VI SA/Wa 1073/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 2 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprzeciwu D. M. od zarządzenia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2017 r. pozostawiającego bez rozpoznania wniosek D. M. o przyznanie prawa pomocy. w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2017 roku nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej p o s t a n a w i a odrzucić sprzeciw Zarządzeniem starszego referendarza sądowego z dnia 31 sierpnia 2017 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek D. M. o przyznanie prawa pomocy. Zarządzenie to zostało doręczone na adres skarżącego w dniu 11 września 2017 r. W dniu 19 września 2017 r. skarżący nadał w placówce pocztowej sprzeciw na powyższe zarządzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369; dalej jako: p.p.s.a.), od zarządzeń i postanowień o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., strona może wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. Natomiast stosownie do art. 259 § 2 p.p.s.a. sprzeciw wniesiony po terminie sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że odpis zarządzenia starszego referendarza sądowego, będącego przedmiotem sprzeciwu, doręczono skarżącemu w dniu 11 września 2017r., a zatem termin do wniesienia środka zaskarżenia upływał 18 września 2017 r. Tymczasem sprzeciw skarżący wniósł, na co wskazuje data stempla pocztowego, w dniu 19 września 2017 r., czym niewątpliwie uchybił ustawowemu, siedmiodniowemu terminowi na dokonanie tej czynności. Wobec powyższego Sąd zobligowany był do odrzucenia sprzeciwu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., o czym postanowił jak w sentencji