VI SA/Wa 1159/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 26 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w sprawie ze skargi M. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego UZASADNINIE Skarżący – M. S. pismem z dnia [...] września 2010 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...]. Do wniosku skarżący dołączył potwierdzenie uiszczenia wpisu. Skarżący zakwestionował ustalenia Sądu podane w uzasadnieniu postanowienia z dnia 13 września 2010 r., które miały wpływ na odrzucenie jego skargi, zgodnie z którymi przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego była pozostawiona do odbioru na Poczcie, zaś strona dwukrotnie: w dniu [...] czerwca 2010 r. oraz w dniu [...] czerwca 2010 r. była zawiadamiana o tym fakcie awizem. Skarżący wezwania do uiszczenia wpisu sądowego nie odebrał, a Poczta po upływie terminu zwróciła je do Sądu. Skarżący podkreślił, że w ogóle nie był zawiadamiany przez Pocztę Polską o pozostawianej przesyłce, gdyż w skrzynce pocztowej, drzwiach mieszkania strony ani w innym miejscu nie było zostawione dla niego awizo. Skarżący podkreślił, że w czerwcu 2010 r., pod adresem, na który była doręczona korespondencja sądowa, skarżący przebywał razem z żoną. Na urlopie wypoczynkowym małżonkowie przebywali w okresie od dnia [...] lipca 2010 r. do dnia [...] sierpnia 2010 r. Skarżący podkreślił, że wcześniej również zdarzały się sytuacje braku pozostawienia przez listonosza pierwszych awiz lub pozostawiania ich pod złym adresem. Skarżący podniósł, że celem wyjaśnienia zaistniałej sytuacji złożył na Poczcie reklamację, domagając się udostępnienia kopii awiz, które pozostawił listonosz w skrzynce, a których skarżący nigdy nie otrzymał. We wniosku o przywrócenie terminu, skarżący zawarł wniosek o przesłuchanie go wraz z żoną, celem ustalenia, czy w czerwcu 2010 r. przebywali pod adresem, na który doręczono przesyłkę Sądu oraz czy pod tym adresem były pozostawione przez listonosza awiza pocztowe. Do wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący dołączył potwierdzenie przelewu w kwocie odpowiadającej wysokości wpisu sądowego (320 złotych), kopię faktury VAT potwierdzającej wniesioną opłatę za wycieczkę, która odbyła się w okresie od dnia [...] lipca 2010 r. do dnia [...] sierpnia 2010 r. oraz kopię pisma z dnia [...] września 2010 r. skierowanego do Poczty Polskiej z żądaniem przedstawienia kopii pozostawionych zawiadomień o możliwości odbioru pisma sądowego, które było awizowane na dzień [...] czerwca 2010 r. oraz na dzień [...] czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko wówczas, gdy wystąpiły niezależne od strony i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2008 r. sygn. akt I OZ 246/08). W sprawie będącej przedmiotem niniejszego rozstrzygnięcia, skarżący podał, że nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi nastąpiło bez winy strony, gdyż Poczta Polska wbrew ustaleniom przyjętym przez Sąd, nigdy nie zawiadomiła skarżącego o pozostawieniu przesyłki sądowej. Skarżący podkreślił, że nie pozostawiono w jego skrzynce pocztowej, drzwiach mieszkania ani w innym miejscu posesji awiza zawiadamiającego o pozostawieniu na Poczcie przesyłki sądowej. W związku z tym, że podstawę uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu stanowiły argumenty zaprzeczające, że Poczta Polska pozostawiła w miejscu ustawowo przyjętym, zawiadomienia (awizo) o pozostawieniu przesyłki pocztowej, w pierwszej kolejności należało rozważyć prawidłowość doręczenia zastępczego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. Zgodnie z treścią art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Zawiadomienie umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu. Jednym z warunków skuteczności doręczenia zastępczego w trybie art. 73 p.p.s.a. jest, jak już wyżej wskazano, aby pierwsze pismo zostało pozostawione w siedzibie urzędu na okres siedmiu dni. Po bezskutecznym upływie tego okresu pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia. W praktyce oznacza to, że drugie powiadomienie o możliwości odbioru pisma w urzędzie winno zostać pozostawione po siedmiu dniach od pozostawienia pierwszego zawiadomienia. Z akt sprawy wynika, że pracownik Poczty Polskiej próbował doręczyć pismo pod adresem wskazanym przez skarżącego jako adres do korespondencji. Z adnotacji umieszczonych na kwestionowanej przesyłce wynika, że awizo pozostawiano w skrzynce oddawczej adresata dwukrotnie – w dniach [...] i [...] czerwca 2010 r. Zatem, w analizowanym przypadku doręczenie zastępcze spełniało warunki określone w art. 73 p.p.s.a., a przesyłkę należało uznać za doręczoną z dniem [...] lipca 2010 r. Odnosząc powyższe ustalenia do stanowiska skarżącego zawartego w uzasadnieniu wniosku, należy stwierdzić, że skarżący nie zdołał obalić domniemania o prawidłowości doręczenia zastępczego, gdyż nie wskazał żadnej okoliczności potwierdzającej zarzut nienależytego działania pracowników Poczty Polskiej, których uchybienia wykluczałyby winę strony w niedochowaniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego, przemawiając za jego przywróceniem. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sprawy, Sąd, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.