VI SA/Wa 1081/19

PostanowienieWSA w Warszawie2019-07-10

Skład orzekający: Danuta Szydłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o cofnięciu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, gdy skarżąca spółka twierdzi, że wykonanie tej decyzji uniemożliwi jej kontynuowanie działalności gospodarczej i narazi na znaczne szkody?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżąca spółka nie wykazała, że jej wykonanie spowoduje znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Samo cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, nawet jeśli wiąże się z negatywnymi konsekwencjami, nie jest wystarczające do uzasadnienia wstrzymania, zwłaszcza gdy spółka prowadzi również inną działalność gospodarczą. Ocena wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie obejmuje merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Spółka Z. Sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o cofnięciu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że spowoduje to niemożność kontynuowania działalności i znaczne szkody. Sąd rozpoznał wniosek na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Z. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Z. Sp. z o.o. z siedzibą w L. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2019 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek strona wskazała, że wykonanie decyzji wiąże się z obowiązkiem zwrotu zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego, co uniemożliwi kontynuowanie działalności gospodarczej w tym zakresie, a zatem może narazić skarżącą na znaczne szkody z tym związane. W tej sytuacji, zdaniem skarżącej Spółki, wniosek jest całkowicie uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe wynika z samego przepisu i zostało potwierdzone obowiązującym orzecznictwem. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 marca 2005 r. sygn. I OZ 62/05, sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji (podobnie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OZ 190/05, oraz z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04). Okolicznością uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie nie może być jedynie ogólne stwierdzenie, że zwrot zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego uniemożliwi kontynuowanie działalności gospodarczej w tym zakresie. W interesie skarżącej leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jej przypadku przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające powołanie się na przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, lecz Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt I GSK 1030/12). W rozpatrywanym przypadku nie zachodzą podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie skarżąca nie wykazała, że ewentualne wykonanie decyzji wyrządzi znaczne szkody lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Niebezpieczeństwa wystąpienia takich skutków nie uzasadnia bowiem samo cofnięcie zezwolenia na wykonywanie zawodu przewoźnika drogowego. Każda decyzja cofająca uprawnienia wiąże się bowiem z określonymi skutkami ponieważ celem takiej decyzji jest spowodowanie określonych skutków jako konsekwencja niespełniania określonych wymagań bądź naruszenia przepisów. Podkreślić należy, że jakkolwiek wydana w niniejszej sprawie decyzja wiąże się z określonymi negatywnymi skutkami dla skarżącej Spółki, to nie przesądza automatycznie o spowodowaniu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy odpisu z Rejestru Przedsiębiorców, przedmiotem działalności skarżącej Spółki jest też działalność m. in. w zakresie handlu hurtowego i detalicznego oraz roboty budowlane. Zaskarżona decyzja nie przesądza zatem o likwidacji Spółki. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji jest instytucją procesową i nie ma nic wspólnego z kontrolą zaskarżonej decyzji. Ocena, czy doszło do naruszenia zarzucanych w skardze przepisów nie jest przedmiotem postępowania w sprawie wpadkowej zainicjowanej wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Na tym etapie postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie bada merytorycznie skargi. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. upoważnia Sąd tylko do oceny złożonego wniosku, w której to ocenie nie mieści się weryfikacja prawidłowości decyzji. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło