VI SA/Wa 1150/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 czerwca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. C. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził niedopuszczalność wniosku A. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr. [...] z dnia [...] listopada 2016 r. Korespondencja zawierająca powyższe postanowienie po dwukrotnym awizowaniu: w dniu 4 kwietnia 2017 r. i ponownym w dniu 12 kwietnia 2017 r., została w dniu 19 kwietnia 2017 r. zwrócona do organu z adnotacją "Zwrot – nie podjęto w terminie". W dniu 14 kwietnia 2017 r. (data stempla pocztowego) A. C. wniósł za pośrednictwem organu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2016 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi, wskazując że zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 44 kpa w dniu 18 kwietnia 2017 r., a zatem skarga została złożona przedwcześnie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – dalej p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie. W sytuacji gdy skarga zostanie wniesiona przed tym terminem - a więc przed doręczeniem stronie rozstrzygnięcia w sprawie administracyjnej, skargę uznaje się za przedwczesną, wniesioną z naruszeniem art. 53 § 1 p.p.s.a. i jako taka podlega odrzuceniu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 czerwca 2009 r., sygn. akt I OSK 707/09). W niniejszej sprawie zaskarżone postanowienie zostało doręczone skarżącemu w trybie art. 44 kpa. Zgodnie z tym przepisem w razie niemożności doręczenia pisma adresatowi osobiście, albo w przypadku jego nieobecności dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej (§ 1 pkt 1). Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa wyżej, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy. Powyższe uregulowanie wprowadza tzw. fikcję prawną doręczenia pisma adresatowi, co oznacza, że przyjmuje się prawdziwość twierdzenia o doręczeniu bez względu, czy pismo rzeczywiście w ten sposób doszło do rąk adresata. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie, doręczenie dokonane w trybie art. 44 kpa było zgodne z prawem. Przesyłka zawierająca zaskarżone postanowienie została dwukrotnie awizowana w dniach 4 i 12 kwietnia 2017 r., jednak skarżący nie podjął jej w terminie. Wobec tego, stosownie do art. 44 kpa postanowienie zostało uznane za doręczone w dniu 18 kwietnia 2017 r. i od tego dnia rozpoczął dla skarżącego bieg trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi do Sądu. Zatem skarga nadana listem poleconym w dniu 14 kwietnia 2017 r., została wniesiona przed doręczeniem zaskarżonego postanowienia i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie powoływanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.