VI SA/Wa 1159/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 31 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za przejazd pojazdem bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu M. W. kwotę 120 (słownie sto dwadzieścia) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego nałożył na M. W. (skarżącego w niniejszej sprawie) karę pieniężną w wysokości 3.000 zł za przejazd pojazdem bez uiszczenia opłaty elektronicznej. Od powyższej decyzji skarżący w terminie złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 1 marca 2013 r. W ww. decyzji skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie i trybie jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z dnia 7 marca 2013 r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...] listopada 2011 r. nr [...] nakładającą karę pieniężną w wysokości 3.000 zł. Pismem z dnia 13 maja 2013 r. wezwano skarżącego do jednoznacznego sprecyzowania w terminie 7 dni, czy jego intencją było wniesienie skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r., nr [...] czy też skarży decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], pod rygorem uznania, że skarga została wniesiona na decyzję z dnia [...] listopada 2012 r. Skarżący w odpowiedzi wskazał, że "wniosek dotyczy decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.), skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy zaś rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. W myśl art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. W niniejszej sprawie W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja wydana w I instancji przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego w dniu [...] listopada 2012 r. Od powyższej decyzji skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, z którego skarżący skorzystał (vide: pismo z dnia 7 grudnia 2012 r. w aktach administracyjnych sprawy). Pomimo prawidłowego pouczenia, zawartego w ww. decyzji o przysługującym wniosku o ponowne rozpoznanie, skarżący zaskarżył również do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie decyzję pierwszoinstancyjną, która nie rozstrzyga ostatecznie sprawy i nie kończy postępowania. Tym samym skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Nadmienić należy, iż w omawianej sprawie skarżącemu przysługiwało prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2012 r., utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] listopada 2012 r. Na marginesie, wniosek skarżącego o obniżenie kary lub o rozłożenie spłaty na raty nie mógł zostać uwzględniony przez Sąd, albowiem zadaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego jest jedynie kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Organem właściwym do rozpatrzenia wniosku o rozłożenie należności na raty, ich umorzenie lub odroczenie jest organ, który wydawał decyzję w I instancji. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 52 § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji. Sąd orzekając o zwrocie skarżącemu wpisu od skargi, działał na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.