VI SA/Wa 1077/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą “[...]" na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania natychmiastowej wykonalności decyzji nakładającej karę pieniężną postanawia odrzucić skargę. Skarżący – A. G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą “[...]", pismem z dnia [...] maja 2010 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania natychmiastowej wykonalności decyzji nakładającej karę pieniężną za naruszenie przepisów transportu drogowego. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że na postanowienie w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie przysługuje zażalenie, a zatem zaskarżenie takiego postanowienia jest możliwe wyłączenie w skardze do WSA na decyzję organu drugoinstancyjnego, wydaną w następstwie odwołania od rozstrzygnięcia pierwszoinstancyjnego. W związku z tym organ uznał, że brak jest podstaw prawnych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty. W powołanym zatem przepisie zawarta została zasada, że kontroli sądu administracyjnego podlegają wszystkie postanowienia, na które przysługuje zażalenie, a ponadto postanowienia kończące postępowanie lub rozstrzygające sprawę co do istoty. Zażalenie jest zwyczajnym, samodzielnym i formalnym środkiem prawnym. W myśl art. 141 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) – dalej Kpa., zażalenie przysługuje na postanowienia tylko w przypadkach wskazanych w ustawie. Podkreślić więc należy, że katalog postanowień zaskarżalnych do sądu administracyjnego, wydanych w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego jest zamknięty. W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji organu I instancji, na które to postanowienie zgodnie z treścią art. 141 § 1 w związku z art. 135 Kpa. zażalenie nie przysługuje. Jednocześnie postanowienia Głównego Inspektora Transportu Drogowego wydanego we wskazanym wyżej przedmiocie, nie można zaliczyć do kręgu postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, jak też postanowień kończących postępowanie w sprawie, albowiem dotyczy ono wyłącznie kwestii incydentalnej, nie mającej istotnego znaczenia dla toczącego się postępowania administracyjnego, którego celem jest wydanie decyzji rozstrzygającej materialną sprawę administracyjną. Mając powyższe na uwadze, iż wniesienie przedmiotowej skargi jest niedopuszczalne, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.