VI SA/Wa 1111/08

0. POSTANOWIENIE 0. 0. Dnia 30 czerwca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić zawieszenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. W dniu [...] kwietnia 2008 r. A. Sp. z o.o. w W. złożyła skargę na decyzję Komendanta Policji z dnia [...] lutego 2008 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania. We wniosku o zawieszenie postępowania skarżąca wskazała, iż okolicznością uzasadniającą ten wniosek jest wystąpienie przez Gminę L. do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności z Konstytucją RP przepisów ustawy o transporcie drogowym. Skarżąca podała, że wprawdzie TK postanowieniem z dnia [...] marca 2008 r. odmówił nadania biegu wnioskowi w sprawie o sygn. akt [...], jednakże Gmina L. złożyła w identycznym zakresie wniosek zarejestrowany pod sygn. [...]. W ocenie skarżącej nadal istnieje podstawa do zawieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. W niniejszej sprawie skarżąca wskazała, że przed Trybunałem Konstytucyjnym toczy się sprawa o sygn. akt [...] z wniosku Gminy L., jednak w ocenie Sądu nie zachodzi przesłanka do zawieszenia postępowania. Przede wszystkim trzeba mieć na uwadze, że z treści art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. wynika fakultatywność zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego. Sąd nadto kieruje się zawartą w art. 7 p.p.s.a. ogólną zasadą koncentracji materiału procesowego (M. Romańska w: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005, str. 108). Zgodnie z tymże art. 7 p.p.s.a. sąd administracyjny powinien podejmować czynności zmierzające do szybkiego załatwienia sprawy i dążyć do jej rozstrzygnięcia na pierwszym posiedzeniu. Wskazać też trzeba na prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki – art. 45 ust. 1 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 Konwencji z dnia 4 listopada 1950 r. o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności (Dz. U. z 1993 r., Nr 61, poz. 284, ze zm.), które to prawo mogłoby zostać naruszone w skutek nieuzasadnionego zawieszenia postępowania i długotrwałego oczekiwania na rozpoznanie wniosku przez Trybunał Konstytucyjny. Z uwagi na powyższe unormowania, zmierzające do przeciwdziałania przewlekłości postępowania sądowego, dla rozpoznania niniejszej sprawy nie jest celowe ponowne oczekiwanie na ewentualny wyrok Trybunału Konstytucyjnego. Jak podała sama skarżąca, analogicznemu wnioskowi O. odmówiono nadania dalszego biegu (postanowienie TK z dnia [...] marca 2008 r., sygn. akt [...]). Ponadto, ze względu na możliwość wznowienia postępowania, rozpoznanie niniejszej sprawy nie będzie w ocenie Sądu zamykać stronie drogi do ewentualnego wzruszenia wydanego orzeczenia. Na ten aspekt wskazał również NSA (wyrok z dnia 23 stycznia 2007 r., sygn. akt II OSK 702/06, LEX nr 321527), mianowicie: celowość zawieszenia postępowania na podstawie pkt 1 § 1 art. 125 p.p.s.a. powinna być analizowana z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek do wznowienia postępowania administracyjnego, zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem, jak i przesłanek do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. Argument ten podnoszony jest także w doktrynie (zob. w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Zakamycze, Kraków 2005, s. 302). Zdaniem Sądu, w razie zaistnienia takiej potrzeby możliwe jest ewentualne skorzystanie przez skład rozpoznający daną sprawę z regulacji art. 193 Konstytucji RP i art. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.). Wobec powyższego, Sąd uznał, że nie jest celowe zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie i na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.