VI SA/Wa 1151/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Żurawska - Matusiak po rozpoznaniu w dniu 5 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi P. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W dniu 13 czerwca 2007 r. P. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosło skargę na decyzję Komendanta [...] Policji z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Skarga ta została postanowieniem z dnia 12 września 2007 r. odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu stosunkowego. Odpis tego postanowienia pełnomocnik skarżącego odebrał w dniu 19 września 2007 r., a w dniu 24 września 2007 r. złożył on wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podała, że odpis zarządzenia o wezwaniu do wpisu pełnomocnik odebrał w dniu 24 lipca 2007 r. i przesłał go do strony skarżącej, u której odbywała się kontrola skarbowa. Osoby kontrolujące zażądały przekazania im dokumentów spółki, m.in. w sprawie postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Dokumenty te nie zostały zwrócone na czas celem opłaty i zaksięgowania. Dopiero w chwili otrzymania odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi strona dowiedziała się o nieopłaceniu wpisu. Zachodzi więc brak winy po stronie skarżącej, ponieważ kontrolujący nie przekazał na czas dokumentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Oceniając powyższy wniosek należy uznać, iż nie zasługuje on na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy, może złożyć wniosek o przywrócenie terminu wnosząc go do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie skarżący zachował ustawowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu oraz zgodnie z art. 87 § 4 powołanej wyżej ustawy dokonał jednocześnie czynności, której terminowi uchybił. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi został doręczony w dniu 19 września 2007 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 24 września 2007 r., a więc przed upływem 7 dni od dnia dowiedzenia się o uchybieniu. Został również wpłacony należny wpis stosunkowy. Strona skarżąca nie uprawdopodobniła jednak okoliczności, wskazujących na brak jej winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej, jaką jest uiszczenie wpisu sądowego. Powołanie się na fakt przeprowadzania kontroli podatkowej nie może zostać uznane za skuteczne przede wszystkim z powodu terminu jej dokonywania. Jak wynika z załączonego do wniosku protokołu kontroli (k. 62) trwała ona od [...] do [...] sierpnia 2007 r., a obejmowała okres [...] b.r. Daty te w żaden sposób nie pokrywają się z terminem, w którym wpis od skargi powinien być uiszczony. Wezwanie do uiszczenia wpisu zostało odebrane w dniu 24 lipca 2007 r. (k.42), więc ostatnim dniem, w którym brak formalny skargi mógł zostać uzupełniony w wyznaczonym siedmiodniowym terminie był dzień 31 lipca 2007 r. Nie ulega więc wątpliwości, że czynności kontrolne, przeprowadzane w przedsiębiorstwie strony skarżącej, pozostawały bez żadnego wpływu na możliwość opłacenia wpisu od złożonej skargi. Strona skarżąca podała we wniosku, że kontrolerzy zgłosili się do spółki w dniu [...] lipca 2007 r., podczas gdy z protokołu kontroli niezbicie wynika, że komisarze skarbowi legitymacje służbowe okazali dnia [...] sierpnia 2007 r., a więc najwcześniej dopiero tego dnia jakiekolwiek czynności kontrolne mogły się rozpocząć. Strona skarżąca nie wykazała więc braku winy w nieuzupełnieniu braku formalnego skargi. Należy też podnieść, że nie może być skuteczne powoływanie się przez pełnomocnika skarżącego na fakt przesłania do skarżącego wezwania do uiszczenia wpisu. Właśnie z uwagi na wyznaczenie przez stronę profesjonalnego pełnomocnika to do niego zostało skierowane wezwanie. Radca prawny jest obowiązany do sumiennego działania w imieniu podmiotu udzielającego mu pełnomocnictwa, a ponieważ wykonuje on zawód ze starannością wynikającą z wiedzy prawniczej oraz zasad etyki radcy prawnego, powinien podejmować wszelkie czynności w taki sposób, aby nie spowodować dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Natomiast ustalenia między mocodawcą a pełnomocnikiem w przedmiocie zapłaty wpisu pozostają bez wpływu na ocenę skuteczności doręczenia i późniejszego wykonania przez pełnomocnika wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. W związku z faktem, iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu, a więc nie została spełniona przesłanka do przywrócenia terminu, określona w art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd nie uwzględnił wniosku i na podstawie art. 86 § 1 zdanie 2 w/w ustawy postanowił jak w sentencji.