VI SA/Wa 1118/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie Sędzia WSA Maria Jagielska Asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.) Protokolant Krzysztof Wierzbicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2007 r. sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. VI SA/Wa 1118/05 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego, działając na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził niedopuszczalność odwołania od decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. Uzasadniając swoje stanowisko organ wyjaśnił, że odwołanie od przedmiotowej decyzji, podpisane przez Panią P., zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 14 maja 2004 r. Wezwanie organu z dnia 8 września 2004 r., zobowiązujące stronę do uzupełnienie braków odwołania poprzez nadesłanie w terminie 7 dni wypisu z KRS oraz pełnomocnictwa, zostało doręczone w dniu 27 września 2004 r., jednakże nie ustosunkowała się ona do wezwania w wyznaczonym terminie. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli L. P. i I. P., zwani dalej skarżącymi. W uzasadnieniu podnieśli, iż w dniu 4 października 2004 r. przesłali organowi odpis KRS wraz z pismem z dnia 2 października 2004 r. na dowód czego załączyli ksero pisma a także potwierdzenie nadania przesyłki poleconej w urzędzie pocztowym [...]. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o zobowiązanie skarżącego do wykazania, że osoba podpisana na odwołaniu była upoważniona do występowania w imieniu spółki oraz przekazania oryginału lub poświadczonej urzędowo kopii dowodu nadania pisma w dniu 4 października 2004 r. wskazując, iż po wykazaniu tych okoliczności zajmie ostateczne stanowisko w sprawie. W uzasadnieniu podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Dodał, iż przeprowadzenie dowodu z wypisu KRS, którego organ nie posiada, wyjaśni kwestię czy osoba podpisana na odwołaniu była do tego uprawniona w świetle przepisów kodeksu spółek handlowych co w efekcie może prowadzić do uznania skargi, a więc przyspieszenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższej decyzji nie zaś według kryteriów słusznościowych. Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270- dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż zasługuje ona na uwzględnienie. W chwili wpłynięcia odwołania organ odwoławczy ma obowiązek zbadania czy spełnia ono określone warunki formalne, m.in. czy zostało wniesione w terminie, czy pochodzi od strony i czy z innych przyczyn jest dopuszczalne. W przypadku stwierdzenia, że wniesiono je po terminie lub jest z innych powodów niedopuszczalne organ odwoławczy wydaje postanowienie w trybie art. 134 k.p.a. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Treść art. 134 k.p.a wskazuje dwie przesłanki skutecznego złożenia odwołania. Jedna z nich ma charakter konkretny i dotyczy zachowania terminu do wniesienia środka prawnego. Drugiej, ujętej w sformułowaniu "niedopuszczalność odwołania", należy przypisać cechy o charakterze ogólnym. Poza taką formułą kodeks nie określa bliżej, jakie warunki decydują o dopuszczalności bądź niedopuszczalności odwołania. Wynikają one jednak z innych jego przepisów stanowiących o przedmiocie zaskarżenia, toku postępowania, a także określających podmioty uprawnione do wniesienia środków prawnych (por. uzasadnienie wyr. NSA z dnia 24 lutego 1992 r., I SA 1318/91, ONSA 1992, nr 3-4, poz. 80). Jak zatem wynika z treści art. 134 k.p.a., przepis ma zastosowanie w dwóch wykluczających się przypadkach i wprowadza rozróżnienie pomiędzy niedopuszczalnością odwołania, a uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. Są to więc dwie odrębne instytucje procesowe. Inne są przesłanki do stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, a inne przy ustaleniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania. Należy podnieść, iż zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 k.p.a. obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie jest kompleksowe i wyczerpujące wyjaśnienie stanu sprawy, natomiast zasady określone w art. 77 k.p.a. i art. 80 k.p.a. ustanawiają obowiązek zebrania i rozpatrzenia w wyczerpujący sposób całego materiału dowodowego oraz właściwej jego oceny. Materiał dowodowy zebrany w sprawie powinien być kompletny, tj. dotyczący wszystkich okoliczności faktycznych, które mogą mieć znaczenie w sprawie. Organ naruszając zasady ogólne musi się liczyć z tym, iż w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego jego działania lub zaniechania zostaną uznane za niezgodne z prawem. Tak więc stwierdzenie przez organ odwoławczy niedopuszczalności odwołania winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, w przeciwnym bowiem wypadku postanowienie takie narusza art. 7 k.p.a. i 77 k.p.a. co prowadzi do jego uchylenia. W rozpatrywanej sprawie organ wezwał stronę do usunięcia braków odwołania w trybie art. 64 k.p.a. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 27 września 2004 r., a więc termin siedmiodniowy upływał w dniu 4 października 2004 r. Jak wynika z przedłożonego przez skarżących pisma przewodniego datowanego dnia 2 października 2004 r. przesłali oni do organu odpis KRS przesyłką poleconą w dniu 4 października 2004 r. W świetle powyższych wywodów należy uznać, iż organ administracji nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przez art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. Reasumując Sąd stanął na stanowisku, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa procesowego mogącym mieć wpływ na wynik sprawy i jako wadliwe winno być wyeliminowane z obrotu prawnego. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy rozważy wskazane wyżej okoliczności i wyjaśni czy skarżący uzupełnili braki odwołania w terminie. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. Stosownie do treści art. 152 p.p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.