VI SA/Wa 1117/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. S.A. z siedzibą w [...] o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi P. S.A. z siedzibą w [...] na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę spółki P. S.A. z siedzibą w [...] o stwierdzenie niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Komisji Nadzoru Finansowego w sprawie nałożenia kary pieniężnej za niewykonanie obowiązku wynikającego z przepisów ustawy o ofercie publicznej i warunkach wprowadzenia instrumentów finansowych. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że zarządzeniem z dnia 21 lipca 2017 r. pełnomocnik strony skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem jej odrzucenia, poprzez nadesłanie pełnego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej spółki lub też odpisu Krajowego Rejestru Sądowego (dalej "KRS") aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa, tj. na dzień 8 grudnia 2016 r. Jak wynika z akt sprawy wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało prawidłowo doręczone w dniu 7 sierpnia 2017 r. r. pr. L. D. do rąk własnych. W dniu 16 sierpnia 2017 r. wpłynęła do tutejszego Sądu korespondencja z dnia 8 sierpnia 2017 r. stanowiąca odpowiedź na wezwanie, zawierająca odpis z KRS na dzień 8 sierpnia 2017 r. mylnie opisany w piśmie przewodnim jako "pełny odpis KRS". Ponieważ pełnomocnik skarżącej spółki nie zastosował się do wezwania Sądu w zakresie nadesłania pełnego odpisu KRS skarżącej spółki lub też odpisu KRS aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa, tj. na dzień 8 grudnia 2016 r., wskazanym na wstępie postanowieniem, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", Sąd odrzucił wniesioną skargę. Pismem z dnia 6 września 2017 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że w wykonując wezwanie Sądu z dnia 21 lipca 2017 r. błędnie załączył aktualny odpis KRS w miejsce odpisu pełnego. Do wniosku strona skarżąca dołączyła odpis zupełny KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie zaś z art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.). Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest zatem dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie NSA z dnia 12 lutego 2015 r., I OZ 91/15). W niniejszej sprawie jako okoliczność uzasadniającą przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi strona skarżąca wskazała błąd jej profesjonalnego pełnomocnika, który wykonując wezwanie Sądu zamiast pełnego odpisu z KRS nadesłał odpis aktualny. W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie. Przyczyna wyłączająca brak winy w uchybieniu terminowi musi być bowiem niezależna od strony i nie może nosić cech zaniedbania, czy nieuwagi. To na stronie ciąży bowiem szczególna staranność przy dokonywaniu czynności procesowych w terminie. Zwrócić uwagę należy, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania pełnomocnika, którego zaniedbania obciążają skarżącego, a zatem nie uwalniają one strony od winy w niezachowaniu terminu. Stanowisko, zgodnie z którym mocodawca ponosi ryzyko ujemnych skutków niestarannego zachowania się swego pełnomocnika jest ugruntowane w orzecznictwie sądów administracyjnych (m.in. postanowienia NSA z dnia 18 października 2007 r., I FZ 421/07; z dnia 11 marca 2009 r., I OZ 198/09; z dnia 31 marca 2009 r., I FZ 69/09; z dnia 23 lipca 2009 r., I OZ 737/09; z dnia 23 czerwca 2010 r., I OZ 465/10; z dnia 19 sierpnia 2010 r., I FZ 133/10; z dnia 10 czerwca 2011 r., I OZ 408/11; z dnia 28 czerwca 2011 r., I FZ 160/11; z dnia 28 lipca 2011 r., I OZ 545/11; z dnia 9 września 2011 r., II FZ 425/11; z dnia 29 listopada 2011 r., I OZ 894/11; z dnia 13 grudnia 2011 r., II FZ 736/11; z dnia 14 grudnia 2011 r., II GZ 527/11; z dnia 11 stycznia 2012 r., I GZ 231/11; z dnia 25 stycznia 2012 r., II OZ 2/12; z dnia 13 września 2012 r., II FZ 689/12; z dnia 9 października 2013 r., II FZ 872/13; z dnia 18 lipca 2013 r., I OZ 584/13; z dnia 9 stycznia 2013 r., I OZ 958/13; z dnia 19 grudnia 2012 r., I FZ 566/12). Pełnomocnik nie może zatem wnioskować o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, powołując się na brak winy strony w błędach popełnianych przez tegoż pełnomocnika. Na stronie ciąży obowiązek starannego wyboru pełnomocnika. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.