VI SA/Wa 11/16

WyrokWSA w Warszawie2019-08-23

Skład orzekający: Ewa Frąckiewicz, Pamela Kuraś-Dębecka, Joanna Wegner

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej prawidłowo ustalił kwotę udziału przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej za rok 2006, uwzględniając ostateczne i prawomocne decyzje dotyczące wysokości dopłaty oraz wskaźnika procentowego udziału przedsiębiorców?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Prezes UKE prawidłowo ustalił kwotę udziału skarżącej w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej za rok 2006. Kwota ta została obliczona jako iloczyn ostatecznie ustalonego wskaźnika procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych i przychodu skarżącej z działalności telekomunikacyjnej za 2006 rok. Sąd podkreślił, że decyzje dotyczące wysokości dopłaty oraz wskaźnika procentowego były już ostateczne i prawomocne, co oznaczało, że organ miał obowiązek je uwzględnić w dalszym postępowaniu indywidualnym, bez ponownego badania kwestii statusu przedsiębiorcy telekomunikacyjnego czy wysokości jego przychodów.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi C. S.A. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej (UKE) ustalającą kwotę udziału tej spółki w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej za rok 2006. Skarżąca kwestionowała prawidłowość ustalonej kwoty, zarzucając błędy w określeniu przychodów z działalności telekomunikacyjnej oraz kręgu podmiotów zobowiązanych do udziału w dopłacie. Spółka podnosiła, że wcześniejsze decyzje Prezesa UKE, na których oparto ostateczne rozstrzygnięcie, były wadliwe.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Joanna Wegner Protokolant st. sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi C. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty oddala skargę Zaskarżoną decyzją, znak [...] z dnia [...] października 2015 roku Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej, dalej "Prezes UKE" utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] kwietnia 2015 roku, znak [...] którą: 1) ustalił kwotę udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia, w okresie od dnia 8 maja 2006 roku do dnia 31 grudnia 2006 udogodnień dla osób niepełnosprawnych z wyłączeniem aparatów publicznych przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, wchodzących w skład usługi powszechnej świadczonej przez T. SA (aktualnie O. SA) przyznaną w wysokości 744,838,18 zł decyzją Prezesa UKE z dnia [...] maja 2011 roku, znak [...] utrzymanej w mocy decyzją z [...] września 2011 r., zwaną dalej "Dopłatą 2006" w wysokości 6685,36 zł dla C. S.A. zwanego dalej "stroną, "spółką", "skarżącą" jako przedsiębiorcy telekomunikacyjnego obowiązanego do udziału w pokryciu tej dopłaty 2) decyzji nadał rygor natychmiastowej wykonalności. Powyższe decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Decyzją z dnia [...] maja 2011 roku, znak [...] utrzymaną w mocy decyzją z dnia [...] września 2011 roku, znak [...] Prezes UKE przyznał Dopłatę 2006 w wysokości 744,838,18 zł. W dniu [...] marca 2014 roku Prezes UKE wydał decyzję znak [...], którą ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006 i ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych, wskazanych w pkt 1 decyzji. Po rozpoznaniu wniosków przedsiębiorców telekomunikacyjnych o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji Prezesa UKE z dnia [...] marca 2014 roku, w dniu [...] października 2014 r. Prezes UKE wydał decyzję, znak [...], który uchylił w części decyzję z dnia [...] marca 2014 roku w zakresie pkt 1 i 2 i w tym zakresie orzekł co do istoty sprawy tj. – ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006 oraz - ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2006, wskazanych w pkt 1 powyżej w wysokości 0,0018499671%. Pismem z dnia [...] października 2014 roku Prezes UKE zawiadomił C. S.A. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie ustalenia kwoty jej udziału w pokryciu Dopłaty 2006. Pismem z [...] maca 2015 roku Prezes UKE zawiadomił stronę o przysługującej jej, zgodnie z art. 10 § 1 KPA możliwości zapoznania się z materiałem zgromadzonym w sprawie, a także wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Spółka nie skorzystała z tej możliwości. W dniu [...] kwietnia 2015 roku prezes UKE wydał decyzję, którą: 1) ustalił kwotę udziału w pokryciu Dopłaty 2006 w wysokości 6685,36 zł dla C. S.A. jako przedsiębiorcy telekomunikacyjnego obowiązanego do udziału w pokryciu tej dopłaty, 2) nadał tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności, Strona wystąpiła z wnioskiem z dnia [...] maja 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, w której wniosła 1) o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, 2) uchylenie rygoru jej natychmiastowej wykonalności Zdaniem C. S.A., wydając zaskarżoną decyzję Prezes UKE przyjął nieprawidłową wysokość sumy przychodów z działalności telekomunikacyjnej osiągniętych przez C. S.A. w 2006 r., określoną w decyzji [...]. 05.2014 r. Spółka poinformowała, że złożyła w dniu [...] listopada 2014 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (zwanego dalej także "WSA") w Warszawie, zaskarżając decyzję w całości i zarzucając jej naruszenie przepisów prawa materialnego oraz przepisów postępowania, tj.: • art. 98 ust. 1 Pt (w brzmieniu obowiązującym od dnia 14 stycznia 2006 r.), • art. 98 ust. 1 Pt (w brzmieniu obowiązującym od dnia 14 stycznia 2006 r.) w zw. z art. 107 § 1 Kpa i w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, • 107 § 1 i § 3 Kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, • art. 77 § 4 i art. 10 § 1 Kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, • 77 § 4 Kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, • art. 8 Kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, • art. 7 i art. 77 § 1 Kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, • art. 105 § 1 Kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt, • art. 2 pkt 27 Pt polegające na błędnej wykładni pojęcia "przedsiębiorcy telekomunikacyjnego", • art. 97 i art. 98 ust. 2 Pt, • art. 98 ust. 3 Pt, • art. 13 w związku z motywem (23) dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej, Dz. U. UE L z dnia 24 kwietnia 2002 r.). Spółka poinformowała, że sprawa z jej skargi toczy się przed WSA w Warszawie pod sygnaturą VI SA/Wa 4267/14. Skarżąca podała, że postępowanie wszczęte przez Prezesa UKE na podstawie art. 98 Pt składa się z dwóch etapów: 1) etap I (art. 98 ust. 2 Pt) – ustalenie listy przedsiębiorców obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty i ustalenie jednolitego wskaźnika procentowego udziału wszystkich zobowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty przedsiębiorców telekomunikacyjnych w roku kalendarzowym, za który dopłata jest przyznawana, 2) etap II (art. 98 ust. 3 Pt) – ustalenie kwoty udziału przedsiębiorcy w pokryciu dopłaty Zdaniem skarżącej Prezes UKE, wydając decyzję z dnia [...] października 2014 roku, w której ustalił listę przedsiębiorców obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty oraz ustalił jednolity wskaźnik procentowego udziału zobowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006: 1) ustalił i przyjął nieprawidłową wysokość przychodu osiągniętego przez C. S.A. z wykonywanej działalności telekomunikacyjnej w roku 2006 2) ustalił nieprawidłowy krąg podmiotów obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006. Według oceny strony Prezes UKE wykazał niekonsekwencję w określaniu charakteru usługi satelitarnej telewizji cyfrowej bowiem do wiosny 2014 r. podawał publiczne informacje, że usługa ta nie jest usługą telekomunikacyjną w rozumieniu definicji legalnej, aby następnie i ostatecznie- to jest w 2014 r. w odniesieniu do 2006 roku zmienić kwalifikację usługi satelitarnej telewizji cyfrowej. Zdaniem strony powyższe działanie organu miało znaczący wpływ na wysokość udziału C. S.A. w pokryciu Dopłaty 2006. • Skarżąca podniosła, ze Prezes UKE w decyzji z dnia [...] października 2014 r. ustalił nieprawidłowo krąg podmiotów obowiązanych do udziału w pokryciu dopłaty. W szczególności, Prezes UKE zaniechał poczynienia ustaleń faktycznych dotyczących przedsiębiorców świadczących w 2006 r. "usługę poczty elektronicznej" a także ustaleń faktycznych w odniesieniu do platformy cyfrowej "n", a przede wszystkim w zakresie uzyskanych przez platformę cyfrową "n" (I. S.A.) w 2006 r. przychodów z usług "(...) udostępniania kodowanych programów telewizyjnych i radiowych oraz innych usług". Przychody- za 2006 r. – platformy cyfrowej "n" (I.) z usług, które prezes UKE określił jako "Usługa udostępniania kodowanych programów telewizyjnych i radiowych oraz innych usług (...)" nie tylko mogły, ale musiałyby wpłynąć na sumę przychodów przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do uczestniczenia w dopłacie. Zdaniem C. wskutek opisanych powyżej nieprawidłowości czyniących wadliwym rozstrzygnięcie Prezesa UKE w zakresie I etapu postepowania w sprawie Dopłaty 2006, II etap postępowania, tj. ustalenie kwoty udziału przedsiębiorcy telekomunikacyjnego w pokryciu dopłaty, nie mógł zostać rozstrzygnięty w sposób prawidłowy. • W ocenie skarżącej ustalając wysokość udziału C. S.A. w pokryciu dopłaty, Prezes UKE zastosował wskaźnik procentowy (0,0018499671%) oraz wysokość przychodu C. S.A. (361 377 024,00 zł) w wysokościach, które według Skarżącego są nieprawidłowe i zostały zakwestionowane przez spółkę w skardze do WSA w Warszawie (sygn. akt VI SA/Wa 4267/14). Tym samym ustalenie kwoty udziału C. S.A. w pokryciu dopłaty, jest, zdaniem skarżącej, obarczone zasadniczym błędem i winno zostać uchylone. C. S.A. wniósł o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności, nadanego Zaskarżonej decyzji z uwagi na to, że wykonanie ww. decyzji może spowodować szkodę finansową oraz trudne do odwrócenia skutki. Zdaniem strony, ustalenie kwoty udziału C. S.A. w pokryciu dopłaty, jest obarczone zasadniczym błędem powodowanym tym, że Prezes UKE ustalił nieprawidłową wysokość osiągniętego przez C. S.A. przychodu z działalności telekomunikacyjnej wykonywanej w 2006 r. oraz ustalił nieprawidłowy krąg podmiotów obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006. W ocenie spółki powyższe uchybienie Prezesa UKE w postępowaniu toczącym się na podstawie art. 98 ust. 2 Pt skutkuje wadliwym rozstrzygnięciem w postępowaniu prowadzonym na podstawie art. 98 ust. 3 Pt. W przypadku C. S.A. uchybienia Prezesa UKE doprowadziły do znacznego zawyżenia kwoty udziału C. S.A. w Dopłacie 2006. Uiszczenie przez spółkę ustalonej w zaskarżonej decyzji kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2006 ze względu na jej zawężenie wskutek nieprawidłowego ustalenia osiągniętego przez spółkę przychodu z działalności telekomunikacyjnej w 2006 roku narazi ją na szkodę majątkową. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Prezes UKE decyzją z [...] października 2015 roku utrzymał w mocy swoje poprzednie rozstrzygnięcie w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa w zw. z art. 206 ust. 1 Pt. W uzasadnieniu decyzji organ podniósł, że kwestie udziału w pokryciu dopłaty do kosztów świadczenia usługi powszechnej, przyznanej zgodnie z art. 96 Pt regulują w sposób konkretny normy prawne zwarte w przepisach art. 97-99 Pt. Zgodnie z art. 96 Pt Prezes wydał najpierw decyzję przyznającą Dopłatę 2006, w tym ustalającą jej wysokość następnie zgodnie z art. 98 ust. 1-3 Pt organ wydał decyzję, w której ustalił przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006 oraz wysokość jednolitego wskaźnika procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w pokryciu Dopłaty 2006 w wysokości 0,0018499671%, natomiast decyzje z dnia [...] kwietnia 2015 roku i 30 października 2015 roku są decyzjami ustalającymi indywidulaną kwotę udziału w Dopłacie 2006 dla C. S.A. jako jednego z przedsiębiorców telekomunikacyjnych zobowiązanych do udziału w Dopłacie 2006. Indywidualna kwota udziału w Dopłacie 2006 dla C. S.A. została wyliczona według wzoru K= Pn X W%, gdzie: K - kwota udziału w pokryciu Dopłaty 2006 dla danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w tej dopłacie W% - jednolity wskaźnik procentowy udziału przedsiębiorców obowiązanych do udziału w Dopłacie 2006 w wysokości 0,0018499671% Pn - suma przychodów z działalności telekomunikacyjnej za 2006 rok danego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego zobowiązanego do udziału w Dopłacie 2006 i/lub przedsiębiorcy/-ów telekomunikacyjnych, który w 2006 roku osiągnęli przychody powyżej 4 mln złotych, a których dany przedsiębiorca telekomunikacyjny zobowiązany do udziału w Dopłacie 2006 Organ odnosząc powyższe rozważania do okoliczności niniejszej sprawy, wskazał, że ustalone zostało, że: 1) C. S.A. w 2006 roku osiągnął przychody z tytułu działalności telekomunikacyjnej w wysokości 361 377024,00 złotych, 2) spółka nie jest następcą prawnym innych przedsiębiorców telekomunikacyjnych, którzy w 2006 roku uzyskali przychody z tytułu działalności przewyższające 4 mln złotych. W związku z tym organ stwierdził, że w przypadku C. S.A.: – Suma Pn wynosi 361 377024,00 złotych – K wynosi 6 685,36 złotych, gdyż K= 361 377 024,00 złotych x 0,0018499671%= 6685,36 złotych. Tak więc w przypadku C. S.A. kwota udziału w pokryciu Dopłaty 2006 wynosi 6685,36 złote, tak jak to zostało ustalone w decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 roku. Odnosząc się do zarzutów, podniesionych przez stronę we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy a dotyczących nieprawidłowego obliczenia wskaźnika procentowego oraz wysokość przychodu z tytułu działalności telekomunikacyjnej osiągnięto przez C. S.A. w 2006 roku ustalonych w decyzji z dnia [...] października 2014 roku Prezes UKE stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o stan faktyczny i prawny obowiązujący w momencie jej wydania. W chwili obecnej decyzja z dnia [...] października 2014 roku będąca decyzją ostateczną w administracyjnym toku instancji, nadal istnieje w obrocie prawnym co oznacza, że organ ma obowiązek wziąć pod uwagę jej treść bez oczekiwania na ewentualne rozstrzygnięcie w przedmiocie stwierdzenia jej prawidłowości/oceny zgodności z prawem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie VI SA/Wa 4267/14. Na decyzję Prezesa UKE z dnia [...] października 2015 roku C. S.A. z siedzibą w Warszawie wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając jej: 1. naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy (możliwy istotny wpływ tych uchybień na wynik sprawy wykazano w treści uzasadnienia skargi): • art. 98 ust. 3 Prawa telekomunikacyjnego (w brzmieniu obowiązującym od dn. 14 stycznia 2006 r.), • 107 § 1 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, • art. 80 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, • art. 77 § 4 art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, • 77 § 4 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, • art. 8 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, • art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, • art. 78 § 1 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, • art. 15 w zw. z art. 127 § 3 i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. i w zw. z art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego, • art. 11 k.p.a. w zw. z art. 206 ust. 1 Prawa telekomunikacyjnego. 2. naruszenie przepisów prawa materialnego: • art. 98 ust. 3 w zw. z art. 2 pkt 27 Prawa telekomunikacyjnego (w brzmieniu do 21 stycznia 2013 r. i w brzmieniu od dn. 21 stycznia 2013 r.)- polegające na przyjęciu w zaskarżanej decyzji, iż skarżący jest lub był "przedsiębiorcą telekomunikacyjnym"- bez określenia, w zaskarżanej decyzji, sposobu rozumienia pojęcia "przedsiębiorca telekomunikacyjny", • art. 98 ust. 3 w zw. z art. 2 pkt 27 Prawa telekomunikacyjnego (w brzmieniu do 21 stycznia 2013 r. i w brzmieniu od dn. 21 stycznia 2013 r.) w zw. z art. 13 w zw. z motywem (23) dyrektywy 2002/22/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dn. 7 marca 2002 r. w sprawie usługi powszechnej i związanych z sieciami i usługami łączności elektronicznej praw użytkowników (dyrektywa o usłudze powszechnej), przez niewłaściwe zastosowanie art. 98 ust. 3 w zw. z art. 2 pkt 27 Prawa telekomunikacyjnego, polegające na ich zastosowaniu pomimo tego, że skarżący nigdy nie działał, ani nie działa na rynku świadczenia usługi powszechnej, • art. 98 ust. 3 i art. 206 Prawa telekomunikacyjnego przez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na ich zastosowaniu w ich znaczeniu normatywnym na czas wydania zaskarżonej decyzji, a nie w ich znaczeniu normatywnym w 2006 r., to jest w znaczeniu normatywnym prawnie relewantnym dla faktów zaistniałych w 2006 r. Skarżąca wniosła na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. o prowadzenie uzupełniających dowodów z dokumentu, tj. • z wydruku widoku strony internetowej UKE z komunikatem pt. "Oferta programowa" podawanego na stronie internetowej Prezesa UKE na okoliczności treści stanowiska Prezesa UKE, że: Usługa udostępniania kodowanych programów telewizyjnych i radiowych oraz innych usług, których zakres szczegółowo określa umowa oraz regulamin świadczenia usług nie stanowi świadczenia usług telekomunikacyjnych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 171, poz. 1800 z późn. zm.). (...)", • Z wydruku komunikatu ("Stanowisko") pt. "Telewizja jako usługa telekomunikacyjna" podawanego na stronie internetowej Prezesa UKE na okoliczność treści stanowiska Prezesa UKE, iż od 6 marca 2014 r.: "(...) do usługi telewizji świadczonej drogą kablową lub satelitarną będą stosowane przepisy Pt, w szczególności w zakresie zawierani lub zmiany warunków umowy oraz obowiązków informacyjnych względem użytkowników końcowych." Podnosząc powyższe zarzuty strona wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] kwietnia 2015 roku. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 23 sierpnia 2019 roku skarżąca podniosła dodatkowe zarzuty, wskazując, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 97 w zw. z art. 98 ust. 3 Pt w związku z art. 2 § 2, art. 4 i art. 5 i art. 68 § 1 i art. 21 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 roku przez niewłaściwe zastosowanie polegające na zaniechaniu ich zastosowania, pomimo, że decyzja w przedmiocie ustalenia kwoty udziału w pokryciu dopłaty za 2006 rok mogła być wydana i doręczona skarżącej tylko do dnia 31 grudnia 2012 r. a decyzje takie Prezes UKE wydał w dniu [...] kwietnia 2015 roku i [...] października 2015 roku. Poza tym strona wskazała na naruszenie art. 97 w zw. z art. 98 ust. 3 Pt w zw. z art. 1, 21 ust. 1 pkt 2 i art. 3 pkt 8 Ordynacji Podatkowej przez błędną wykładnię polegającą na pominięciu przy dokonywaniu wykładni art. 97 i 98 ust. 3 Pt przepisów art. 1, 21 ust. 1 pkt 2 i art. 3 pkt 8 Ordynacji podatkowej definicji legalnej zawartej w Ordynacji podatkowej. Pełnomocnik organu wnosił o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. p. 2188 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta w myśl § 2 w/w artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sąd administracyjny bada zaskarżoną decyzję, postanowienie, akt bądź inne czynności z zakresu administracji publicznej czy nie narusza ona przepisów prawa materialnego oraz czy została wydana zgodnie z przepisami postepowania nie bierze natomiast pod uwagę względów słusznościowych bądź też zasad współżycia społecznego. Poza tym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną z zastrzeżeniem art. 57a (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. p. 1302 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.). Mając powyższe kryteria na uwadze sąd uznał, że skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu wskazującym na jej uchylenie. Przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa UKE z dnia [...] października 2015 roku utrzymująca w mocy poprzednią decyzję tego organu z [...] kwietnia 2015 roku ustalającą indywidualną kwotę udziału skarżącej w pokryciu Dopłaty 2006. Całość zagadnień związanych z dopłatą do kosztów świadczenia usługi powszechnej regulują przepisy art. 96-99 Pt. Procedurę tę rozpoczyna ustalenie przez Prezesa UKE kwoty tej dopłaty. W niniejszej sprawie organ działając na podstawie art. 96 Pt w związku z wnioskiem T. S.A. (obecnie O. S.A.) decyzją z dnia [...] maja 2011 roku utrzymaną w mocy decyzją tegoż organu z dnia [...] września 2011 roku przyznał dopłatę do kosztów świadczenia w okresie od dnia 8 maja 2006 roku do dnia 31 grudnia 2006 r. udogodnień dla osób niepełnosprawnych z wyłączeniem aparatów publicznych, przystosowanych dla osób niepełnosprawnych, wchodzących w skład usługi powszechnej na rzecz T. S.A. (obecnie O. S.A.) w wysokości 744 838,18 złotych. Odnośnie wysokości tej kwoty decyzja organu jest ostateczna i prawomocna. Drugi etap działania Prezesa UKE dotyczył ustalenia przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do pokrycia Dopłaty 2006 oraz ustalenia jednolitego wskaźnika procentowego udziału wszystkich przedsiębiorców telekomunikacyjnych obwiązanych do udziału w pokryciu tejże dopłaty (art. 97, 98 ust. 1 i 2 Pt). Ostateczna decyzja organu w powyższym przedmiocie zapadła w dniu [...] października 2014 roku. Sądowi orzekającemu w niniejszej sprawie wiadomym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 kwietnia 2016 r. w sprawie VI SA/Wa 4267/14 oddalił skargi przedsiębiorców telekomunikacyjnych wniesionych na powyższą decyzję zaś Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 13 marca 2019 roku, sygn. akt II GSK 5374/16 oddalił skargi kasacyjne złożone od wyroku sądu I instancji. Tak więc prawomocnie ustalone zostało, że strona skarżąca tj. C. S.A. jest podmiotem obowiązanym do udziału w pokryciu Dopłaty 2006, zaś wskaźnik procentowego udziału przedsiębiorców telekomunikacyjnych obowiązanych do udziału w Dopłacie 2006 wyniósł 0,0018499671%. Trzeci etap procedury i tego dotyczy niniejsza sprawa polega na wyliczeniu kwoty udziału w pokryciu Dopłaty 2006 indywidualnie dla przedsiębiorcy telekomunikacyjnego tj. C. S.A. Kwota tego udziału dla strony skarżącej została ustalone w zaskarżonej decyzji, wydanej przez Prezesa UKE w trybie art. 98 ust. 3 Pt. Stanowi ona iloczyn jednolitego wskaźnika procentowego udziału przedsiębiorców obowiązanych do udziału w Dopłacie 2006 w wysokości 0,0018499671% i sumy przychodów, jaką strona skarżąca uzyskała w działalności telekomunikacyjnej w 2006 roku tj. kwoty 361 377 024,00 złotych, co dało kwotę 6685,36 złotych. Sąd podkreśla, że opisane wyżej trzy etapy procedury dotyczącej Dopłaty 2006 są ze sobą powiązane albowiem rozstrzygnięcie z danego etapu ma bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie w kolejnym etapie. Wskazuje na to systematyka przepisów art. 98 ust. 1-3 Pt tj. umieszczenie ich w jednej jednostce redakcyjnej- w tym samym artykule. Tak więc, aby zachować zgodność z wymogami określonymi w art. 98 ust. 1-3 Pt należy również zachować spójność ustaleń i rozstrzygnięć w sprawach dotyczących ustalenia udziału w dopłacie tj. 1) decyzji o dopłacie 2) decyzji wskaźnikowej 3) decyzji indywidualnych, w tym zaskarżonej decyzji i decyzji I instancji. Odpowiadając na zarzuty strony należy wskazać, że w dacie wydawania zaskarżonej decyzji decyzja w sprawie ustalenia Dopłaty za 2006 rok co do kwoty 744 838,18 zł była ostateczna i prawomocna zaś decyzja wskaźnikowa ostateczna, dlatego też organ był władny wszcząć postępowanie i orzekać w sprawie wyliczenia kwoty udziału skarżącej w pokryciu Dopłaty 2006 r. Wbrew twierdzeniom skarżącej na obecnym etapie postępowania nie ma uzasadnienia czynienie ponownych ustaleń czy skarżąca jest przedsiębiorcą telekomunikacyjnym i jaki dochód osiągnęła w 2006 roku. Kwestie te bowiem zostały rozstrzygnięte w ostatecznej a obecnie i prawomocnej decyzji organu z dnia 10 października 2014 roku. Z tego względu sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych, zawartych w skardze. Tak więc, sąd stwierdza, że nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy jak również organ do prawidłowo ustalonego stanu fatycznego w sprawie zastosował właściwe przepisy prawa materialnego i dokonał ich poprawnej interpretacji. Co do zarzutów strony podniesionych na terminie rozprawy sad stwierdza, że istotne obecne obowiązująca ustawa Prawo telekomunikacyjne nie posiada przepisów o przedawnieniu zobowiązań z tytułu dopłaty do kosztów świadczenia usług. Zdaniem Sądu stosowanie przepisów o przedawnieniu z Ordynacji podatkowej nie jest możliwe, z uwagi na fakt, że podatki i opłaty to daniny publiczne należne budżetowi państwa bądź budżetom jednostek samorządu terytorialnego, zaś dopłata z ustawy prawo telekomunikacyjne ustalana jest na rzecz wyznaczonego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego. Z tych wyroków wobec bezskuteczności zarzutów skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło