VI SA/Wa 1114/21
WyrokWSA w Warszawie2021-09-24
Skład orzekający: Sławomir Kozik, Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Magdalena Maliszewska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy decyzja Urzędu Patentowego RP oddalająca sprzeciw wobec patentu na wynalazek, oparta na stwierdzeniu nowości i poziomu wynalazczego, jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Sąd uznał, że Urząd Patentowy prawidłowo ocenił, iż żaden z przedłożonych przez stronę sprzeciwu dokumentów nie ujawnia łącznie wszystkich cech technicznych sposobu według spornego patentu, a jedynie jego wybrane etapy. Stwierdzono, że dokumenty te nie prowadzą do uzyskania takiego samego produktu lub dotyczą innej dziedziny techniki, co skutkuje brakiem spełnienia przesłanki nowości. Ponadto, sąd podzielił ocenę organu co do braku poziomu wynalazczego, uznając, że sporny wynalazek wykracza poza zwykły postęp techniczny i nie wynika logicznie ze stanu techniki, a także że wynalazek został dostatecznie ujawniony.Stan faktyczny
Spółka C. Sp. z o.o. wniosła sprzeciw wobec decyzji o udzieleniu patentu na wynalazek, zarzucając brak nowości, poziomu wynalazczego oraz niedostateczne ujawnienie wynalazku. Urząd Patentowy RP oddalił sprzeciw, uznając zarzuty za bezzasadne. Spółka wniosła skargę do WSA w Warszawie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania i prawa materialnego. WSA oddalił skargę, podzielając stanowisko organu.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 września 2021 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia sprzeciwu wobec patentu na wynalazek oddala skargę
W dniu 31 stycznia 2019r. do Urzędu Patentowego wpłynął sprzeciw C. sp. z o. o wobec decyzji o udzieleniu patentu [...] na wynalazek pt. "[...]" udzielonego na rzecz T. S.A. z siedzibą w L. oraz P. z siedzibą w L.
Jako podstawę prawną sprzeciwu wskazano art. 24, 25, 26 oraz art. 33 ust.3 ustawy Prawo własności przemysłowej.
Wnoszący sprzeciw wskazał, iż przedmiotem patentu, zgodnie
z zastrzeżeniem 1 jest [...]. Jako materiał dowodowy wnoszący sprzeciw przedłożył:
- opis patentowy [...] oznaczony jako dokument [...];
- publikację [...] oznaczoną jako dokument [...].
Na okoliczność braku nowości zastrzeżeń 1-2 spornego wynalazku została wskazana publikacja [...]. Natomiast na okoliczność braku poziomu wynalazczego zastrzeżeń 1-2 spornego wynalazku wskazano, zastosowanie kombinacji dokumentów [...] i [...], a w zakresie zastrzeżeń 3-4 publikację [...].
Zdaniem wnoszącego sprzeciw zakres ochrony wg spornego patentu nie został poparty opisem wynalazku, w związku z czym sporny wynalazek nie został dostatecznie ujawniony.
W piśmie z dnia 17 kwietnia 2019r. uprawnieni uznali sprzeciw za bezzasadny i wnieśli o jego odrzucenie w całości.
Uprawnieni zwrócili uwagę na istotne ich zdaniem różnice pomiędzy obiektem badań w artykule [...] czyli "rusztowaniem" w inżynierii tkankowej do zastosowań
w ortopedii, a obiektem patentu [...] którym jest opatrunek.
Uprawnieni wskazali, że dokument [...], nie mógł być uwzględniony przy ocenie poziomu wynalazczego z uwagi na fakt iż zgłoszenie patentu [...] miało miejsce przed datą jego publikacji.
Uprawnieni nie zgodzili się też z tezą według której na podstawie tylko wiedzy z artykułu [...] można wywnioskować, iż wybór wylewania roztworu [...] lub jej pochodnej w rozpuszczalniku na substancje tzw. pirogenne skutkuje uzyskaniem opatrunku o większej wytrzymałości. Zdaniem uprawnionych wniosek powinien być odrzucony w całości, gdyż dokument [...] oraz dokument [...] nie dotyczą głównego polimeru, z którego opatrunek był wytwarzany oraz metodyki jego wytwarzania.
Uprawnieni podkreślili również, iż celem autorów z artykułu [...] było wytworzenie cylindrycznych rusztowań w inżynierii tkankowej do zastosowań
w ortopedii poprzez wytłaczanie mieszaniny roztworu polimeru [...] i [...]. Autorzy [...] nie używali [...] oraz nie wytwarzali płaskich struktur do zastosowań w opatrunkach.
Na rozprawie w dniu [...] października 2019r. wnoszący sprzeciw przedłożył odpowiedź na pismo uprawnionego, w którym podtrzymał swoje dotychczasowe wnioski i twierdzenia.
Wnoszący sprzeciw, nie zgodził się z uprawnionymi, iż zastosowane
w publikacji [...] wtłaczanie stanowi istotną różnice względem wylania na płaską powierzchnię. Wybór tłoczenia lub wylewania jako metody formowania stanowi jego zdaniem rutynową pracę laboratoryjną i zależy od tego jaki ma być pożądany kształt produktu.
Zdaniem wnoszącego sprzeciw, publikacja [...] wskazuje, że zastosowanie [...] ma charakter jedynie przykładowy i zawarte w tej publikacji ujawnienie dotyczyło generalnie znanych pochodnych [...]. Wnoszący sprzeciw wskazał,
że w niniejszej sprawie można uznać, że gdy znane są surowce wyjściowe oraz znany jest sposób postępowania, to wytworzony zastrzeżonym w spornym patencie sposobem produkt nie jest nowy.
Wnoszący sprzeciw, podtrzymał także zarzuty w zakresie braku nowości oraz braku poziomu wynalazczego spornego wynalazku wyrażone w art. 25, 26 p.w.p., a także braku poparcia wynalazku opisem wynalazku czyli niedostatecznego ujawnienia w świetle art. 33 ust.3 pwp.
Na rozprawie przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2019r. wnioskodawca wycofał dokument [...] jako dowód w przedmiotowej sprawie.
W piśmie z dnia 28 lutego 2020r. uprawnieni wskazali, iż publikacja [...] nie ujawnia rozwiązania według spornego patentu, ponieważ dotyczy innej dziedziny techniki. Dlatego też ich zdaniem zarzut braku nowości należy uznać za niezasadny. W ocenie uprawnionych dokonano błędnej oceny poziomu wynalazczego spornego rozwiązania. Wnoszący sprzeciw, zdaniem uprawnionych, nie wyjaśnił dlaczego rozwiązanie należące do innej dziedziny, czyli ujawnione w dokumencie [...] miałoby być najbliższym stanem techniki. Nie wskazał również jak znawca wychodząc z dokumentu [...] doszedłby do rozwiązania według spornego patentu. Zdaniem uprawnionych to na wnoszącym sprzeciw spoczywa ciężar dowodu w zakresie podniesionych zarzutów. Na okoliczność tego, iż w dacie zgłoszenia spornego wynalazku istniały wątpliwości w zakresie biodegradowalności materiałów opatrunkowych przedłożył dwa dokumenty:
- dokument [...] (załącznik nr 1),
- dokument [...] (załącznik nr 2).
Uprawnieni stwierdzili, iż znawca w dacie zgłoszenia wynalazku nie rozważałby w ogóle estrów chityny do zastosowania do wytwarzania opatrunków i nie doszedłby tym samym do rozwiązania według spornego patentu z uwagi na liczne przeciwwskazania. Dlatego też zarzut braku poziomu wynalazczego uznał za niesłuszny. Odnośnie do zarzutu braku dostatecznego ujawnienia podtrzymali swoje stanowisko, uznając go za niezasadny i wnieśli o oddalenie sprzeciwu w całości.
W piśmie z dnia 28 maja 2020r. wnoszący sprzeciw ponownie jako dowód
w przedmiotowej sprawie wskazał dokument [...] wyjaśniając, iż dokument ten został wycofany, ale w zakresie oceny poziomu wynalazczego, a nie braku nowości. Nie zgodził się również z uprawnionymi, że dokument [...] nie odnosi się do tej samej dziedziny co sporny patent.
Na okoliczność wątpliwości w zakresie rzetelności publikowanych wyników
i stanu techniki dla spornego wynalazku wnoszący sprzeciw powołał następujące dowody:
- opis [...],
- publikację [...],
- publikację [...].
Wnoszący sprzeciw podtrzymał zarzut braku nowości w świetle publikacji [...] oraz dodatkowo wykazał brak nowości w świetle publikacji [...].
W kwestii braku poziomu wynalazczego wnoszący sprzeciw powołał publikację [...] oraz wskazał problem techniczny rozwiązywany przez sporny patent. Natomiast w odniesieniu do zarzutu braku dostatecznego ujawnienia w oparciu o art. 33 ust.3 pwp stwierdził, iż sporny patent nie ujawnia zupełnie przydatności do zastosowania
w opatrunkach ze względu na brak badań.
W piśmie z dnia 10 września 2020r. uprawnieni podnieśli, że zgłoszenie dokumentu [...] w zakresie przesłanki nowości stanowi niedopuszczalne i spóźnione rozszerzenie podstawy prawnej i faktycznej sprzeciwu. Uprawnieni stwierdzili,
że dalsze nowe dowody w sprawie, a mianowicie: opis patentowy [...], publikacja [...], oraz publikacja [...] także stanowią próbę rozszerzenia podstawy faktycznej sprzeciwu.
W związku z powyższym wnieśli o niedopuszczanie ww. dowodów.
Na rozprawie w dniu [...] września 2020r. wnoszący sprzeciw odniósł się do twierdzeń uprawnionych w zakresie rozszerzenia podstawy prawnej i faktycznego sprzeciwu, a także zasadności przedłożenia dokumentów przy piśmie z [...] maja 2020r.
Decyzją z dnia [...] października 2020r. Urząd Patentowy RP w trybie postępowania spornego po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] września 2020r. sprawy o unieważnienie patentu na wynalazek pt.: "[...]" nr [...] udzielonego na rzecz T.S.A. z siedzibą
w L. oraz P. z siedzibą w L. wszczętej na skutek sprzeciwu wniesionego przez C. sp. z o.o. z siedzibą w Z., na podstawie art. 246 w związku z art. 24, art. 25, art. 26 oraz art. 33 ust 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.), a także art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej, oddalił sprzeciw. Ponadto przyznał solidarnie T. S.A.
z siedzibą w L. oraz P. z siedzibą w L. od C. sp. z o.o. z siedzibą w Z. kwotę w wysokości 1617 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie.
W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotem patentu, zgodnie
z zastrzeżeniem 1 jest "[...] charakteryzujący się tym, że sporządza się roztwór estrowej pochodnej [...], którą stanowi [...] lub [...], zawierające w łańcuchu polimerowym obok reszt kwasu masłowego (butyrylowego), reszty kwasu octowego, użyte we wzajemnych stosunkach molowych w zakresie 0,99-0,7 reszt kwasu masłowego i 0,01-0,30 reszt kwasu octowego, o stężeniu od 1 do 20 g/100 ml w rozpuszczalniku organicznym, którym mogą być alkohole takie jak: metylowy, etylowy, izopropylowy, butylowy lub chlorowane węglowodory takie jak: chlorek metylenu, chlorek etylenu, chloroform, czterochlorek węgla, lub tetrahydrofuran, lub mieszanina alkoholu i chlorowanego węglowodoru,
- a następnie otrzymany roztwór miesza się z substancją porotwórczą w ilości od 5 do 70 g/100 ml roztworu estrowej pochodnej chityny, przy czym substancję porotwórczą stanowią rozpuszczalne w wodzie sole kwasów nieorganicznych
i organicznych o różnych wielkościach cząstek, które umożliwiają uzyskanie opatrunku o porach o wielkości średnicy w zakresie poniżej 0,4 mm, takie jak: cytryniany, wodorocytryniany, szczawiany, siarczyny, pirosiarczyny, wodorosiarczyny, węglany, wodorowęglany, tiosiarczany, wodorofosforany, pirofosforany, chlorki sodu, amonu, potasu, a ponadto substancja porotwórczą jest nierozpuszczalna w zastosowanym rozpuszczalniku, ale jest rozpuszczalna
w wodzie,
- po czym mieszaninę wylewa się na płaską gładką powierzchnię i odparowuje się rozpuszczalnik,
- i po całkowitym odparowaniu rozpuszczalnika usuwa się substancję porotwórczą poprzez mycie powstałych suchych kompozytów wodą lub roztworem wodnym kwasu cytrynowego i wodą,
- a następnie suszy się uzyskany porowaty produkt w temperaturze nie przekraczającej 90°C, korzystnie 75°C.)"
Organ wskazał, że w rozpatrywanej sprawie wnoszący sprzeciw wniósł
o unieważnienie patentu na sporny wynalazek na podstawie art. 24, 25, 26 oraz art. 33 ust. 3 ustawy Prawo własności przemysłowej.
Do sprzeciwu zostały załączone następujące materiały dowodowe, na które wnoszący sprzeciw powołał się w treści sprzeciwu:
- opis patentowy [...] oznaczony jako dokument [...] (data zgłoszenia [...].08.2012r., data publikacji [...].03.2014r.),
- publikacja [...] oznaczona jako dokument [...].
W rozpatrywanej sprawie Kolegium uznało za niezasadny zarzut braku nowości spornego wynalazku. Kolegium stwierdziło, iż z żaden z przedłożonych przez wnoszącego sprzeciw dokumentów nie ujawnia łącznie wszystkich cech technicznych sposobu według spornego patentu, a jedynie jego wybrane etapy i środki techniczne. Kolegium uznało, iż dokument [...] nie ujawnia
w pełni wszystkich etapów sposobu wytwarzania opatrunku według spornego patentu, a tym samym nie prowadzi do uzyskania takiego samego produktu. Istotny jest również fakt, iż dokument [...] dotyczy innej dziedziny.
W niniejszym postępowaniu, zdaniem organu, nie występuje również przypadek braku nowości polegającego na wykonaniu instrukcji wynikających ze stanu techniki, który mógłby w sposób nieuchronny prowadzić do rezultatu wchodzącego w zakres ochrony rozpatrywanego wynalazku. Postępując zgodnie
z wytycznymi zawartymi w publikacji [...] nie uzyskamy opatrunku, ponieważ prowadzone badania dotyczyły innej dziedziny techniki oraz innych problemów technicznych np. wytrzymałości.
Organ wskazał, że produkt uzyskany sposobem według dokumentu [...] to rusztowanie stosowane w ortopedii czyli inżynierii tkankowej i nie można go uznać za produkt tożsamy z opatrunkiem czyli wytworem z zakresu inżynierii materiałowej. Rusztowania w odniesieniu do opatrunków różnią się przeznaczeniem stosowania, a co za tym idzie postacią (formą przestrzenną), właściwościami zarówno leczniczymi jak i strukturalnymi czy mechanicznymi. Podobieństwa zastosowanych etapów
w ww. publikacji wbrew opinii strony wnoszącej sprzeciw nie skutkują brakiem nowości spornego rozwiązanie. Zdaniem Kolegium to, że rozwiązanie ujawnione w dokumencie [...] zostało ujęte w sposób fragmentaryczny, prowadzi do uzyskania produktu o odmiennych właściwościach i jego zastosowaniu, a także ma zastosowanie w innych obszarach aplikacji świadczy o nowości spornego sposobu.
Kolejną kwestią poruszaną przez stronę wnoszącą sprzeciw był wybór etapu tłoczenia ([...]) lub wylewania na płaską i gładką powierzchnię jako rutynowej pracy laboratoryjnej. Na tą okoliczność w trakcie postępowania została przedłożona publikacja stanowiąca odnośnik ujęty w dokumencie [...] oznaczony nr [...] (pierwsza strona tłumaczenia, [...]). W niniejszym postępowaniu, Kolegium jednak pominęło ten dokument ze względu na za zbyt późne jego przedłożenie do akt sprawy tj. po upływie 6 miesięcy od daty publikacji w [...] informacji o udzieleniu patentu na sporny wynalazek.
Następnie organ wskazał, że kolejny z materiałów dowodowych przedłożonych na okoliczność braku nowości to dokument [...], który dotyczy aktywnej warstwy polimerowej utworzonej z pochodnych chityny w tym [...], zwłaszcza do opatrunku do zaopatrywania ran i owrzodzeń. Organ zauważył, że dokument ten został co prawda wycofany przez wnoszącego sprzeciw na rozprawie dnia [...].12.2019 r., jednakże w piśmie z dnia [...].05.2020 r. ponownie powołał on ten dokument jako dowód w sprawie. Kolegium stwierdziło, iż wbrew twierdzeniom strony wnoszącej sprzeciw dokument ten nie ujawnia sposobu otrzymywania opatrunków z [...] lub mieszanych estrów chityny, zawierających w łańcuchu polimerowym obok reszt kwasu masłowego, reszt kwasu octowego.
W dokumencie [...] Kolegium nie znalazło ani jednego przykładu, który pokrywałby się z zakresem spornego patentu. Na żadnym etapie postępowania wnoszący sprzeciw, również nie wskazał takiego przykładu.
Kolejną różnicą pomiędzy spornym rozwiązaniem a rozwiązaniem ujawnionym w publikacji [...] jest kwestia zastosowanych pochodnych chityny stanowiących mieszaninę co najmniej dwóch pochodnych chityny. Zdaniem Kolegium nie ma podobieństwa w użyciu mieszanin polimeru jak to miało miejsce w publikacji [...], do polimeru w spornym wynalazku czyli [...].
Zdaniem Kolegium łączenie dowolnych fragmentów wyżej wymienionych publikacji [...] lub [...], nie może dowodzić braku nowości spornego wynalazku. Nieprawidłowe jest łączenie różnych cech technicznych rozwiązań, ujawnionych np. w różnych przykładach jego realizacji. A to miało miejsce w niniejszym postępowaniu.
Żadna z publikacji nie ujawniła w sposób jasny i bezpośredni chociaż jednego przykładu realizacji sposobu według spornego patentu, tak aby zawierał jednocześnie wszystkie cechy techniczne tego sposobu.
W ocenie Kolegium w rozpatrywanej sprawie nie zasługiwał także na uwzględnienie zarzut braku poziomu wynalazczego spornego wynalazku. Wnoszący sprzeciw jako najbliższy stan techniki dla spornego wynalazku wskazał dokument [...]. Dokument [...] dotyczy dziedziny inżynierii tkankowej i sposobów tworzenia form przestrzennych czyli rusztowań mających zastosowanie w ortopedii. Natomiast sporny wynalazek dotyczy sposobu otrzymywania opatrunków biodegradowalnych mających na celu gojenie się trudnych do wyleczenia ran takich jak np. owrzodzenie podudzia, zgorzel cukrzycowa czy rozległych ran po oparzeniach termicznych i chemicznych, przy dodatkowym działaniu przeciwbólowym.
Kolegium uznało, iż rozwiązanie ujawnione w dokumencie [...] oraz sporne rozwiązanie dotyczą różnych dziedzin, a także prowadzą do uzyskania innych skutków technicznych.
Jako problem techniczny rozwiązywany przez sporny wynalazek, Kolegium uznało otrzymanie opatrunku biozgodnego, ulęgającego biodegradacji w obrębie rany oraz przyspieszającego jej gojenie a nie osiągnięcie większej wytrzymałości mechanicznej opatrunku .
Zdaniem Kolegium dokumentu [...] nie można uznać za najbliższy stan techniki dla spornego rozwiązania, ponieważ różni się odmiennym zastosowaniem tj. in vivo, a także uzyskaniem innego efektu technicznego czyli wymaganej dla rusztowań sztywności i jednorodności. Za istotną różnicę Kolegium uznało również końcowy etap wytłaczania do cylindrycznych form, zamiast wylewania na płaską powierzchnię.
Zdaniem Kolegium, przeciętny fachowiec (znawca) znając dokument [...] nie byłby zachęcony do rozwiązania problemu technicznego jakim było otrzymanie opatrunku biozgodnego, ulegającego biodegradacji w obrębie rany oraz przyspieszającego jej gojenie, ponieważ wskazywana publikacja dotyczyła innego zagadnienia. Wbrew opinii strony wnoszącej sprzeciw, zdaniem Kolegium przeciętny fachowiec nie szukałby rozwiązań dotyczących implantów wykorzystywanych w ortopedii, jako wypełnienia kości ze względu na ich odmienne właściwości użytkowe w odniesieniu do opatrunku według spornego patentu. Przeciętny fachowiec szukałby rozwiązań, ale w zakresie opatrunków, pod kątem ich biozgodności, biodegradacji w obrębie rany oraz przyspieszającego jej gojenie. Znawca na podstawie publikacji [...] nie byłby również zmotywowany do zastąpienia [...] innymi pochodnymi chityny tj. [...], zawierających w łańcuchu polimerowym obok reszt kwasu masłowego (butyrylowego), reszty kwasu octowego, określonych wzajemnych stosunkach molowych.
Istotną różnicą pomiędzy tymi dwoma rozwiązaniami jest etap wylewania na płasko roztworu pochodnej chityny i rozpuszczalnika zmieszanych z substancją porotwórczą. W publikacji [...] roztwór [...] jest wtłaczany od cylindrowych, plastikowych form i poddawany suszeniu, a dopiero potem próbki są umieszczane w wodzie w celu wyługowywania soli. Jak stwierdziła strona wnosząca sprzeciw, wcześniejsze wylanie poroforu z polimerem i wylanie, ogranicza możliwość wypłukania poroforu. Jednocześnie strona wnosząca sprzeciw uznała, technikę wylewania oraz wytłaczania za czynności rutynowe. Kolegium nie podzieliło tej opinii. Mimo, iż same czynności są znane i stosowane, jednakże różnią się ponieważ prowadzą do uzyskania innych produktów, charakteryzujących się innymi parametrami fizycznymi. Dodatkowo w przypadku wylewania uzyskany opatrunek posiada zróżnicowaną strukturę co jest spowodowane zjawiskiem sedymentacji kryształków soli w wylanej mieszaninie. Natomiast w przypadku tłoczenia produkt finalny charakteryzuje się większą gęstością oraz homogeniczną strukturą.
Przy ocenie braku poziomu wynalazczego Kolegium pominęło dokument oznaczony jako [...], który został zbyt późno przedłożony do akt sprawy, tj. po upływie 6 miesięcy od daty publikacji w [...] informacji o udzieleniu patentu na sporny wynalazek.
Na marginesie organ wskazał, że uprawnieni w trakcie postępowania przedłożyli materiał pomocniczy w celu wykazania, iż znawca w dacie zgłoszenia wynalazku, nie rozważałby estrów chityny w sposobach wytwarzania z nich opatrunków. Z przywołanych publikacji [...] oznaczonych jako załączniki [...], wynikało, iż w dacie zgłoszenia spornego rozwiązania [...] wykazywała niewielką podatność na enzymatyczną hydrolizę przez enzym lizozym, kolagenozę i amylazę, natomiast 0-acylowane chityny były mało wrażliwe na lizozym.
Takie rozbieżności w stanie techniki, zdaniem Urzędu, nie były jednoznaczną wskazówką dla znawcy, który chciałby uzyskać opatrunki sposobem według spornego patentu.
Mając na względzie przytoczone okoliczności Kolegium uznało, że sporny wynalazek wykracza poza zwykły postęp techniczny i nie wynika wyraźnie i logicznie ze stanu techniki. Kolegium dokonało oceny zdolności patentowej spornego wynalazku tylko w oparciu o materiały dowodowe złożone przez wnoszącego sprzeciw w ciągu 6 miesięcy od opublikowania w [...] informacji o udzieleniu patentu.
Pozostałe publikacje przedłożone przez stronę wnoszącą sprzeciw Kolegium uznało za dołączone zbyt późno do akt niniejszego postępowania, a tym samym nie podlegające rozpatrzeniu.
Organ zaznaczył, że procedura zgłoszeniowa spornego patentu jest odrębną procedurą od postępowania spornego. W przypadku każdej z procedur organ nie łączy materiałów dowodowych przedkładanych podczas obydwu tych postępowań. Dlatego też pełny opis publikacji [...], której fragmenty były cytowane
w stanie techniki opisu spornego patentu, a który nie został złożony do akt przedmiotowej sprawy w ciągu 6 miesięcy od opublikowania w [...] informacji
o udzieleniu patentu nie mógł stanowić dowodu w tej prawie.
Zdaniem Kolegium w przedmiotowej sprawie brak było także podstaw dla uznania, iż sporny wynalazek nie został dostatecznie ujawniony. W części opisowej spornego wynalazku znalazło się aż siedem różnych przykładów wykonania, których to ilość, zdaniem Kolegium była wystarczająca do spełnienia powyższej przesłanki. Domaganie się większej ilości przykładów, które miałby objąć wszystkie możliwe warianty ujęte w zastrzeżeniach w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów jest nieuzasadnione. Powołanie się przez wnoszącego sprzeciw na wyniki badania ujętego w dokumencie [...] wg którego metanol nie był preferowanym rozpuszczalnikiem w związku z jego wpływem destabilizującym wytrzymałość rusztowania było nietrafne, z uwagi na fakt, iż przy opatrunkach ta właściwość nie jest istotna. Dlatego też trudno jest uznać powyższy argument za właściwy.
Zdaniem strony wnoszącej sprzeciw sporny patent nie przedstawia żadnych wyników badań dokumentujących właściwości wytworzonego opatrunku. Kolegium nie neguje tego faktu. Jednakże w przypadku kategorii "sposobu" nie ma wymogu żądania od zgłaszającego tego typu badań jak w przypadku kategorii wynalazków dotyczących wytworów lub ich zastosowań. Obligatoryjne jest to, żeby każdy zastrzegany wynalazek został zilustrowany co najmniej jednym przykładem realizacji, co miało miejsce w spornym patencie.
Zdaniem Kolegium sposób według spornego wynalazku został określony przez cechy techniczne odpowiednie dla swojej kategorii tzn. uwzględniono poszczególne etapy, a związane z nimi środki techniczne zostały scharakteryzowane zarówno składem jakościowym jak i ilościowym oraz dodatkowo parametrami typu np. wielkość cząsteczki, temperatura. Na podstawie tak szczegółowych danych, zdaniem Kolegium odtworzenie sposobu objętego zakresem ochrony spornego patentu nie wiąże się z pokonywaniem jakichkolwiek problemów technicznych. Dodatkowo każdy z zastrzeganych etapów sposobu według spornego patentu wbrew opinii wnoszącego sprzeciw został w całości poparty opisem wynalazku.
Natomiast podnoszone przez wnoszącego sprzeciw kwestie typu czas oraz zakres temperatury suszenia, ilość wody w roztworze, zdaniem Kolegium, nie wymagają tak szczegółowego doprecyzowania, ponieważ nie wykraczają poza przeciętny zakres wiedzy i umiejętności znawcy z danej dziedziny.
Pismem z dnia 18 marca 2021r. C. spółka z o.o. w siedzibą w K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję, zarzucając:
1. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, art. 77, art. 8, art. 80, art. 107 § 1 pkt 6 w związku z art. 107 § 3 kpa poprzez niewyjaśnienie i nierozpatrzenie wszystkich okoliczności istotnych w sprawie, nieodniesienie się do całokształtu materiału dowodowego oraz przekroczenie zasady swobodnej oceny dowodów, jak też braku uzasadnienia stanowiska, polegające na:
a. pominięciu wiedzy specjalisty, znawcy w dziedzinie, który w zakresie wiedzy ogólnej ma świadomość, że [...] jest polimerem biozgodnym i biodegradowalnym oraz o możliwości skutecznego zastosowania [...] do stworzenia efektywnego opatrunku;
b. pominięciu, że opis patentowy powinien być jasny i zrozumiały dla specjalisty
z danej dziedziny, wskutek czego błędnie przyjęto, że rozwiązanie stanowiące przedmiot patentu zostało należycie ujawnione a zastrzeżenia w całości poparte opisem wynalazku;
c. pominięciu art. 33 ust. 3 poprzez nieodniesienie się do postawionych zarzutów braku poparcia zakresu żądanej ochrony w opisie patentowym;
d. naruszeniu art. 80 kpa polegające na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów przez uznaniowe przyjęcie, że dane zawarte w treści opisu patentowego wskazanego w opisie patentowym spornego prawa nie są znane znawcy
w dziedzinie;
e. naruszenie art. 80 kpa polegające na przekroczeniu zasady swobodnej oceny dowodów, poprzez oparcie rozstrzygnięcia jedynie na części dowodów zgromadzonych w sprawie i nieuzasadnione nieuwzględnienie innych dowodów dostarczonych przez skarżącego, tj. dokumentów przedłożonych w piśmie z [...] maja 2020 stanowiącym odpowiedź na dowody powołane przez uprawnionego w piśmie
z dnia [...] lutego 2020r. przy jednoczesnym dopuszczeniu dowodów przedstawionych przez uprawnionego w dniu [...] lutego 2020r.;
f. naruszenie art. 8 kpa i art. 107 § 3 kpa, tj. zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa poprzez niewłaściwe uzasadnienie wydanej decyzji w postaci zawarcia w niej sprzecznych twierdzeń polegających na wskazaniu, że ocena zdolności patentowej spornego wynalazku została oceniona tylko w oparciu o materiały dowodowe złożone przez skarżącą w ciągu 6 miesięcy od opublikowania w [...] informacji o udzieleniu patentu przy jednoczesnym powołaniu się na publikacje złożone przez uprawnionego jako materiał dowodowy w dniu [...] lutego 2020 r, co w konsekwencji spowodowało brak przekonującego wyjaśnienia powodów uznania sprzeciwu skarżącej za bezzasadny;
g. naruszenie art. 8 kpa tj. zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, zasady bezstronności i równego traktowania poprzez przyjęcie, że obligatoryjność przedstawienia badań eksperymentalnych dla wynalazków biotechnologicznych lub medycznych dotyczy tylko jednej kategorii wynalazku - tj. wytworu, a nie dotyczy kategorii sposobu;
h. naruszenie art. 107 § 3 kpa poprzez niewłaściwe uzasadnienie wydanej decyzji
w postaci pominięcia powodu dla których, twierdzenia Skarżącego wskazujące, że wynalazek nie działa w całym zastrzeganym zakresie nie zostały uwzględnione, co
w konsekwencji spowodowało brak przekonującego wyjaśnienia powodów uznania sprzeciwu skarżącej za bezzasadny;
2. naruszenie prawa materialnego polegające na:
a. błędnej wykładni art. 89 ust. 1 i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na uznaniu, że dla stwierdzenia nowości rozwiązania wystarczające jest
b. błędnej wykładni art. 25 p.w.p. i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, że dla stwierdzenia nowości rozwiązania wystarczające jest uznanie że:
i) publikacja [...] nie ujawnia wszystkich pochodnych chityny opisanych w spornym patencie;
ii) w sposobie opisanym publikacji [...] nie ma etapu mieszania roztworu pochodnych chityny z substancją porotwórczą;
iii) w sposobie opisanym w publikacji [...] następuje "odwrócona" kolejność etapów, co nie gwarantuje identyczności uzyskanych końcowych produktów;
iv) sposób opisany w publikacji [...] dotyczy wytwarzania trójwymiarowych rusztowań nie ujawnia łącznie wszystkich cech technicznych sposobu według spornego patentu a jedynie wybrane etapy i środki techniczne;
v) produkt opisany w [...] należy do innej dziedziny techniki;
vi) publikacja [...] nie ujawnia wszystkich pochodnych chityny opisanych w spornym patencie;
vii) rozwiązanie ujawnione w dokumencie [...] zostało ujęte w sposób fragmentaryczny, prowadzi do uzyskania produktu o odmiennych właściwościach i jego zastosowaniu
c) błędnej wykładni art. 26 p.w.p. poprzez przyjęcie, że:
i) publikacja [...] i sporny wynalazek należą do dwóch różnych dziedzin i prowadzą do uzyskania innych skutków technicznych;
ii) publikacja [...] i sporny wynalazek rozwiązują odmienne problemy techniczne;
iii) przedstawienie wyników badań dokumentujących właściwości wytworzonego opatrunku, a tym samym potwierdzających rozwiązanie problemu technicznego, nie jest konieczne dla wynalazków w kategorii sposobu
iv) publikacja [...] nie może stanowić najbliższego stanu techniki dla spornego rozwiązania;
v) publikacja [...] nie ujawnia całościowego sposobu otrzymywania rusztowania;
vi) informacje zawarte w dokumencie [...] nie były w kręgu zainteresowań znawcy
w dziedzinie;
vii) stan techniki nie zachęcał do zastosowania [...];
viii) znawca w dziedzinie szukałby jedynie rozwiązań w zakresie opatrunków;
ix) technika wylewania i wtłaczania nie stanowią czynności rutynowych;
d) błędnej wykładni art. 33 ust. 3 p.w.p. a w konsekwencji jego błędne zastosowanie polegające na:
i) uznaniu za wystarczające opisanie 7 przykładów wykonania w spornym patencie;
ii) błędnej wykładni art. 33 ust. 3 p.w.p. a w konsekwencji jego błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że nie są istotne parametry takie jak czas suszenia opatrunku czy ilość wody w roztworze.
iii) przyjęciu, że zakres żądanej ochrony ujęty w zastrzeżeniach patentowych jest w pełni poparty opisem;
iv) brak wyników potwierdzających domniemane korzystne właściwości wyrobu powstałego zastrzeganym sposobem nie jest konieczny dla sposobu z dziedziny wynalazków biotechnologicznych/medycznych mających być stosowane na ciele człowieka;
v) odtworzenie wynalazku nie wiąże się z pokonywaniem jakichkolwiek problemów technicznych.
W związku z powyższymi zarzutami skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego na rzecz skarżącego według norm przepisanych.
W obszernym uzasadnieniu skarżący rozwinął podniesione zarzuty.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym.
Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy
z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej "p.p.s.a." - Dz. U. 2019 poz.2325).
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać,
że nie jest ona zasadna.
Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, że zaskarżona decyzja Urzędu Patentowego
nie narusza prawa. W opinii Sądu, wbrew twierdzeniom strony skarżącej, poczynione przez organ ustalenia wynikają z zebranego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez nie ocena tego materiału w kontekście zastosowanych przepisów ustawy nie budzi zastrzeżeń. Zdaniem Sądu, organ wyczerpująco zbadał wszystkie okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. Nie doszło do naruszenia praw skarżącego jako strony.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca spółka wniosła sprzeciw o unieważnienie patentu na sporny wynalazek na podstawie art. 24, 25, 26 oraz art. 33 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 324 dalej p.w.p.).
Zgodnie z art. 25 ust. 1 p.w.p. wynalazek uważa się za nowy, jeśli nie jest on częścią stanu techniki. Przez stan techniki rozumie się wszystko to, co przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania patentu, zostało udostępnione do wiadomości powszechnej w formie pisemnego lub ustnego opisu, przez stosowanie, wystawienie lub ujawnienie w inny sposób.
W świetle art. 25 ust.3 p.w.p za stanowiące część stanu techniki uważa się również informacje zawarte w zgłoszeniach wynalazków lub wzorów użytkowych, korzystających z wcześniejszego pierwszeństwa, nieudostępnione do wiadomości powszechnej, pod warunkiem ich ogłoszenia w sposób określony w ustawie.
Wynalazek nie spełnia wymogu nowości, jeżeli można wskazać dowody,
w świetle których wszystkie cechy rozwiązania bądź wariantu rozwiązania ujętego
w zgłoszeniu, uwzględnione łącznie, są częścią stanu techniki.
Warunek nowości nie jest spełniony, jeżeli wcześniejszy dokument w stanie techniki w sposób jasny i bezpośredni ujawnia istotę wynalazku, a szczególności jego zastrzegane cechy techniczne.
Sąd podziela stanowisko organu, że żaden z przedłożonych przez wnoszącego sprzeciw dokumentów nie ujawnia łącznie wszystkich cech technicznych sposobu według spornego patentu, a jedynie jego wybrane etapy
i środki techniczne. Dokument [...] nie ujawnia w pełni wszystkich etapów sposobu wytwarzania opatrunku według spornego patentu, a tym samym nie prowadzi do uzyskania takiego samego produktu. Ponadto dokument [...] dotyczy innej dziedziny. Postępując zgodnie z wytycznymi zawartymi w publikacji [...] nie uzyskamy bowiem opatrunku, ponieważ prowadzone badania dotyczyły innej dziedziny techniki oraz innych problemów technicznych np. wytrzymałości. Dlatego też trudno jest się zgodzić z takim założeniem strony skarżącej.
Produkt uzyskany sposobem według dokumentu [...] to rusztowanie stosowane w ortopedii czyli inżynierii tkankowej i nie można go uznać za produkt tożsamy z opatrunkiem czyli wytworem z zakresu inżynierii materiałowej. Rusztowania w odniesieniu do opatrunków różnią się przeznaczeniem stosowania, a co za tym idzie postacią (formą przestrzenną), właściwościami zarówno leczniczymi jak
i strukturalnymi czy mechanicznymi. Podobieństwa zastosowanych etapów w ww. publikacji wbrew opinii strony wnoszącej sprzeciw nie skutkują brakiem nowości spornego rozwiązanie.
Kolejny z materiałów dowodowych przedłożonych na okoliczność braku nowości to dokument [...], który dotyczy aktywnej warstwy polimerowej utworzonej
z pochodnych [...] w tym [...], zwłaszcza do opatrunku do zaopatrywania ran
i owrzodzeń. Dokument ten nie ujawnia sposobu otrzymywania opatrunków z [...] lub [...], zawierających w łańcuchu polimerowym obok reszt kwasu masłowego, reszt kwasu octowego. W dokumencie [...] organ nie znalazło ani jednego przykładu, który pokrywałby się z zakresem spornego patentu. Publikacja [...] nie ujawnia również sposobu wytwarzania opatrunku, ponieważ nie obejmuje chociażby jednego przykładu uwzględniającego wszystkie razem cechy techniczne spornego sposobu. Powyższy sposób prowadzi do uzyskania aktywnej warstwy zwłaszcza do opatrunku, a nie samego opatrunku jak w spornym sposobie.
Kolejną różnicą pomiędzy spornym rozwiązaniem a rozwiązaniem ujawnionym w publikacji [...] jest kwestia zastosowanych pochodnych chityny stanowiących mieszaninę co najmniej [...]. Organ zasadnie wykazał, że nie ma podobieństwa w użyciu mieszanin polimeru jak to miało miejsce w publikacji [...], do polimeru w spornym wynalazku czyli [...].
Żadna z publikacji nie ujawniła w sposób jasny i bezpośredni chociaż jednego przykładu realizacji sposobu według spornego patentu, tak aby zawierał jednocześnie wszystkie cechy techniczne tego sposobu.
Sąd podziela stanowisko organu, że w rozpatrywanej sprawie nie zasługiwał także na uwzględnienie zarzut braku poziomu wynalazczego spornego wynalazku. Rozpatrując niniejszą sprawę Urząd Patentowy w zaskarżonej decyzji prawidłowo dokonał oceny poziomu wynalazczego spornego wynalazku metodą problem-rozwiązanie, polegającej na zidentyfikowaniu najbliższego stanu techniki, sformułowania problemu technicznego, poprzez określenie cech zastrzeganego wynalazku, które nie występują w najbliższym stanie techniki oraz ustaleniu pozwalającym na uzyskanie odpowiedzi na pytanie, czy specjalista znający najbliższy stan techniki przy rozpatrywaniu problemu technicznego zastosowanego wynalazku miałby możliwość, bez dokonań twórczych, w sposób rutynowy dojść do zastrzeganego rozwiązania. Celem oceny postępu technicznego wnoszonego przez wynalazek (lub braku tego postępu) formułuje się problem techniczny przez określenie tych cech wynalazku, które nie występują w najbliższym stanie techniki, co w konsekwencji winno dać odpowiedź na pytanie, czy wzmiankowany specjalista lub znawca z dziedziny, znający najbliższy stan techniki, przy rozwiązywaniu problemu technicznego zastosowanego w wynalazku, mógłby w sposób zawodowo-rutynowy, dojść do zastrzeżonego rozwiązania.
Skarżący jako najbliższy stan techniki dla spornego wynalazku wskazał dokument [...]. Dokument [...] dotyczy dziedziny inżynierii tkankowej i sposobów tworzenia form przestrzennych czyli rusztowań mających zastosowanie w ortopedii. Natomiast sporny wynalazek dotyczy sposobu otrzymywania opatrunków biodegradowalnych mających na celu gojenie się trudnych do wyleczenia ran takich jak np. owrzodzenie podudzia, zgorzel cukrzycowa czy rozległych ran po oparzeniach termicznych i chemicznych, przy dodatkowym działaniu przeciwbólowym.
A zatem rozwiązanie ujawnione w dokumencie [...] oraz sporne rozwiązanie dotyczą różnych dziedzin, a także prowadzą do uzyskania innych skutków technicznych. Dla rusztowań i opatrunków są odmienne wymagania w zakresie ich końcowych właściwości (np. strukturalnych, mechanicznych) i dlatego też nie mogły być stosowane wymiennie. Dodatkowo w przypadku implantów stosowanych jako wypełnienia kości inne czynniki mają wpływ na ich właściwości użytkowe, a zupełnie inne w przypadku opatrunków, czyli rozwiązują odmienne problemy techniczne.
Jako problem techniczny rozwiązywany przez sporny wynalazek, organ uznał otrzymanie opatrunku biozgodnego, ulęgającego biodegradacji w obrębie rany oraz przyspieszającego jej gojenie a nie osiągnięcie większej wytrzymałości mechanicznej opatrunku.
Dokument [...] dotyczy rusztowań [...] do zastosowań ortopedycznych, które były wytwarzane z użyciem metody ługowania solą. Wśród testowanych rozpuszczalników jako najodpowiedniejsze wskazano aceton i etanol. Wybór rozpuszczalnika zależał od wymagań typu sterylizacja, wzrost komórek i zastosowanie in vivo. Jako substancję porotwórczą wskazano [...]. Z dokumentu [...] wiadomo również, iż roztwór [...] zawierający [...] był wytłaczany do cylindrycznych plastikowych form o średnicy 8mm i długości 10mm i poddawany suszeniu w temperaturze pokojowej przez 24 godziny, po czym próbki były umieszczane w wodzie w celu wyługowania soli.
A zatem jak słusznie uznał organ dokumentu [...] nie można uznać za najbliższy stan techniki dla spornego rozwiązania, ponieważ różni się odmiennym zastosowaniem tj. in vivo, a także uzyskaniem innego efektu technicznego czyli wymaganej dla rusztowań sztywności i jednorodności. Za istotną różnicę organ uznał również końcowy etap wytłaczania do cylindrycznych form, zamiast wylewania na płaską powierzchnię. Dokument [...] nie ujawnia całościowego sposobu otrzymywania rusztowania do celów ortopedycznych, a jedynie skupia się na badaniu jego wybranych etapów i środków technicznych na okoliczność wytrzymałości mechanicznej rusztowań. Badania w publikacji [...] miały na celu określenie "wpływu stężenia i rozmiaru kryształów soli na strukturę rusztowania", które to parametry trudno uznać za istotne w przypadku opatrunku według spornego patentu.
Jak słusznie, zdaniem sądu, zauważył organ, to że obydwa sposoby zawierają wspólne lub zbliżone cechy techniczne, nie skutkuje uzyskaniem zbliżonego efektu technicznego, który jest istotny przy prawidłowej ocenie poziomu wynalazczego. Dodatkowo zgodnie z opisem spornego rozwiązania na str. 1 "[...]" A zatem przeciętny fachowiec (znawca) zestawiając powyższe cechy opatrunku z cechami rusztowania nie uznałby informacji zawartych w publikacji [...] jako zachęty do zainteresowania się przedkładanymi badaniami, ponieważ nie były w kręgu jego zainteresowań. Nie byłby zachęcony do rozwiązania problemu technicznego jakim było otrzymanie opatrunku biozgodnego, ulegającego biodegradacji w obrębie rany oraz przyspieszającego jej gojenie, ponieważ wskazywana publikacja dotyczyła innego zagadnienia.
W świetle powyższego organ zasadnie uznał, że sporny wynalazek wykracza poza zwykły postęp techniczny i nie wynika wyraźnie i logicznie ze stanu techniki. Ponadto jak wyjaśnił organ dokonał oceny zdolności patentowej spornego wynalazku tylko w oparciu o materiały dowodowe złożone przez wnoszącego sprzeciw w ciągu 6 miesięcy od opublikowania w [...] informacji o udzieleniu patentu.
Zdaniem sądu, brak było także podstaw dla uznania, że sporny wynalazek nie został dostatecznie ujawniony. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy p.w.p. opis wynalazku, powinien przedstawiać wynalazek na tyle jasno i wyczerpująco, aby znawca mógł ten wynalazek urzeczywistnić. W szczególności opis zawiera tytuł odpowiadający przedmiotowi wynalazku, określa dziedzinę techniki, której wynalazek dotyczy, a także znany zgłaszającemu stan techniki, oraz wskazuje problem techniczny do rozwiązania, a także przedstawia w sposób szczegółowy przedmiot rozwiązania, z objaśnieniem figur rysunków, jeżeli zgłoszenie zawiera rysunki, i przykładem lub przykładami realizacji bądź stosowania wynalazku. W części opisowej spornego wynalazku znalazło się aż siedem różnych przykładów wykonania, których to ilość, była wystarczająca do spełnienia powyższej przesłanki. Jak słusznie wskazał organ sposób według spornego wynalazku został określony przez cechy techniczne odpowiednie dla swojej kategorii tzn. uwzględniono poszczególne etapy, a związane z nimi środki techniczne zostały scharakteryzowane zarówno składem jakościowym jak i ilościowym oraz dodatkowo parametrami typu np. wielkość cząsteczki, temperatura. Na podstawie tak szczegółowych danych, zdaniem organu odtworzenie sposobu objętego zakresem ochrony spornego patentu nie wiąże się
z pokonywaniem jakichkolwiek problemów technicznych. Dodatkowo każdy
z zastrzeganych etapów sposobu według spornego patentu w całości poparty opisem wynalazku.
Z powyższych względów zarzuty skargi, dotyczące zarówno naruszenia prawa procesowego, jak i materialnego, w całości nie zasługiwały na uwzględnienie. Skarga stanowi polemikę z argumentacją organu. Sąd nie podzielił zarzutów naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 7, art. 77, art. 8, art. 80, art. 107 § 3 kpa. Organ wyjaśnił sprawę wszechstronnie i rozpatrzył wszystkie okoliczności istotne w sprawie, odnosząc się do całokształtu materiału dowodowego co znalazło odzwierciedlenie
w uzasadnieniu wydanej decyzji.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło