VI SA/Wa 1092/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 października 2011 r. sygn. akt VI SA/Wa 1092/11 zapadłego w sprawie ze skargi M. Sp. z o.o. z siedzibą G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 4 października 2011 r. (k. 55) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2011 r. Nr [...] oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wyrok wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o sposobie jego zaskarżenia (k. 73) został doręczony Prezesowi NFZ dnia 27 października 2011 r. (k. 87). Wobec nie wniesienia środka odwoławczego od ww. wyroku stał się on prawomocny z dniem 29 listopada 2011 r. (verte k. 55). W dniu 13 grudnia 2011 r. pełnomocnik Prezesa NFZ wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej (k. 90). W uzasadnieniu wniosku podał, że w dniu 24 listopada 2011 r. uległ poważnej kontuzji [...], co wyłączyło go z życia zarówno prywatnego, jak i zawodowego. Na dowód załączył szpitalną kartę informacyjną oddziału ratunkowego wystawioną 25 listopada 2011 r. Podkreślił, że do obowiązków zawodowych powrócił 12 grudnia 2011 r. Dowodząc braku winy powołał się na natłok obowiązków związanych z bieżącą obsługą prawną Centrali NFZ w tym łączenie obowiązków [...] i radcy prawnego oraz skomplikowany charakter sprawy. Zaznaczył również, że jest osobą samotną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym jest dopuszczalne wówczas, gdy strona nie dokonała tej czynności w terminie bez swojej winy (art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowana dalej jako p.p.s.a.). Nadto okoliczności wskazujące na brak winy strona winna uprawdopodobnić w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu. Z ustaniem okoliczności uniemożliwiających dochowanie terminu ustawodawca wiąże ten skutek, iż od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, liczy się siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu (art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a.). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana. Zatem, aby możliwe było ubieganie się o przywrócenie terminu musi zaistnieć obiektywna, realna przeszkoda uniemożliwiająca stronie dokonanie czynności. Przy czym powstanie tej przeszkody nie może być spowodowane działaniem strony i musi być od niej całkowicie niezależne. W orzecznictwie i w literaturze prawniczej przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Stosownie do art. 87 § 4 p.p.s.a wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu należy dokonać czynności, której nie dokonano w terminie. Rozpoznając niniejszy wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej w pierwszej kolejności należało zbadać czy jest on dopuszczalny oraz czy został złożony w trybie i terminie wyżej wskazanym. Sąd uznał, że wniosek jest dopuszczalny. Po pierwsze termin do złożenia skargi kasacyjnej jest terminem ustawowym, podlegającym przywróceniu na wniosek strony, na zasadach ogólnych wskazanych powyżej. Po drugie termin ten przez pełnomocnika został niedotrzymany - upłynął z dniem 25 listopada 2011 r.. Sąd uznał także, że wniosek został złożony w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Pełnomocnik jako datę powrotu do obowiązków zawodowych podał 12 grudnia 2011 r., a wniosek złożył w dniu 13 grudnia 2011 r. Sąd zauważa również, że wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu pełnomocnik dokonał czynności której uchybił. Przechodząc do merytorycznej oceny wniosku o przywrócenie terminu Sąd uznał go za niezasadny. Pełnomocnik uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu powołał się na swój zły stan zdrowia oraz na natłok obowiązków związanych z bieżącą obsługą prawną Centrali NFZ. Powody te nie dają podstaw do przywrócenie wnioskowanego terminu. Jak wskazano na wstępie przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której nie można usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Pełnomocnik wskazał, że dnia 24 listopada 2011 r. uległ kontuzji [...], co wyłączyło go z życia zawodowego i uniemożliwiło złożenie skargi kasacyjnej w tak skomplikowanej sprawie. Sąd zauważa, że z załączonej do sprawy szpitalnej karty informacyjnej z dnia 25 listopada 2011 r. wynika, że istotnie pełnomocnik uległ kontuzji, jednakże w wyniku owego zdarzenia nie zostało mu wystawione zwolnienie od pracy, ani nie został hospitalizowany. W ocenie Sądu powyższy dokument jest tylko potwierdzeniem zaistnienia kontuzji. Nie ma zaś w aktach sprawy dowodu na to, że pełnomocnik został zwolniony z obowiązków zawodowych, co w konsekwencji nie daje podstaw do przywrócenia wnioskowanego terminu. Odnosząc się do kwestii skomplikowanego charakteru sprawy oraz natłoku obowiązków pełnomocnika Sąd uważa, że fakty te również nie dają podstawy do przywrócenia terminu. Pełnomocnik jako [...], zajmujący się obsługą prawną NFZ z pewnością zna charakterystykę postępowań prowadzonych przed tym organem. Nadto jako [...] winien tak zorganizować prace w Biurze, którym kieruje, aby nie dochodziło do sytuacji jaka ma miejsce w niniejszej sprawie. Trudno sobie bowiem wyobrazić, że w przypadku nagłej, niezaplanowanej nieobecności –[...] NFZ wszelkie sprawy związane z obsługą prawną nie mają nadawanego biegu. Pełnomocnik podał również, że jest osobą samotną. Fakt ten nie przemawia za przywróceniem terminu z uwagi na to, że w niniejszym przypadku pełnomocnik obowiązany był w sytuacji choroby posłużyć się współpracownikami z [...], a nie osobami bliskimi. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik nie dołożył należytej staranności i dbałości o interesy własne oraz Prezesa NFZ. Okoliczności wskazane przez niego nie uprawdopodobniają braku winy w niedochowaniu terminu do złożenia skargi kasacyjnej na tyle, aby mogło nastąpić przywrócenie wnioskowanego terminu. Mając powyższe na uwadze, działając w oparciu o art. 86 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.