VI SA/Wa 111/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Asesor WSA Łukasz Jarocki (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 20 sierpnia 2024 r. sprawy ze skargi S. " z siedzibą w L. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2023 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] kwietnia 2023 r.; 2. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz S. z siedzibą w L. kwotę 697 (słownie: sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z 22 listopada 2023 r. nr [...] (dalej: "zaskarżone postanowienie" lub "postanowienie z 22 listopada 2023 r."), Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej: "organ" lub "GITD"), utrzymał w mocy postanowienie z 20 kwietnia 2023 r. nr [...] (dalej: "postanowienie z 20 kwietnia 2023 r."), na podstawie którego organ odmówił dopuszczenia S. z siedzibą w L. (dalej: "s." lub "skarżący") do udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie udzielenia zezwolenia nr [...] na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób na trasie O. – P. (dalej: "zezwolenie") prowadzonym na wniosek F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "spółka") pod nr [...] (nr wniosku 4788). Jako podstawę prawną wydania zaskarżonego postanowienia wskazano art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 i art. 31 § 2 w związku z art. 31 § 1 pkt 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 775; dalej: "k.p.a."). Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Wnioskiem z 9 lutego 2023 r. spółka zwróciła się do organu o zmianę warunków świadczenia usługi objętej zezwoleniem. Pismem z 24 lutego 2023 r. s. zwróciło się do organu z wnioskiem o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w sprawie zmiany zezwolenia. W uzasadnieniu wniosku m.in. wskazano, że z informacji przekazanej przez organ wynika, iż obecnie toczą się postępowania na wniosek spółki dotyczące międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób. S. wyraziło wolę przystąpienia do każdego z tych postępowań, powołując się na art. 31 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. We wniosku przywołano również orzecznictwo sądów administracyjnych, w którym sądy przychyliły się do stanowiska s. w podobnych sprawach. Postanowieniem z 20 kwietnia 2023 r. organ odmówił dopuszczenia s. do udziału w postępowaniu administracyjnym w sprawie udzielenia zezwolenia. Jako podstawę wydania ww. postanowienia wskazano art. 31 § 1 pkt 2 i § 3 k.p.a. Pismem z 28 kwietnia 2023 r. s. zwróciło się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. Postanowieniem z 22 listopada 2023 r. GITD utrzymał w mocy postanowienie z 20 kwietnia 2023 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ wskazał, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki umożliwiające dopuszczenie skarżącego do postępowania. Organ zaznaczył, że cele statutowe skarżącego, zgodnie z § 6 jego statutu, są związane z działalnością gospodarczą w zakresie transportu drogowego. Zgodnie z tym przepisem, celem skarżącego jest między innymi promowanie nowoczesnych, na wysokim poziomie zorganizowanych form świadczenia prywatnych usług transportowych oraz zwalczanie nieuczciwej konkurencji w branży transportu drogowego. Jest to jedna z przesłanek umożliwiających dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym, na podstawie art. 31 § 1 k.p.a. Organ zwrócił również uwagę, że kolejnym warunkiem dopuszczenia organizacji społecznej do postępowania jest istnienie interesu społecznego uzasadniającego jej udział. W ocenie organu, skarżący nie wykazał istnienia takiego interesu. Nie przedstawił on konkretnych faktów, które uzasadniałyby jego udział w postępowaniu, nie wskazał także linii komunikacyjnych istniejących na trasie objętej wnioskiem, ani przewoźników obsługujących te linie. Organ zauważył, że skarżący nie przedstawił również, w jaki sposób udzielenie zezwolenia mogłoby negatywnie wpłynąć na pasażerów korzystających z usług na tej linii. Nie dostarczył również żadnych innych informacji, które mogłyby mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zdaniem organu, skarżący powinien był wskazać linie komunikacyjne na terenie Polski oraz polskich przewoźników, co umożliwiłoby ocenę, czy jego udział w postępowaniu jest niezbędny dla ochrony potrzeb pasażerów oraz przeciwdziałania nieuczciwej konkurencji. Organ podkreślił również, że skarżący nie wykazał, w jaki konkretny sposób mógłby dopilnować, aby organ rozpatrzył wniosek uczestnika z uwzględnieniem potrzeb pasażerów oraz zapewnieniem uczciwej konkurencji. Organizacja społeczna dopuszczona do postępowania uczestniczy w nim na prawach strony, co oznacza, że nie może pełnić jedynie funkcji kontrolnej, lecz powinna aktywnie uczestniczyć w postępowaniu. W ocenie organu, skarżący nie przedstawił żadnych materiałów, które mogłyby być wykorzystane w postępowaniu, ani nie wykazał, że takie materiały posiada. Nie przedstawił również powodów, dla których uważa, że udzielenie zezwolenia mogłoby negatywnie wpłynąć na potrzeby pasażerów lub prowadzić do nieuczciwej konkurencji na trasie objętej wnioskiem. Ponadto, w ocenie organu, skarżący, nie posiadając informacji ani materiałów dotyczących ewentualnych linii komunikacyjnych przebiegających częściowo na trasie objętej wnioskiem uczestnika postępowania, nie mógłby przyczynić się do prawidłowego przeprowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie zmiany zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych przewozów drogowych osób. Organ zaznaczył, że w toku postępowania bada się okoliczności mające znaczenie prawne, takie jak przebieg linii regularnej, rozkład jazdy, pojemność pojazdów, częstotliwość kursów oraz zmiany godzin odjazdów z poszczególnych przystanków. Przeprowadzana jest również analiza wpływu zezwolenia na rentowność porównywalnych usług kolejowych. W tym zakresie organ zbiera materiał dowodowy, który stanowi podstawę decyzji administracyjnej. Na koniec organ stwierdził, że organizacja społeczna, nie dysponując konkretnymi materiałami, nie będzie w stanie aktywnie uczestniczyć w postępowaniu na prawach strony. Nie zgadzając się z tym rozstrzygnięciem, skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie z 22 listopada 2023 r. zaskarżając je w całości. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, a w szczególności naruszenie: 1. art. 7, art. 8 § 1, art. 11 w zw. art. 77 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, a w konsekwencji nie wyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów, w szczególności poprzez uznanie, że skarżący nie wykazał, iż jego cele statutowe i interes społeczny uzasadniają udział w postępowaniu z wniosku spółki; 2. art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez błędne przyjęcie, że skarżący nie wykazał, iż jego cele statutowe i interes społeczny uzasadniają udział w postępowaniu z wniosku spółki pomimo tego, że skarżący w toku postępowania udowodnił, że spełnione zostały przewidziane w tym przepisie przesłanki, a mianowicie jego udział w postępowaniu jest uzasadniony celami statutowymi s. oraz za przystąpieniem do postępowania przemawia interes społeczny. Ponadto skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia, zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, a także udzielenia dostępu do akt postępowania za pośrednictwem systemu PASSA. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz.1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji bądź postanowienia (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania. Należy nadto wskazać, że w myśl art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935, dalej jako "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, jakkolwiek nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia pod kątem wymienionych kryteriów należy stwierdzić, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Podstawę prawną umożliwiającą organizacjom społecznym dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym stanowi art. 31 § 1 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem organizacja społeczna może w sprawie dotyczącej innej osoby występować z żądaniem: 1) wszczęcia postępowania, 2) dopuszczenia jej do udziału w postępowaniu, jeżeli jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i gdy przemawia za tym interes społeczny. Aby organ mógł dopuścić organizację społeczną do postępowania administracyjnego w sprawie dotyczącej innej osoby, muszą zostać spełnione kumulatywnie dwie przesłanki, tj. cele statutowe organizacji uzasadniające dopuszczenie jej do udziału w sprawie i interes społeczny, który także za tym dopuszczeniem przemawia. Niespełnienie chociażby jednej przesłanki skutkuje tym, że organ administracji odmawia dopuszczenia organizacji do udziału w postępowaniu. W doktrynie podkreśla się, że udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym na prawach strony nie może służyć partykularnym celom samej organizacji społecznej, lecz musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nim organów administracji (zob. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 257). Spór w niniejszej sprawie sprowadza się w istocie do oceny, czy udział skarżącego w postępowaniu spełnia przesłankę interesu społecznego. Analiza treści zaskarżonego postanowienia prowadzi bowiem do wniosku, że organ za spełnioną uznał przesłankę celów statutowych ("W ocenie organu S. nie wykazało interesu społecznego (...)" – s. 6 zaskarżonego postanowienia). Sąd zauważa, że sprawy o niemal analogicznym stanie faktycznym były przedmiotem rozstrzygania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (por. wyrok z 12 marca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1773/18; z 12 marca 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1777/18; z 2 kwietnia 2019 r., sygn. akt VI SA/Wa 1775/18, wymienione w uzasadnieniu orzeczenia opublikowane są pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl). Kwestie dopuszczenia do udziału skarżącego s. w postępowaniu dotyczącym udzielenia zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób były również przedmiotem rozstrzygnięć Naczelnego Sądu Administracyjnego (m.in. wyroki: z 6 października 2020 r., sygn. akt II GSK 703/19, z 12 grudnia 2022 r., sygn. akt II GSK 1048/19, z 9 lutego 2023 r., sygn. akt II GSK 1208/19 oraz z 16 marca 2023 r., sygn. akt II GSK 995/19). Naczelny Sąd Administracyjny we wskazanych orzeczeniach stwierdził, że skarżące s. dysponuje interesem społecznym, który polega na działaniu na rzecz dobra ogólnego niepowiązanego wprost z interesem indywidualnym podmiotów tworzących organizację społeczną. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko wyrażone w powołanych wyżej orzeczeniach. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie organ nie wykazał, że s. nie spełniło przesłanki warunkującej dopuszczenie do postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek uczestnika postępowania, w postaci braku interesu społecznego. Należy zauważyć, że już we wniosku o dopuszczenie do udziału w postępowaniu skarżący wskazał, w czym konkretnie upatruje spełnienia tej przesłanki. Poza wskazanymi okolicznościami, w szczególności podwyższeniem jakości, standardu i bezpieczeństwa wykonywanych przewozów, troską o zdrowie i bezpieczeństwo publiczne oraz o zdrowie i życie pasażerów w komunikacji regularnej, skarżący podał również, że członkowie s. aktualnie nie świadczą usług przewozowych na podstawie zezwoleń na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób. Zdaniem Sądu, wniosek o dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu o udzielenie zezwolenia na wykonywanie międzynarodowych regularnych przewozów drogowych osób musi zawierać uzasadnienie interesu społecznego, który może polegać na trosce o szeroko pojęte interesy pasażerów korzystających z tego typu środków komunikacji. Innymi słowy, zadaniem organu jest ustalenie m.in., czy udzielenie zezwolenia konkretnemu przewoźnikowi nie naruszy reguł dotyczących konkurencji lub bezpieczeństwa pasażerów oraz czy spowoduje zagrożenie dla już istniejących linii regularnych. Te okoliczności, zdaniem Sądu, zostały przez skarżącego szczegółowo przedstawione. W powołanych w skardze orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że kluczową przesłanką pozwalającą na ustalenie istnienia po stronie s. interesu społecznego jest umożliwienie wspomagania organu "w wykazywaniu zagrożenia nieuczciwą konkurencją przez nowego przewoźnika", co jest istotne w sprawie, skoro obrona przed nieuczciwą konkurencją dotychczasowych przewoźników wynika z przepisów ustawy o transporcie drogowym, a zgodnie ze statutem skarżącego, do jego celów zalicza się "zwalczanie nieuczciwej konkurencji w środowisku świadczącym usługi transportu drogowego osób" (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2023 r., sygn. akt II GSK 995/19). Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela powyższy pogląd. Jednocześnie, co należy podkreślić, interes społeczny w przypadku dopuszczenia organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest budowany nie tylko przez pryzmat interesów prawnych ogółu podmiotów uczestniczących w takiej organizacji, ale także ich interesów faktycznych, które mogą tworzyć pożądaną społecznie wartość, bowiem będą odzwierciedlać istotną i chronioną prawem wartość (zob. także wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 9 lutego 2023 r. - sygn. akt II GSK 1256/19, II GSK 1289/19; II GSK 1276/19, II GSK 1208/19, II GSK 1289/19, II GSK 1380/19, II GSK 1354/19, II GSK 1304/19). Udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym nie służy wyłącznie zapewnieniu aktywnego i lepszego wypełnienia celów postępowania administracyjnego. Te cele ma, co do zasady, zrealizować organ prowadzący postępowanie. Natomiast udział organizacji społecznej ma służyć "uspołecznieniu" tego postępowania, a więc działaniu organu w realiach kontroli społecznej, którą gwarantuje organizacja społeczna niebędąca stroną w sprawie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 marca 2023 r., sygn. akt II GSK 1495/19). Stąd też nie jest uzasadnione stanowisko organu, jakoby dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu było uzależniane niejako od "ilości i wartości" materiałów i dowodów wskazanych przez organizację społeczną wnioskującą o dopuszczenie do udziału w postępowaniu administracyjnym. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, należy przyjąć, że jak wynika z akt sprawy, s. wykazało, że dopuszczenie go do udziału w postępowaniu jest uzasadnione celami statutowymi, a za udziałem skarżącego w postępowaniu przemawia także interes społeczny. Zdaniem Sądu, skarżący wskazał na uzasadnione motywy uprawniające go do udziału w postępowaniu administracyjnym, które stanowią wypełnienie obu przesłanek określonych w art. 31 § 1 k.p.a., tj. przesłanki celów statutowych organizacji oraz interesu społecznego. Z § 6 i § 7 Statutu s. wynika, że celami jego działalności jest propagowanie i popieranie nowoczesnych form transportu osobowego, kreowanie pozytywnej opinii o działalności przewoźników, podwyższanie standardów przewozowych oraz działanie na rzecz bezpieczeństwa przewozów. Cele w ten sposób ujęte są zatem zbieżne z przedmiotem postępowania z wniosku spółki o wydanie zezwolenia na wykonywanie regularnych międzynarodowych przewozów drogowych osób i służą zaspokajaniu potrzeb pasażerów. Zdaniem Sądu, udział s. w tym postępowaniu leży w interesie społecznym. Jest to organizacja zrzeszająca przewoźników, a więc może ona dysponować różnymi szczegółowymi danymi dotyczącymi funkcjonowania działalności przewozowej, w tym m.in. dotyczącymi praktyki czy kondycji finansowej poszczególnych przedsiębiorców, a zatem danymi dotyczącymi okoliczności istotnych z punktu widzenia przepisów ustawy o transporcie drogowym znajdujących zastosowanie w postępowaniu o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób. Z uwagi na powyższe, w ocenie Sądu zasadny okazał się zarzut naruszenia art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. Organ dokonał bowiem błędnej wykładni i niewłaściwie zastosował powołany wyżej przepis. Organ nie rozważył wyczerpująco i nie ocenił w sposób właściwy, czy w świetle przesłanek i celów z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. S. powinno zostać dopuszczone do udziału w postępowaniu toczącym się z wniosku o wydanie zezwolenia na wykonywanie przewozów regularnych osób, w szczególności nie ocenił właściwie interesu społecznego jako przesłanki determinującej możliwość dopuszczenia organizacji społecznej do postępowania administracyjnego. Rozpoznając sprawę ponownie organ weźmie pod uwagę stanowisko Sądu wyrażone w niniejszym orzeczeniu, a w szczególności dokona wykładni pojęcia "interesu społecznego" przez pryzmat poglądu wyrażonego zarówno w niniejszym wyroku, jak też w powołanych wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie pierwszym sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i 2 oraz art. 209 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1935). Sąd zasądził od organu na rzecz skarżącego kwotę 697 zł, na którą składają się: wpis sądowy (200 zł), wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Złożona w tej sprawie skarga została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a.