VI SA/Wa 1083/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 4 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. S. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] września 2014 r., znak [...] w przedmiocie unieważnienia patentu na wynalazek postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE: W. S. (zwany dalej skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego RP z dnia [...] września 2014 r. znak [...], którą unieważniono należący do niego patent pt. "[...]" o numerze [...]. W skardze sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący dowodząc niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wskazał, że podmioty trzecie stosują rozwiązania objęte spornym patentem, a skarżący podjął czynności zmierzające do powstrzymania tych działań poprzez złożenie pozwu, w którym dochodzi między innymi roszczeń pieniężnych, w postaci bezpodstawnie uzyskanych korzyści oraz odszkodowania. Podniósł, że odmowa wstrzymania wykonania decyzji może wpłynąć na kwotę jaka zostanie zasądzona w zainicjowanym postępowaniu, co wiąże się z wyrządzeniem mu znacznej szkody. W wykonaniu zarządzenia z dnia 12 maja 2015 r. Sąd doręczając uczestnikowi postępowania odpis skargi zobowiązał go do zajęcia stanowiska w przedmiocie wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W odpowiedzi na powyższe pełnomocnik uczestnika postępowania pismem z dnia 19 czerwca 2015 r. uzupełnionym pismem z dnia 2 lipca 2015 r. wniósł o oddalenie wniosku jako nieuzasadnionego. Podniósł m. in., iż w sytuacji unieważnienia patentu, wstrzymania nienależnych dochodów z roszczeń nie można kwalifikować jako wyrządzenie szkody. Zarzucił również, iż dokumenty przedstawione w skardze nie mogą stanowić wiarygodnego dowodu w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej ppsa) zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 1 ppsa). Przesłanki te mogą zaistnieć łącznie lub oddzielnie. Mając na uwadze powyższy przepis uznać należy, że chodzi w tym przypadku o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/2004, nie publikowany). Jednakże podkreślenia wymaga, że ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Powyższe wynika z samego przepisu i zostało potwierdzone obowiązującym orzecznictwem. Jak stwierdził NSA w postanowieniu z dnia 16 marca 2005 r., sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji (postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r., sygn. akt I OZ 190/05, nie publ.; oraz postanowienie NSA z 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04). Skarżący we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazał, dowodząc niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, że niewstrzymanie wykonania decyzji może wpłynąć na kwotę jaka zostanie zasądzona na jego rzecz przez Sąd na skutek pozwu, którym dochodzi on roszczenia pieniężne w postaci bezpodstawnie uzyskanych korzyści oraz odszkodowania za korzystanie przez podmioty trzecie z rozwiązania objętego spornym patentem. Skoro, stosownie do przepisu art. 61 § 3 ppsa podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, tak więc nie jakiejkolwiek lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czyli takich, których nie można byłoby naprawić w razie ewentualnego uwzględnienia skargi, to stwierdzić należy, że towarzyszące złożonemu wnioskowi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji okoliczności, trudno odnieść do przesłanek określonych treścią ww. przepisu. Skarżący nie wyjaśnił bowiem na czym miałaby polegać znaczna szkoda w rozumieniu art. 61 § 3 ppsa w związku z brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wprawdzie unieważnienie patentu może mieć wpływ na sytuację ekonomiczną skarżącego, może też skutkować brakiem opłat za korzystanie z wynalazku, czy też, jak podano, umożliwić podmiotom trzecim ingerowanie w stworzony przez niego wynalazek, jednakże okoliczności te nie zostały poparte przez skarżącego konkretnymi danymi finansowym. Skarżący jedynie enigmatycznie wskazał, iż odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może wpłynąć na kwotę jaka zostanie zasądzona zainicjowanym przez niego pozwem o bezpodstawne uzyskanie korzyści oraz o odszkodowanie. Trudno zatem uznać, że argumentacja wniosku odnosząca się do wystąpienia przesłanek określonych treścią art. 61 § 3 ppsa, mających świadczyć o zasadności przyznania skarżącemu ochrony tymczasowej, jest wystarczająca do uznania, że w przedmiotowej sprawie rzeczywiście zachodzi wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.