VI SA/Wa 1134/21
WyrokWSA w Warszawie2021-09-15
Skład orzekający: Barbara Kołodziejczak - Osetek, Sławomir Kozik, Agnieszka Łąpieś - Rosińska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia prawidłowo ustalił, że G. K. podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu posiadania statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, pomimo podnoszonych przez skarżącego zarzutów dotyczących zbycia udziałów i braku faktycznego prowadzenia działalności oraz osiągania przychodów?Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że organ administracji naruszył przepisy postępowania, w szczególności poprzez niewyczerpujące zebranie i rozpatrzenie materiału dowodowego. Organ pominął istotne kwestie dotyczące faktycznego prowadzenia działalności gospodarczej przez skarżącego, osiągania z niej przychodów oraz podnoszone przez skarżącego zarzuty dotyczące zbycia udziałów w spółce. Sąd podkreślił, że samo posiadanie statusu wspólnika lub wpis do rejestru nie jest wystarczające do ustalenia obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego, jeśli skarżący twierdzi, że faktycznie nie prowadził działalności i nie osiągał z niej przychodów.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła decyzji Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia ustalającej, że G. K. podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego od 1 stycznia 2003 r. z tytułu posiadania statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "H." Sp. z o.o. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego i postępowania, w tym brak możliwości czynnego udziału w postępowaniu, błędne doręczenie korespondencji oraz oparcie decyzji na nieprawidłowych ustaleniach faktycznych dotyczących jego statusu wspólnika i prowadzenia działalności. Skarżący podniósł, że zbył udziały w spółce w 2008 r. i nie osiągał z niej przychodów.Rozstrzygnięcie
Uchyla zaskarżoną decyzję i zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego kwotę 497 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak - Osetek Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś - Rosińska (spr.) Protokolant spec. Jarosław Kielczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2021 r. sprawy ze skargi G. K. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego G. K. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Pismem z dnia 15 października 2020 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w [...] zwrócił się do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia
z wnioskiem o wydanie decyzji w zakresie objęcia G. K. obowiązkowym ubezpieczeniem zdrowotnym jako wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "H." Sp. z o.o. Zakład Ubezpieczeń Społecznych wskazał, że ww. osoba nie dokonała żadnego zgłoszenia z tytułu bycia jednoosobowym wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Ponadto ZUS poinformował, że G. K. podlega obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym i ubezpieczeniu zdrowotnemu od dnia 1 marca 1999 r. do dnia 30 kwietnia 2006 r. z tytułu zatrudnienia na podstawie umowy o pracę, natomiast od dnia 1 maja 2006 r. z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2021r. nr [...] Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia działając na podstawie art. 109 ust. 1 i 4, art. 5 pkt 21, art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a) i c), art. 69 ust. 1 oraz art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1398, ze zm.), art. 7 pkt 18, art. 8 pkt 1 lit. a) i c), art. 11 ust. 1 i art. 22 ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. nr 28 poz. 153, ze zm.), art. 5 pkt 18, art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. a) i c), art. 12 ust. 1 i art. 24 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia (Dz. U. nr 45, poz. 391, ze zm.) oraz art. 8 ust. 6 pkt 4 i art. 13 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 266, ze zm.) - ustalił, że G. K. podlega od dnia 1 stycznia 2003 r. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu posiadania statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - "H." Sp. z o.o. z siedzibą w W.
W uzasadnieniu organ wskazał, że z odpisu pełnego z Rejestru Przedsiębiorców KRS dostępnego poprzez stronę internetową Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że G. K. od dnia [...] grudnia 2002 r. posiada całość udziałów w "H." Sp. z o.o.
Zgodnie z art. 8 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 6 lutego 1997 r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, obowiązującej w okresie od 1 stycznia 1999 r. do 31. marca 2003 r., obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegały osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, które były osobami prowadzącymi pozarolniczą działalność. W myśl z kolei art. 7 pkt 18 tej ustawy - użyte w niej określenie działalności pozarolniczej - oznaczało działalność, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r., za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się m. in. wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
Organ wskazał, że sytuacja nie uległa zmianie w okresie od 1 kwietnia 2003 r. do 30 września 2004 r. tj. za czasów obowiązywania ustawy z dnia [...] stycznia 2003r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia. Zgodnie bowiem z art. 9 ust. 1 pkt 1 lit. c) ww. ustawy - obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegały osoby prowadzące pozarolniczą działalność. W myśl z kolei art. 5 pkt 18 tej ustawy - użyte w niej określenie osoby prowadzącej działalność pozarolniczą oznaczało osobę, o której mowa w ww. art. 8 ust. 6 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.
Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego podlegają osoby spełniające warunki do objęcia ubezpieczeniami społecznymi, które są osobami prowadzącymi działalność pozarolniczą, z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności gospodarczej na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (od 20 września 2008 r. do 29 kwietnia 2018 r. - z wyłączeniem osób, które zawiesiły wykonywanie działalności na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej). W myśl z kolei art. 5 pkt 21 tej ustawy - użyte w niej określenie osoby prowadzącej działalność pozarolniczą - oznacza osobę, o której mowa w art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 6 pkt 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2003 r., za osobę prowadzącą pozarolniczą działalność uważa się m. in. wspólnika spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
W świetle art. 11 ust. 1 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, art. 12 ust. 1 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia i następnie art. 69 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - obowiązek ubezpieczenia zdrowotnego osób prowadzących działalność powstaje i wygasa w terminach określonych w przepisach o ubezpieczeniu społecznym tj. w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych. W myśl natomiast art. 13 pkt 4 tejże ustawy - obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu, rentowemu, chorobowemu i wypadkowemu podlegają osoby prowadzące działalność pozarolniczą od dnia rozpoczęcia wykonywania działalności do dnia zaprzestania jej wykonywania (od 20 września 2008 r. do 29 kwietnia 2018 r. - z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności zostało zawieszone na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a od 30 kwietnia 2018 r. - z wyłączeniem okresu, na który wykonywanie działalności gospodarczej zostało zawieszone na podstawie art. 36 aa ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - Dz. U. z 2019 r. poz. 1292 z późn. zm.).
W przypadku wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, zdaniem organu należy uznać, że osoba ta podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu społecznemu, a w konsekwencji również ubezpieczeniu zdrowotnemu w okresie pozostawania jedynym wspólnikiem spółki
z ograniczoną odpowiedzialnością.
Prezes NFZ podkreślił, że okoliczność, że G. K. podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z innego tytułu nie zwalnia tej osoby
z obowiązku ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu bycia jedynym wspólnikiem spółki
z ograniczoną odpowiedzialnością. Zgodnie bowiem z art. 82 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - w przypadku gdy ubezpieczony uzyskuje przychody z więcej niż jednego tytułu do objęcia obowiązkiem ubezpieczenia zdrowotnego, o którym mowa w art. 66 ust. 1 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, składka na ubezpieczenie zdrowotne opłacana jest z każdego z tych tytułów odrębnie. Wspomniany art. 66 ust. 1 do osób podlegających obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego zalicza zarówno osoby, które prowadzą działalność pozarolniczą i spełniają warunki do objęcia ubezpieczeniem społecznym z tego tytułu, jak i osoby zatrudnione na podstawie umowy o pracę (art. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a) i c) ww. ustawy). Zgodnie z kolei z art. 82 ust. 5 tej ustawy rodzajem działalności jest m. in. działalność gospodarcza prowadzona w formie jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Natomiast zgodnie z art. 82 ust. 3 tej ustawy - jeżeli ubezpieczony prowadzący'" działalność pozarolniczą uzyskuje przychody z więcej niż jednego z rodzajów działalności określonych w ust. 5, składka na ubezpieczenie zdrowotne jest opłacana odrębnie od każdego rodzaju działalności.
Prezes NFZ wskazał, że rozpatrując przedmiotową sprawę, pismem z dnia 28 października 2020 r. zawiadomił G. K., iż toczy się postępowanie w sprawie wydania decyzji dotyczącej podlegania przez ww. osobę obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu posiadania statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i w konsekwencji ma on możliwość zapoznania się z dokumentami oraz złożenia dodatkowych wyjaśnień mających wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Zawiadomienie skierowane do ww. osoby zostało zwrócone z adnotacją poczty " zwrot po upływie terminu ".
Mając na względzie wniosek Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w [...] oraz powyższe ustalenia i obowiązujące przepisy prawa, Prezes NFZ uznał, że G. K. podlega od dnia 1 stycznia 2003 r. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu posiadania statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "H." Sp. z o.o. z siedzibą w W.
Pismem z dnia 5 marca 2021r. G. K. wniósł do WSA w Warszawie skargę na powyższą decyzję, zarzucając naruszenie:
I. naruszenie przepisów prawa materialnego
- art. 109 ust. 1 i 4, art. 5 pkt 2 Fart. 66 ust. 1 pkt 1 lit. a) i c), art. 69 ust. 1 oraz art. 82 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanej ze środków publicznych, art. 7 pkt 18, art. 8 pkt. 1 lit a) i c), art. 11 ust. 1 i art. 22 ustawy z dnia 6 lutego 1997 o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, art. 5 pkt. 18 art. 9 ust. 1 pkt. 1 lit. a) i c), art. 12 ust. 1 i art. 24 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2003 r. o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia, oraz art. 8 ust. 6 pkt. 4 i art. 13 pkt. 4 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez ustalenie że G. K. podlega od dnia 1 stycznia 2003 r. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu posiadania statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "H." Sp. z o.o. z siedzibą w W.;
- art. 38 pkt 8 lit. c) ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym, poprzez jego nie uwzględnienie przy wydawaniu zaskarżonej decyzji;
II. naruszenie przepisów postępowania tj.:
- art. 8 § 1 k.p.a. poprzez jego nie zastosowanie w niniejszej sprawie;
- art. 10 § 1 k.p.a. poprzez brak zapewnienia stronie możliwości czynnego udziału
w postępowaniu sprawy pozbawiając skarżącego możliwości wypowiedzenia się
w przedmiocie zbycia w dniu [...] listopada 2008 r. na rzecz [...] 4 udziałów w spółce H. - co miało kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy;
- art. 42 § 1 k.p.a. w związku z art. 44 k.p.a. poprzez przyjęcie, że pismem z dnia 28 października 2020 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia zawiadomił G. K. o toczącym się postępowaniu oraz prawie do zapoznania się z dokumentami oraz złożenia dodatkowych wyjaśnień;
- art. 61 § 4 k.p.a poprzez nie zawiadomienie skarżącego o wszczęciu postępowania w sprawie, możliwości zapoznania się z dokumentami oraz złożenia wyjaśnień mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy pozbawiając go tym samym możliwości wypowiedzenia się w przedmiocie zbycia w dniu [...] listopada 2008 r. na rzecz [...] 4 udziałów w spółce H. - co miało kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy;
- art. 73 - art. 74 k.p.a. poprzez uniemożliwienie skarżącemu dostępu do akt sprawy przed wydaniem zaskarżonej decyzji;
- art. 75 § 1 i 2 k.p.c. poprzez zaniechanie przez organ przeprowadzenia postępowania dowodowego w zakresie wymaganym prawem;
- art. 81 k.p.a. poprzez nieuzasadnione pozbawienie skarżącego możliwości wypowiedzenia się co do zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.
Wobec podniesionych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, umorzenie postępowania administracyjnego oraz zasądzenie od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego kosztów postępowania wraz
z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W uzasadnieniu strona skarżąca rozwinęła podniesione zarzuty stwierdzając, że jedynym źródłem z którego Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia czerpał wiedzę o tym, że G. K. od dnia [...] grudnia 2002r. posiada całość udziałów w H. Sp. z o.o. jest wypis pełny z Rejestru Przedsiębiorców KRS dostępny przez stronę internetową Ministerstwa Sprawiedliwości. Zdaniem skarżącego opieranie wydanej decyzji na ustaleniach z wypisu pełnego Rejestru Przedsiębiorców KRS dostępnego przez stronę internetową Ministerstwa Sprawiedliwości jest całkowicie bezpodstawne gdyż zgodnie z brzmieniem art. 38 pkt 8 lit. c) ustawy o krajowym rejestrze sądowym, ujawnieniu w KRS podlegają wspólnicy posiadający co najmniej 10% kapitału zakładowego spółki. Złożenie wniosku do Sądu KRS o ujawnienie udziałowca posiadającego mniej niż 10% w kapitale zakładowym spółki powoduje zwrot wniosku.
Zatem wypis pełny z Rejestru Przedsiębiorców KRS dostępny przez stronę internetową Ministerstwa Sprawiedliwości nie może stanowić dowodu na okoliczność tego czy dana osoba jest jednoosobowym wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Dowód taki można uzyskać jedynie po przeprowadzeniu kwerendy materiałów źródłowych spółki w KRS. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika aby takie czynności zostały wykonane. Natomiast, zgodnie z art. 77 § 1 KPA to na organie administracji publicznej ciąży obowiązek zgromadzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego w sprawie.
Skarżący nie zgodził się z twierdzeniami Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia jakoby pismo z dnia 28 października 2020 r. zawiadamiające G. K., że toczy się postępowanie w sprawie wydania decyzji dotyczącej podlegania przez niego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego i w konsekwencji, że ma on możliwość zapoznania się z dokumentami oraz złożenia dodatkowych wyjaśnień mających wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zostało doręczone G. K. Pismo zostało wysłane na adres w [...], przy ul. [...] podczas gdy G. K. od dnia [...] października 2011 r. jest zameldowany na pobyt stały i zamieszkuje pod adresem: [...]. Zgodnie z brzmieniem art. 42 § 1 k.p.a. Pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W tym przypadku, pomimo, że adres zamieszkania G. K. jest dostępny w ewidencji ludności Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia kieruje korespondencję w sprawie na inny adres. Ponadto nie sposób ustalić jakie znaczenie nadaje Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia faktowi że korespondencja została zwrócona na adres nadawcy z adnotacją : "zwrot po upływie terminu ". Z kontekstu wypowiedzi należy przyjąć, że Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia przyjął, że w tym przypadku doszło do doręczenia zastępczego (art. 44 k.p.a). Jednakże w ocenie skarżącego biorąc pod uwagę przytoczoną powyżej argumentację taki wniosek jest całkowicie bezpodstawny. W efekcie zdaniem skarżącego został on pozbawiony możliwości udziału w postępowaniu.
W efekcie zaistniałych naruszeń, organ w sposób błędny ustalił stan faktyczny przyjmując, że skarżący jest jednoosobowym wspólnikiem spółki H. Sp. z o.o. podczas gdy w dniu [...] listopada 2008 r. G. K. dokonał zbycia na rzecz J. W. udziałów w tejże spółce. Fakt zbycia nie został ujawniony w KRS ze względu na brzmienie art. 38 pkt 8 lit. c) ustawy o krajowym rejestrze sądowym.
Ponadto skarżący zauważył, że postępowanie prowadzone przez Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia nie może osiągnąć zakładanego celu czyli wydania decyzji przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych w zakresie określenia w stosunku do G. K. wymiaru składki za ubezpieczenie zdrowotne od 1 stycznia 2003 r. z tytułu podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu posiadania statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "H." Sp. z o.o. z siedzibą w W. Brak możliwości określenia w stosunku do G. K. wymiaru składki za ten okres wynika z faktu, że od 1 stycznia 2003 r. skarżący nie czerpał żadnego przychodu ze spółki H." Sp. z o.o. Zgodnie z dokumentacją składaną do urzędu skarbowego w tym okresie czasu jedyny przychód był osiągany przez skarżącego z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej jako osoba fizyczna i z tego tytułu skarżący odprowadzał składki na ubezpieczenie społeczne
w pełnym rozmiarze ( w tym składki na ubezpieczenie zdrowotne ).
W odpowiedzi na skargę organ niósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, obowiązującymi w dacie jego wydania.
Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że jest ona zasadna. Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane kryteria, doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja Prezesa NFZ narusza prawo.
Przedmiotem skargi jest decyzja Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia, stwierdzająca, że skarżący podlega od dnia [...] stycznia 2003 r. obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu posiadania statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - "H. " Sp. z o.o. z siedzibą w W.
Na wstępie sąd odniesie się do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 42 § 1 k.p.a. w związku z art. 44 k.p.a. stwierdzając, że nie można uznać go zasadny. Jak wynika z akt sprawy pismem z dnia 28 października 2020 r. Prezes NFZ zawiadomił skarżącego, iż toczy się postępowanie w sprawie wydania decyzji dotyczącej podlegania przez ww. osobę obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu posiadania statusu wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i w konsekwencji ma on możliwość zapoznania się
z dokumentami oraz złożenia dodatkowych wyjaśnień mających wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy. Zawiadomienie skierowane do ww. osoby zostało zwrócone z adnotacją poczty "zwrot po upływie terminu". Zatem na podstawie art. 44 § 4 k.p.a. zostało uznane za doręczone. Ponadto pismem z dnia 23 listopada 2020 r. Prezes NFZ poinformował skarżącego o wydłużonym terminie rozpatrzenia wniosku w przedmiotowej sprawie. Powyższe pismo zostało wysłane na ten sam adres co zawiadomienie. Jednakże nie zostało ono zwrócone przez pocztę. Ponadto zaskarżona decyzja wysłana do skarżącego na adres [...] została przez niego osobiście odebrana.
Z Centralnego Wykazu Ubezpieczonych tj. ewidencji osób zgłoszonych do ubezpieczenia zdrowotnego za pośrednictwem ZUS i KRUS wynika, że adresem zamieszkania skarżącego jest [...]. Również Zakład Ubezpieczeń Społecznych we wniosku z dnia [...] października 2020r. wskazał powyższy adres jako aktualny adres zamieszkania skarżącego.
Także z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej Rzeczypospolitej Polskiej, zwanej dalej CEIDG wynika, że skarżący prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą pod nazwą "G. K." od dnia [...] stycznia 2006 r. Jako stale miejsce jej wykonywania oraz jako adres do doręczeń został również wskazany adres przy ul. [...].
Wprawdzie do skargi strona załączyła zaświadczenie informujące o tym, że zameldowany jest on pod adresem [...], to jednak w świetle posiadanych informacji organ zasadnie kierował korespondencję do skarżącego na adres przy ul. [...]
W ponownie prowadzonym postępowaniu skarżący powinien jednoznacznie określić adres na jaki należy do niego kierować korespondencję.
Niezależnie od powyższego, zdaniem sądu, organ prowadząc postępowanie naruszył przepisy postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy
tj. art. 7, art. 77 § 1, art. 78 § 2 i art. 80 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie
i rozpatrzenie całokształtu materiału dowodowego w sprawie i niepodjęcie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.
Organ prowadząc ponownie postępowanie powinien wyjaśnić czy skarżący rzeczywiście posiada status wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością - "H." Sp. z o.o. z siedzibą w W. albowiem jak twierdzi skarżący w dniu [...] listopada 2008 r. dokonał zbycia na rzecz J. W. 4 udziałów w spółce H. Do skargi skarżący załączył kserokopię umowy darowizny udziałów ww. spółki. Mając jednak na uwadze, że powyższy dokument nie był znany organowi w toku prowadzonego postępowania administracyjnego a rolą sądu administracyjnego nie jest ustalanie stanu faktycznego, sąd uznał że w tym zakresie organ powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające.
Ponadto zdaniem Prezesa mając na uwadze przedmiot prowadzonego postępowania tj. ustalenie podlegania obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego - okoliczność prowadzenia pozarolniczej działalności związana jest wyłącznie
z posiadaniem określonego statusu prawnego przez skarżącego tj. pozycji wspólnika jednoosobowej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością.
Zdaniem organu, bez znaczenia w niniejszej sprawie pozostaje fakt, że jak twierdzi skarżący, nie uzyskiwał przychodów z tytułu prowadzenia działalności jako wspólnik ww. spółki. Istotnym w sprawie jest jedynie fakt rejestracji spółki jawnej
w Krajowym Rejestrze Sądowym oraz fakt jej wykreślenia z tego rejestru. Z odpisu pełnego z Rejestru Przedsiębiorców KRS dostępnego poprzez stronę internetową Ministerstwa Sprawiedliwości wynika, że G. K. od dnia [...] grudnia 2002r. posiada całość udziałów w "H." Sp. z o.o.
W ocenie orzekającego w niniejszej sprawie sądu, organ rozpoznając niniejszą sprawę tj. ustalając podleganie przez skarżącego obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego, niezasadnie pominął kwestię faktycznego wykonywania przez skarżącego działalności gospodarczej i osiągania przychodów z tytułu jej prowadzenia.
Fakt, że skarżący był wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością jest okolicznością o istotnym znaczeniu, ale w sytuacji, gdy skarżący podnosi, że działalności gospodarczej faktycznie nie prowadził i nie osiągał przychodów z tego tytułu, organ nie może pominąć tych kwestii.
W orzecznictwie podkreśla się, że nadawanie bezwzględnego znaczenia wykazanej w ewidencji dacie rozpoczęcia prowadzenia działalności gospodarczej
i utożsamienie jej z faktycznym prowadzeniem działalności, bez możliwości skorygowania tej okoliczności na podstawie ustaleń faktycznych dokonanych
w postępowaniu dowodowym, nie jest zasadne. Przede wszystkim należy wskazać, że zgłoszenie i wpis do ewidencji działalności gospodarczej stanowi tylko podstawę rozpoczęcia działalności gospodarczej w rozumieniu jej legalizacji i nie jest zdarzeniem ani czynnością utożsamianą z podjęciem takiej działalności (por. wyrok NSA z dnia 12 września 2013 r., sygn. akt. II GSK 755/12).
Ponadto jak słusznie zauważył skarżący zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U.2021 poz.1285), warunkiem opłacania składki na ubezpieczenie zdrowotne jest uzyskiwanie przychodu. A contrario zatem brak jakichkolwiek przychodów (nie chodzi zatem o brak dochodów) przekłada się na brak obowiązku uiszczania z tego tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne z danego tytułu.
Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy,
że uznanie iż skarżący podlega obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu jako wspólnik z ograniczoną odpowiedzialnością bez ustalenia w jakim okresie skarżący faktycznie osiągał przychody z tytułu prowadzonej działalności narusza obowiązujące przepisy.
Mając na uwadze, że sąd administracyjny nie czyni własnych ustaleń
w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, a taka kontrola jest jednak możliwa tylko
w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, za niezbędne sąd uznał uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi.
W ponownie przeprowadzonym postępowaniu organ uwzględni wyrażone powyżej stanowisko Sądu.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. zasądzając na rzecz skarżącego kwotę 480 zł na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2018, poz. 265) oraz kwotę 17 zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło