VI SA/Wa 1097/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na pismo Ministra Infrastruktury z [...] lutego 2010 r. w przedmiocie egzaminu dla kandydatów na egzaminatorów postanawia: odrzucić skargę Pismem z 31 marca 2010 r. skarżący – K. G., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - za pośrednictwem organu, skargę na pismo Ministra Infrastruktury (dalej Minister) z [...] lutego 2010 r., którym uzyskał odpowiedź na skargę dotyczącą oceny z egzaminu dla kandydatów na egzaminatorów osób, ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami śliniakowymi, który odbył się [...] października 2009 r. Powyższa skarga została wniesiona w następującym stanie faktycznym. Dnia [...] października 2009 r. skarżący przystąpił do egzaminu dla kandydatów na egzaminatorów osób, ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami śliniakowymi. Egzamin ten przeprowadzany był przez komisję weryfikacyjną wskazaną w art. 110 ust. 1 pkt 8 ustawy z 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., nr 108, poz. 908 ze zm.), cytowana dalej jako r.d. Wobec uzyskania negatywnego wyniku z ww. egzaminu skarżący pismem z [...] października 2009 r. zwrócił się do Ministra z prośbą o udostępnienie mu pytań egzaminacyjnych, w których popełnił błędy, celem zweryfikowania wyniku swojego egzaminu. W odpowiedzi na powyższe - w ramach nadzoru merytorycznego nad pracami komisji weryfikacyjnej, Minister pismem z [...] listopada 2009 r. wskazał, że pytania egzaminacyjne nie są publikowane, ale udostępniane na życzenia zdającego i skarżący uzyskała arkusz odpowiedzi w formie wydruku. Nadto organ stwierdził - po przeprowadzeniu analizy pytań egzaminacyjnych i odpowiedzi udzielonych przez skarżącego, że skarżący nie udzielił odpowiedzi na cztery pytania z dwudziestu zadanych. Nadto egzamin został przeprowadzony zgodnie z procedurami. Pismem z [...] grudnia 2009 r. – zatytułowanym odwołanie, skarżący zwrócił się do Ministra o zaliczeniu mu rzeczonego na wstępie egzaminu, stojąc na stanowisku, że z uzyskanego wydruku arkusza odpowiedzi nie wynikało, w których pytaniach popełnił błędy i jaka była treść pytań. W odpowiedzi Minister pismem z [...] lutego 2010 r. podtrzymał wcześniejsze stanowisko i podał, ze nie widzi podstaw do unieważnienia egzaminu skarżącego, który został przeprowadzony w sposób prawidłowy, a w konsekwencji nie ma możliwości uznania wyniku egzaminu za pozytywny. Na powyższe skarżący wniósł do Sądu skargę podając, że przebieg egzaminu nie budził jego zastrzeżeń. Zarzucił, że z otrzymanego arkusza odpowiedzi w formie wydruku nic nie wynikało, więc nie mógł stwierdzić na czym polegały jego błędy. W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi jako nieuzasadnionej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając sprawę w pierwszej kolejności bada, czy przedmiot skargi – w tym przypadku pismo Ministra z [...] lutego 2010 r., podlega jego kontroli. Sądy administracyjne w zakresie swej właściwości rzeczowej sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej wyłącznie pod względem legalności - zgodności z prawem. Kontrola ta ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracji publicznej enumeratywnie wskazane w ustawie z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zwana dalej p.p.s.a W myśl art. 3 § 2 p.p.s.a., właściwość rzeczowa sądów administracyjnych ogranicza się do orzekania w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Sąd mając na uwadze powyższy przepis, określający jego właściwość rzeczową uznał, że zaskarżone w niniejszym przypadku pismo z [...] lutego 2010 r. nie należy do żadnej z ww. kategorii przedmiotów – nie jest ani decyzją administracyjna, ani postanowieniem, ani innym aktem, stanowiącym przejaw władczej działalności organów administracji publicznej i kreującym uprawnienia, bądź obowiązki w konkretnej sprawie indywidualnej. Biorąc bowiem pod uwagę treść tego pisma oraz przebieg sprawy Sąd stwierdził, że nie sposób uznać go za akt administracyjny, wydany w indywidualnej sprawie, który określałby na zewnątrz organu administracyjnego jakiekolwiek prawa, bądź obowiązki, konkretnie oznaczonego podmiotu, w indywidualnie oznaczonej sprawie administracyjnej. Zgodnie z § 63 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 27 października 2005 r. w sprawie szkolenia, egzaminowania i uzyskiwania uprawnień przez kierujących pojazdami, instruktorów i egzaminatorów (Dz. U. 2005, nr 217, poz. 1834), dalej jako rozporządzenie po zakończeniu egzaminu przewodniczący komisji weryfikacyjnej wydaje, za pośrednictwem właściwego organu ewidencyjnego, zaświadczenie według wzoru określonego w załączniku nr 18 do rozporządzenia (...). W myśl § 64 rozporządzenia osoba egzaminowana może zgłosić odpowiednio do ministra właściwego do spraw transportu lub starosty, za pośrednictwem przewodniczącego komisji, w formie pisemnej, skargi i zastrzeżenia co do jego przebiegu i oceny. Ja wynika z akt sprawy skarżący złożył do ministra właściwego do spraw transportu - Ministra Infrastruktury, skargę o której mowa w § 64 rozporządzenia. Tym samym wszczął postępowanie nadzorcze Ministra nad merytoryczną działalnością komisji weryfikacyjnej, która [...] października 2009 r. przeprowadziła egzamin. W wyniku nadzoru Minister udzielił skarżącemu odpowiedzi (pismo z [...] listopada 2009 r.) podając, że egzamin został przeprowadzony prawidłowo, a skarżący udzielił błędnych odpowiedzi na cztery z dwudziestu zadanych pytań. Skarżący odpowiedź tą oraz kolejne pismo Ministra z [...] lutego 2010 r. potraktował jako decyzje administracyjne i wniósł od nich kolejno odwołanie, a następnie skargę do sądu administracyjnego. Sąd zauważa, że zarówno pismo Ministra z [...] listopada 2009 r., jak i pismo z [...] lutego 2010 r. były jedynie odpowiedzią w sprawie, w której skarżący wniósł skargę, o której mowa w § 64 rozporządzenia. Pisma te były informacjami o wynikach przeprowadzonego przez Ministra nadzoru nad merytoryczną działalnością komisji weryfikacyjnej. W żadnym razie nie można ich uznać za władcze akty administracji publicznej, wydane w indywidualnej sprawie administracyjnej. W konsekwencji pism tych nie można poddać skutecznie kontroli sądu administracyjnego, którego kognicja ograniczona jest do aktów i czynności wskazanych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zaskarżone pismo z [...] lutego 2010 r. nie podlega kontroli sądu administracyjnego w myśl przepisów Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwość sądów administracyjnych nie jest określona bowiem klauzulą generalną - tak jak właściwość sądów powszechnych. Jak wskazano na wstępie sądy administracyjne sprawują kontrolę działania administracji publicznej jedynie w zakresie legalności – tj. zgodności z powszechnie obowiązującym prawem i to odnośnie ściśle określonych przedmiotów, które zostały enumeratywnie wskazane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2001 r. sygn. akt OPS 3/01 nr LEX 50428). W związku z powyższym, zaskarżone pismo jako nieobjęte zakresem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego - określonej w ww. przepisach, nie podlega rozpoznaniu przez ten Sąd, co w konsekwencji skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu.