółki wynika, że oprócz P. K., drugim jej prezesem jest M. L. (k. 35 akt). Wobec tego, w ocenie Sądu, nie było przeszkód, by Skarżąca spółka nie mogła dotrzymać siedmiodniowego, ustawowego terminu na uzupełnienie braków formalnych skargi z uwagi na nieobecność prezesa P. K.. Skoro wniosku o wydanie dokumentów nie mógł złożyć P. K. – przebywał poza granicami N., to nie było przeszkód, takie nie wynikają bynajmniej z akt, aby drugi z prezesów Skarżącej – M. L., wystąpił o wydanie żądanych dokumentów. Sąd zauważa przy tym, co wynika z uzasadnienia rozpoznawanego wniosku oraz z przedłożonych dokumentów rejestrowych, że P. K. z podróży służbowej wrócił 5 lipca 2018 r. w godzinach porannych i natychmiast – tego samego dnia, złożył wniosek o wydanie dokumentów rejestrowych, które wydano także 5 lipca 2018 r. o godz. 11:07. Wobec tego pozyskanie żądanych w tej sprawie dokumentów rejestrowych nie nastręczało trudności – zostały one przez Sąd rejestrowy w D. wydane natychmiast – tego samego dnia, co złożono wniosek o ich wydanie. Ze względu na powyższe ustalenia faktyczne oraz to, że przy badaniu przesłanki braku winy, jako kryterium przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy, Sąd stwierdza, że do uchybienia w tej sprawie terminu doszło z winy Skarżącej spółki. Nadto w żadnym razie nie jest okolicznością nadzwyczajną, czy nagłą, której nie można było przewidzieć, a w konsekwencji, która uzasadniałaby po stronie Skarżącej brak winy w uchybieniu ustawowemu terminowi, o przywrócenie którego obecnie wnosi, że w okresie wakacji, jeden z Prezesów może być zmuszony służbowo wyjechać, skoro spółka jest przedsiębiorstwem turystycznym. Z akt nie wynika by ów wyjazd był nieoczekiwany, i aby w tej sytuacji, w imieniu Skarżącej spółki, nie mógł działać drugi jej prezes lub też inna osoba zatrudniona w spółce. Mając więc na uwadze obiektywny miernik staranności, jakiej wymaga się od strony należycie dbającej o swoje interesy oraz to, że Skarżąca ma drugiego prezesa, który bez trudu mógł wezwanie Sądu wykonać w terminie 7 dni, bowiem dokumenty rejestrowe wydane zostały natychmiast, a i ich tłumaczenie nie powinno nastręczać żadnych trudności, Sąd uważa, że Skarżąca ponosi winę w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Odnosząc się do kwestii, że na etapie postępowania administracyjnego złożono dokumenty rejestrowe Skarżącej, z których wynika uprawnienie dla P. K. do jej reprezentacji i że dokumentów tych nie zakwestionowano, Sąd wyjaśnia, że dokumenty te pochodzą z listopada 2016 r., a skarga została sporządzona i złożona w kwietniu 2018 r. Na przestrzeni prawie dwóch lat reprezentacja Skarżącej mogła się była zmienić, stąd Sąd obowiązany był wezwać o nadesłanie aktualnych dokumentów potwierdzających jej reprezentację w dniu udzielenia załączonego do skargi pełnomocnictwa. Sąd dopiero badając oba dokumenty – złożony w toku postepowania administracyjnego i obecnie, mógł ustalić, że reprezentacja Skarżącej nie uległa zmianie. Z obu dokumentów wynika bowiem, że w dalszym ciągu ilość dotychczasowych wpisów w rejestrze Skarżącej wynosi "3" (vide pkt 1 wypisu z rejestru). Reasumując, z uwagi na fakt, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, w ustalonych okolicznościach faktycznych, Sąd nie znalazł argumentu, który pozwoliłby na pozytywne rozpatrzenie wniosku Skarżącej. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.