VI SA/Wa 1073/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 30 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G.Z. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi G.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny pospolitej bez wymaganej koncesji postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. W dniu 14 września 2007 r. na rozprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał wyrok oddalający skargę G.Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia opłaty eksploatacyjnej za wydobywanie kopaliny pospolitej bez wymaganej koncesji. Na rozprawę skarżący stawił się osobiście, po ogłoszeniu wyroku został pouczony m.in., że pisemne uzasadnienie orzeczenia zostanie doręczone na wniosek zgłoszony przez stronę w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku, tj. od dnia 14 września 2007 r. Postanowieniem z dnia 5 października 2007 r. Sąd odmówił skarżącemu sporządzenia uzasadnienia wyroku. Odpis tego postanowienia został doręczony skarżącemu w dniu 15 października 2007 r. W dniu 22 października 2007 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Podał, że na rozprawie, na której był obecny, nie zrozumiał pouczenia Sądu, dotyczącego sposobu i terminu złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia i z tego powodu nie złożył takiego wniosku w ustawowym terminie. Skarżący wskazał, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, gdyż błędnie zrozumiał, że wyrok z uzasadnieniem zostanie mu doręczony z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Oceniając powyższy wniosek należy uznać, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie skarżący zachował ustawowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz zgodnie z art. 87 § 4 powołanej wyżej ustawy dokonał jednocześnie czynności, której terminowi uchybił. Należy przyjąć, złożenie przedmiotowego wniosku w dniu 22 października 2007 r. nastąpiło przed upływem 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Ponieważ przyczyną uchybienia terminu - na którą powołuje się skarżący - była niewiedza o sposobie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, to za datę ustania po stronie skarżącego przyczyny tegoż uchybienia trzeba uznać doręczenie odpisu postanowienia o odmowie sporządzenia uzasadnienia wyroku. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła jednak okoliczności, wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, jaką jest złożenie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Powołanie się przez skarżącego na niezrozumienie pouczenia o sposobie i trybie zaskarżenia wyroku nie może zostać uznane za skuteczne. Wobec osobistego stawiennictwa na rozprawę skarżący został pouczony w sposób właściwy o siedmiodniowym terminie na złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Pouczenie takie znalazło się również na doręczonym skarżącemu zawiadomieniu o rozprawie. Nawet więc ewentualne powody niezrozumienia ustnego pouczenia, podanego przez Sąd po ogłoszeniu wyroku, nie mogą mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowego wniosku wobec faktu otrzymania przez skarżącego stosownego pouczenia również w formie pisemnej. Jak wynika z postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r. (sygn. akt I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260), brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Skarżący zatem – nawet wobec faktu ewentualnego niezrozumienia pouczenia – winien dokonać innych czynności, mających na celu ochronienie go przed ujemnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego, jak chociażby zatelefonowanie do sekretariatu tutejszego Sądu w celu uzyskania stosownej informacji, czy też upewnienia się co do właściwego zrozumienia ustnego pouczenia, wygłoszonego na rozprawie lub pisemnego, zawartego w zawiadomieniu o rozprawie. Brak odpowiedniej wiedzy prawniczej, na co powołuje się skarżący, został uznany w orzecznictwie za okoliczność, która nie uzasadnia przywrócenia terminu (wyrok NSA z dnia 6 listopada 1998 r., sygn. akt I SA/Łd 153/97, LEX nr 37127) i ten pogląd podzielił Sąd rozpatrujący wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, złożony w niniejszej sprawie. W związku z faktem, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, a więc nie została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu, określona w art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie uwzględnił wniosku i na podstawie art. 86 § 1 w/w ustawy postanowił jak w sentencji.