VI SA/Wa 1161/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: pozostawić bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy W skardze na postanowienie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia [...] stycznia 2013 r. skarżąca P. Sp. z o.o. z siedzibą w G. wniosła o przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wobec tego, że wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy – skarżąca spółka została wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" i złożenia go do Sądu, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Jak wynika z załączonego do akt zwrotnego potwierdzenia odbioru, pełnomocnik skarżącej otrzymał wezwanie w dniu 24 czerwca 2013 r. w związku z czym termin do złożenia wypełnionego formularza o przyznanie prawa pomocy upłynął w dniu 1 lipca 2013 r. Po bezskutecznym upływie terminu do złożenia wypełnionego formularza – referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 6 sierpnia 2013 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy. W sprzeciwie od zarządzenia referendarza sądowego skarżąca podniosła, że udowodniła zasadność zwolnienia jej od kosztów sądowych, a wymaganie złożenia odpowiedniego formularza stanowi przejaw zbytniego formalizmu, ograniczającego jej prawo do sądu. Podkreśliła, że wszystkie dane wymagane do rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy zostały przez nią udostępnione i nic nie stało na przeszkodzie, by na ich podstawie wniosek został rozpoznany merytorycznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W myśl art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek składa się na urzędowym formularzu według wzoru określonego w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. z 2003 r. Nr 227, poz. 2245). Niezachowanie wymogu złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 p.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08) - w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Skarżąca – prawidłowo wezwana do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, pouczona o rygorze pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania – braku formalnego wskazanego wniosku w zakreślonym terminie, jak i w terminie późniejszym nie usunęła. Zgodnie z art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Z treści powołanego przepisu wynika, że ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. Mając powyższe na uwadze, wobec niezłożenia do chwili obecnej wniosku o przyznanie prawa pomocy w przepisanej formie, na podstawie art. 257 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.