VI SA/Wa 1164/17

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Małgorzata Leśniewska - po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P. S. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w ramach prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie ze skargi A. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym postanawia: przyznać adwokatowi P. S. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 1200 złotych (jeden tysiąc dwieście złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonywane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 276 złotych (dwieście siedemdziesiąt sześć złotych) stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. Skarżący A. R. w kwietniu 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym. Postanowieniem z 8 września 2017 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustanowił dla skarżącego adwokata, zaś Okręgowa Rada Adwokacka w W. wyznaczyła dla skarżącego adwokata w osobie P. S. Wyrokiem z dnia 4 stycznia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę, podczas rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku skarżący był reprezentowany przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika, który m. in. poparł skargę oraz wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył, iż koszty te nie zostały uiszczone ani w części, ani w całości. Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, w niniejszej sprawie, określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714). Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. a) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna opłatę oblicza się na podstawie § 8. Zgodnie zaś z § 8 pkt 4 wspomnianego rozporządzenia przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 5000 zł do 10 000 zł opłaty wynoszą 1200 zł. W niniejszej sprawie została zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego dotycząca nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 10 000 zł za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym. Wyznaczony pełnomocnik reprezentował skarżącego podczas rozprawy wyznaczonej na dzień 4 stycznia 2018 r. przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie. Wobec powyższego przyznano wynagrodzenie w kwocie 1200 zł podwyższone o kwotę 276 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.