VI SA/Wa 114/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T. K. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2011 r. oddalającego skargę T. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2011 r. W dniu 20 maja 2011 r. na rozprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. K. na decyzje decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej. Na rozprawę wezwano adwokata P. L., któremu skarżący udzielił w dniu 6 grudnia 2010 r. pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego przed sądami administracyjnymi w sprawie przedmiotowej skargi. Pełnomocnik skarżącego nie stawił się na rozprawie. W dniu 30 maja 2011 r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku skarżący uzasadniał tym, iż jako przedsiębiorca współpracuje z podmiotami gospodarczymi na terenie Niemiec. W dniach 23 - 27 maja 2011 r. przebywał w Niemczech. Podczas jego nieobecności w kraju znacznie utrudniony był jego kontakt z pełnomocnikiem - adwokatem P. L., którego nie mógł poinformować o zamiarze złożenia wniosku o uzasadnienie. Jego powrót do kraju nastąpił już po upływie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, pierwszym możliwym terminem do złożenia tego wniosku stał się dzień 30 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej cyt. jako p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, przy czym, w przypadku jeżeli strona nie dokonała czynności bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Tryb złożenia wniosku szczegółowo reguluje art. 87 p.p.s.a. W myśl § 1 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Natomiast § 2 stanowi, że w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy o jakiej mowa w art. 87 § 2 p.p.s.a stanowiące przesłankę zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. (J.P. Tarno - "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz" Wydawnictwo LexisNexis, Warszawa 2004, s. 149). Wykazane przez stronę skarżącą okoliczności nie wykluczały możliwości zachowania terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W mniejszej sprawie należy wskazać, iż skarżący jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, który powinien dopilnować, aby czynność procesowa została dokonana terminowo. Pełnomocnik, który zgodził się reprezentować stronę, ma obowiązek działania w imieniu i na rzecz mocodawcy z równą starannością jakby działał na własną rzecz (patrz: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2004 r. – FZ 7/04, niepubl.). Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 lipca 2004 r. (FZ 110/04, niepubl.) stwierdził, że profesjonalny pełnomocnik powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych. "Osoba działająca przez pełnomocnika działa w taki sposób, jakby sama dokonywała czynności procesowych, tyle że przy wykorzystaniu profesjonalnej pomocy. Skarżącego natomiast obciąża odpowiedzialność związana z wyborem jednostki, której zleciła pomoc prawną, a skutki podejmowanych przez pełnomocnika działań i zaniechań obciążają mocodawcę." W przedmiotowej sprawie reprezentujący skarżącego adwokat P. L. nie dopełnił obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej polegającej na złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Za przejaw niestarannego zachowania i zaniedbania należy uznać nieskorzystanie przez pełnomocnika profesjonalnego z możliwości złożenia w ustawowym terminem wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 20 maja 2011 r. Zdaniem Sądu także wykazana przez skarżącego okoliczność przebywania poza granicami kraju i niemożności poinformowania pełnomocnika profesjonalnego o woli złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie wykluczały możliwości zachowania terminu do złożenia przedmiotowego wniosku. Skarżący, mając świadomość iż w dniu 20 maja 2011 r. na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie rozpoznawana będzie jego skarga i planując dłuższy pobyt za granicą, powinien należycie zadbać o własne interesy. W przypadku kiedy działania jego profesjonalnego pełnomocnika były uzależnione od wyrażenia przez skarżącego woli złożenia wniosku sporządzenie uzasadnienia wyroku, skarżący przez wyjazdem w dniu 23 maja 2011 r., a więc już po wydaniu wyroku w dniu 20 maja 2011 r., mógł poinformować pełnomocnika o konieczności złożenia omawianego wniosku, ewentualnie samemu taki wniosek złożyć. Także pobyt za granicą nie wykluczał możliwości telefonicznego poinformowania pełnomocnika o konieczności złożenia wniosku. Z powyższych względów na mocy art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.