VI SA/Wa 1143/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Piotr Borowiecki po rozpoznaniu w dniu 2 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U., z siedzibą w A., Litwa na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozu kabotażowego bez wymaganego zezwolenia postanawia - odrzucić skargę - Na mocy zaskarżonej decyzji z dnia [...] kwietnia 2005 r., nr [...], Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu odwołania skarżącej spółki U. z siedzibą w A., Litwa od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w [...] z dnia [...] października 2004 r., nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 15.000,- złotych za wykonywanie przewozu kabotażowego bez wymaganego zezwolenia - utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W treści decyzji organ pouczył skarżącego, iż na wydaną decyzję stronie przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą należy wnieść w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Z akt sprawy wynika, iż zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 21 kwietnia 2005 r. (vide: dowód potwierdzenia odbioru - w aktach administracyjnych sprawy). Skarżący wniósł skargę na przedmiotową decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nadając ją w dniu 21 maja 2005 r. na poczcie litewskiej, kierując ją na adres organu odwoławczego (vide: data nadania pisma w litewskim urzędzie pocztowym na kopercie załączonej do skargi, k-5 akt sądowoadministracyjnych). W dniu [...] lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zwrócił się do strony skarżącej z wnioskiem o udzielenie informacji, w jakim terminie skarga została złożona w polskim urzędzie pocztowym. W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik skarżącej spółki w piśmie z dnia [...] sierpnia 2005 r. oświadczył, iż skarga na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2005 r. została nadana na poczcie litewskiej w dniu 21 maja 2005 r., zaś polska placówka pocztowa otrzymała ja w dniu 25 maja 2005 r. Pełnomocnik strony skarżącej stwierdził jednocześnie -powołując się na wyrok Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia [...] listopada 1999 r. sygn. akt [...],[...] - iż wpływ pisma nadesłanego z zagranicy do polskiego urzędu pocztowego jest równoznaczny z wniesieniem go do sądu. Pełnomocnik strony załączył również kopię pisma PPUP Poczta Polska - Urząd Pocztowy [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r., z którego wynika, iż list polecony skarżącej spółki wpłynął do polskiego urzędu pocztowego w dniu 25 maja 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 53 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. — dalej także: p.p.s.a.) skargę na decyzję organu administracji wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § l p.p.s.a.). Jak stanowi przepis art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Również jeśli chodzi o pisma kierowane do organów administracji należy zauważyć, iż - w świetle art. 57 § 5 k.p.a. - termin uważa się za zachowany, jeśli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej albo złożono w polskim urzędzie pocztowym. W świetle powyższych unormowań należy uznać, iż dla zachowania terminu do wniesienia skargi niezbędne jest nadanie skargi w terminie w polskim urzędzie pocztowym, natomiast nadanie przedmiotowego pisma procesowego w terminie w jakimkolwiek urzędzie pocztowym za granicą nie ma wpływu na zachowanie terminu do wniesienia skargi. Na podstawie akt sprawy należy jednoznacznie uznać, iż decyzja organu odwoławczego została prawidłowo doręczona stronie skarżącej w dniu 21 kwietnia 2005 r., a więc termin do złożenia skargi do sądu administracyjnego upływał w dniu 23 maja 2005 r., albowiem - zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a. -jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub na dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie należy w konsekwencji przyjąć, iż pomimo prawidłowego pouczenia przez organ skarżąca spółka wniosła skargę po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia, co daje podstawę do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § l pkt 2 p.p.s.a. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § l pkt 2 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi