VI SA/Wa 1078/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant ref. staż. Katarzyna Smaga po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2011 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Krajowej Rady Doradców Podatkowych z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy doradców podatkowych oddala skargę Decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. nr [...] Krajowa Rada Doradców Podatkowych utrzymała w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] grudnia 2010 r. [...] w przedmiocie skreślenia B. P. (dalej jako "skarżący"), doradcy podatkowego o numerze wpisu [...] z listy doradców podatkowych. Powyższe decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Krajowa Rada Doradców Podatkowych, działając na podstawie art. 61 § 1 k.p.a. w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. a i art. 10 ust. 1a pkt 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2008 r., Nr 73, poz. 443 ze zm.) wszczęła w dniu [...] września 2010 r. postępowanie w sprawie skreślenia skarżącego z listy doradców podatkowych. Organ wskazał, że skarżący utracił prawo wykonywania zawodu z uwagi na wydanie w tej sprawie prawomocnego orzeczenia z dnia [...] czerwca 2009 r. wydanego przez [...] Oddział Zamiejscowy Sądu Dyscyplinarnego w [...] Krajowej Izby Doradców Podatkowych. Następnie skarżący złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, w którym podniósł, iż postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy doradców podatkowych nie zostało skutecznie doręczone, a także iż organ nie poinformował go o prawie do zaznajomienia się z aktami postępowania w sprawie skreślenia z listy doradców podatkowych. Zarzucił również orzeczeniu Sądu Dyscyplinarnego KIDP rażące naruszenie prawa poprzez niedoręczenie obwinionemu zawiadomienia o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego. Ponownie rozpoznając sprawę organ wskazał, że na podstawie art. 7 ust. 7 ustawy o doradcach podatkowych, doradca podatkowy jest obowiązany zawiadomić Krajową Radę Doradców Podatkowych o wszelkich zmianach danych dotyczących oznaczenia miejsca wykonywania doradztwa podatkowego, w terminie 30 dni od dnia zaistnienia tych zmian. Informacje o zmianie oznaczenia miejsca wykonywania działalności gospodarczej, przekazywane przez skarżącego do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], nie były przekazywane Krajowej Radzie Doradców Podatkowych. Ponadto zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie skreślenia z listy doradców podatkowych, przesłane na adres widniejący na liście doradców podatkowych, tj. ul. [...] zostało odebrane w dniu [...] października 2010 r., a odbiór został potwierdzony podpisem [...] P. (bez wskazania imienia osoby odbierającej pismo). Dlatego też, w oparciu o art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego, uznano, że zostało ono w sposób prawidłowy i skuteczny doręczone. Odnosząc się do zarzutów dotyczących procedury wydania przez sąd dyscyplinarny wyroku, organ podkreślił, że Sąd Dyscyplinarny KIDP jest niezależnym organem Krajowej Izby Doradców Podatkowych. Krajowa Rada Doradców Podatkowych nie ma możliwości badania prawidłowości przebiegu postępowań dyscyplinarnych, nie ma również wpływu na orzeczenia wydane przez Sąd Dyscyplinarny KIDP. Zauważyć należy, iż decyzja Krajowej Rady Doradców Podatkowych, wydana na podstawie orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego o pozbawieniu prawa wykonywania zawodu jest, na mocy art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. a) ustawy o doradztwie podatkowym, decyzją obligatoryjną. Następnie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniósł o uchylenie decyzji organu I i II instancji. Zaskarżonym decyzjom zarzucił naruszenie: 1) art. 10 § 1 k.p.a. poprzez wydanie decyzji bez poinformowania wnioskodawcy o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i tym samym uniemożliwienia mu wskazania, iż osoba odbierająca pisma nie była ani domownikiem, ani nawet nie zamieszkiwała pod wskazanym adresem; 2) art. 6 i 7 k.p.a. stosownie do których to przepisów organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa, stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, 3) art. 6 i art. 17 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności poprzez uniemożliwienia realizacji gwarantowanych przez konwencję praw - w szczególności poprzez: a) uniemożliwienie wcześniejszego zapoznania się z aktami; b) dyskryminację wnioskodawcy poprzez nieprzeprowadzenie jakiegokolwiek postępowania wyjaśniającego w kwestii własnoręczności podpisu i tożsamości osoby podpisującej odbiór korespondencji. Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie skarżący wskazał, że zawiadomienie o wszczęciu postępowania dyscyplinarnego jak i postępowania w sprawie skreślenia z listy doradców prawnych zostało doręczone na błędny adres jego rodziców. Kwestia ta nie została przez organ w żaden sposób wyjaśniona, pomimo przedstawienia tego zarzutu we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. Zdaniem skarżącego, organ dopuścił się również rażącego naruszenia przepisu art. 10 § 1 k.p.a. i art. 6 i art. 17 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, bowiem organ w toku postępowania prowadzonego zarówno w I jak i II instancji nie powiadomił go o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę m.in. decyzji administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, stosując przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej zwana p.p.s.a. Dz. U. nr 153 z 2002 r., poz. 1270 ze zm.). Zgodnie z art. 134 p.p.s.a. Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi i orzeka w granicach danej sprawy. Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] grudnia 2010 r. nie naruszają prawa. Podstawę materialnoprawną wydanych decyzji stanowiły art. 7 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. a i art. 10 ust. 1a pkt 4 ustawy z dnia 5 lipca 1996 r. o doradztwie podatkowym (Dz. U. z 2008 r., Nr 73, poz. 443 z późn. zm.). W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o doradztwie podatkowym organem prowadzącym listę doradców podatkowych jest Krajowa Rada Doradców Podatkowych, która prowadzi listę doradców podatkowych i podejmuje decyzje w sprawach wpisu na listę lub skreślenia z niej. Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. a) Krajowa Rada Doradców Podatkowych skreśla z urzędu doradcę podatkowego z listy w przypadku utraty prawa do wykonywania zawodu, które następuje m.in. w wyniku prawomocnego orzeczenia Sądu dyscyplinarnego o pozbawieniu prawa wykonywania zawodu (art. 10 ust. 1a pkt 4 ustawy o doradztwie podatkowym). W niniejszej sprawie do organu wpłynęło orzeczenie Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Doradców Podatkowych z dnia [...] czerwca 2009 r. ze stwierdzeniem jego prawomocności, skazujące skarżącego na karę pozbawienia prawa wykonywania zawodu. W tej sytuacji Krajowa Rada Doradców Podatkowych wobec kategorycznego sformułowania art. 10 ust. 1 pkt 2 lit. a ustawy o doradztwie podatkowym była zobowiązana do wszczęcia postępowania a następnie do wydania decyzji w przedmiocie skreślenia skarżącego z listy doradców podatkowych. Nadmienić należy, iż nie jest ona uprawniona do badania podstawy skreślenia, albowiem była związana prawomocnym wyrokiem sądowym w powyższym przedmiocie. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało doręczone stronie na adres wskazany przez nią we wniosku o wpis na listę doradców podatkowych i który to adres mimo obowiązku wynikającego z art. 7 ust. 7 ustawy o doradztwie podatkowym nie był przez stronę uaktualniany. W odpowiedzi na zawiadomienie o wszczęciu postępowania [...] B. P. nadesłał do organu pismo z [...] listopada 2010 r., w którym wskazał obecny adres dla doręczeń. Tak więc decyzja z dnia [...] grudnia 2010 r., sygn. akt [...] została skarżącemu doręczona na aktualny, wskazany przez niego adres. W powyższych okolicznościach strona była władna podjąć skuteczną obronę, co też uczyniła, składając wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym stanie rzeczy Sąd nie podzielił słuszności zarzutów skarżącego jakoby w postępowaniu przed Krajową Radą Doradców Podatkowych doszło do uchybień natury proceduralnej stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Zgodnie z art. 145 § 1b) p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję orzeka o jej uchyleniu wtedy, gdy stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast w myśl art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu. Skarżący mimo obowiązku wynikającego z art. 7 ust. 7 ustawy o doradztwie podatkowym nie powiadomił Rady o zmianie swojego miejsca zamieszkania. Nie można zarzucić więc organowi, iż zawiadomienie o wszczęciu postępowania wraz z pouczeniem o treści art. 10 k.p.a. zostało wysłane na wskazany pierwotnie adres zamieszkania. Przesyłka została doręczona skutecznie, nawet jeśli się przyjmie za prawdziwe twierdzenie strony, że pod tym adresem aktualnie zamieszkuje jego brat i jego podpis figuruje na potwierdzeniu odbioru (art. 43 k.p.a.). Skarżący powziął wiadomość o wszczęciu przeciwko niemu postępowania, czego dowodem było pismo z dnia [...] listopada 2010 r. W tym stanie rzeczy nie można przyjąć, że doszło do naruszenia prawa przy zawiadamianiu o wszczęciu postępowania i aby strona bez swojej winy nie brała udziału w postępowaniu. Istotnie organ przed wydaniem decyzji po ponownym rozpoznaniu sprawy nie pouczył skarżącego o treści art. 10 k.p.a., jednakże uchybienie to nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy, albowiem skarżący biorący już udział w postępowaniu nie wykazał jakich dowodów nie zgłosił wskutek tego naruszenia. W tym stanie rzeczy uznając zarzuty skargi za niezasadne Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o jej oddaleniu.